ตอนที่ 318
บทที่ 318
October 22, 2026
บทที่ 318
“สองล้านค่ะ......”
หมอจางพอได้ยินตัวเลขเช่นนี้ ก็เกือบจะหงายหลังล้มลงไป นี่เขาเป็นใครกัน? ถึงกับมีเงินตั้งสองล้าน!
“นี่......จะเป็นไปได้ยังไง? นี่คือบัตรธนาคารเหรอ?” หมอจางถามอย่างไม่ยินยอม
สิ้นคำ ทุกคนก็พยักหน้าเห็นพ้อง
“นั่นสิ ฉันไม่เคยเห็นบัตรธนาคารที่ไหนเป็นแบบนี้เลย?”
“ฉันก็ไม่เคยเห็น”
“นี่ไม่ใช่บัตรธนาคารหรอกมั้ง?”
ไป๋ยี่เฟยไม่อธิบาย ยื่นมือไปคว้าบัตรกลับมา “ไม่เป็นไร”
เดี๋ยวสิ ที่รูดไปคือสองล้านเชียวนะ ไม่ใช่สองแสน แล้วก็ไม่ใช่สองหมื่นด้วย!
นี่......หมายความว่าเงินสองล้านสำหรับเขาแทบจะไม่ต่างกับเงินสองร้อยงั้นเหรอ?
พอทุกคนคิดมาถึงตรงนี้สมองก็พากันหยุดชะงัก ไม่อาจคิดต่อไปได้อีก พอคิดแล้ว อาจจะกระอักเลือดได้
หมอจางสีหน้าซีดขาวอยู่บ้าง คนที่ไม่สนใจแม้กระทั่งเงินสองล้าน ไม่มีทางเป็นพวกไม่มีเงินอย่างที่เขาคิดไปได้ จะต้องเป็นลูกชายของประธานคนไหนแน่ ดังนั้นถึงได้ไม่สนใจเงินเช่นนี้
สำหรับเรื่องที่ตัวเขามีฐานะเป็นประธานบริษัท หมอจางไม่มีทางคิดถึงแน่ ตามหลักแล้วคนหนุ่มอย่างไป๋ยี่เฟย ไม่มีใครคิดว่าเขาจะเป็นท่านประธานคนหนึ่ง มิหนำซ้ำ ยังเป็นถึงท่านประธานของโหวจวี๋กรุ๊ปอีกด้วย
เวลานี้ พยาบาลก็กล่าวอย่างลนลานว่า “คุณคะ ขอโทษด้วยค่ะ โรงพยาบาลล้วนคิดคืนหรือจ่ายเพิ่มทั้งนั้น ถึงเวลาเงินที่เกินมาจะคืนให้คุณแน่ ไม่ขาดแม้แต่แดงเดียว”
“ผมบอกแล้ว ไม่เป็นไร” ไป๋ยี่เฟยพูด “คุณคืนเงินให้ผม ผมก็ยังต้องเอาให้โรงพยาบาลอยู่ดี”
“อะไรนะ?”
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ก็ไม่เข้าใจ ทำไมถึงต้องให้โรงพยาบาลด้วย? หรือเขาก็ต้องเข้ารับการผ่าตัดเช่นกัน? แต่ดูแล้วก็ไม่ได้ป่วยเป็นโรคร้ายแรงอะไรนี่นา?
พอหมอจางได้ยิน ดวงตาก็สว่างวาบทันที จากนั้นก็เดินขึ้นหน้ามาหนึ่งก้าว ฉีกยิ้มอย่างบิดเบ้ทีหนึ่ง “คือว่า คุณผู้ชายท่านนี้ ไม่ทราบว่าร่างกายมีปัญหาตรงไหน หากต้องผ่าตัดล่ะก็ ผมคิดว่าผมค่อนข้างจะมีประสบการณ์ทีเดียว ผมสามารถ......”
ไป๋ยี่เฟยยกนิ้วชี้ขึ้นมา “อีกอย่าง ที่ผมพูดเช่นนี้ เป็นเพราะว่าโรงพยาบาลแห่งนี้ อีกไม่กี่นาทีให้หลัง ก็เป็นของผมแล้ว”
“อะไรนะ?”
ทุกคนต่างตกตะลึง
แน่นอนว่า หลังจากตกตะลึงแล้วก็คือการสงสัยในตัวไป๋ยี่เฟย
“เจ้าหนุ่ม นายมีเงินไม่ใช่เรื่องผิด แต่โรงพยาบาลแห่งนี้จะบอกว่าเป็นของนายก็เป็นของนายได้ยังไง?”
“นั่นสิ การจะซื้อโรงพยาบาล ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ นะ”
“ฉันว่านายคิดจะอวดมากกว่า?”
หลังหมอจางได้สติขึ้นมาก็รู้สึกว่าเมื่อกี้ตัวเองถูกทำให้ขายหน้า จึงหน้าง้ำลงทันที “คุณครับ คุณมีเงินสองล้าน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะซื้อโรงพยาบาลของเราได้ พวกเราเป็นโรงพยาบาลเอกชน ไม่ขาดเงินแค่นั้นของคุณหรอก!”
ไป๋ยี่เฟยไม่มองหมอจาง แต่มองคนสองสามคนที่กำลังเดินมาทางนี้แทน ประกอบไปด้วยผู้อำนวยการโรงพยาบาล หลงหลิงหลิง หลิวเสี่ยวอิง เฉินห้าวและหนิววั่ง
“หมอหนิว รบกวนคุณรีบเข้าไปผ่าตัดให้ที” ไป๋ยี่เฟยพูดกับหนิววั่ง “เสียเวลามากแล้ว”
หนิววั่งเดินเข้ามา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขามองไปที่หมอจาง จากนั้นก็มองไปที่คนที่อยู่รอบๆ พอจะคาดเดาบางอย่างได้แล้ว “พวกคุณเตรียมตัวเสร็จแล้วก็ตามผมเข้ามา”