บทที่ 337

บทที่ 337

"อ๊ะ!"

"ฆ่าคนแล้ว!"

คนที่กรีดออกมาเป็นผู้หญิงสองคนนั้น ถูกฉากนี้ทำจนหวาดกลัวไปหมด

สีหน้าของคนอื่นก็แย่มาก แถมยังมีคนล้มลงบนโซฟา ร่างกายอดไม่ได้ที่จะสั่นอย่างต่อเนื่อง

คนที่ยังมีสติอยู่มีแค่ไป๋ยี่เฟยคนเดียว

ไป๋ยี่เฟยหันมาอย่างใจเย็น คนที่ใช้ปืนเล็งเขานั้น เบิกตากว้าง และล้มลงไปโดยการตายตาไม่หลับ

"มาช้าเช่นนี้?"

สวีลั่งเอ่ยเสียงเย็นชาออกมา"เวลาพอดี"

ไป๋ยี่เฟยยักไหล่ จากนั้นหันหน้ามา เห็นพี่หลี่่คนนั้น"ตอนนี้ ฉันพาเธอไปได้ยัง?"

พี่หลี่่ถูกทำจนหวาดกลัวไปตั้งนานแล้ว เมื่อได้ยินคำถามจากไป๋ยี่เฟย ตอบโดยการสั่นกายว่า"ได้......ได้......"

พานหุ้ยหุ้ยหน้าซีกมาก เห็นได้ชัดว่าถูกฉากเมื่อกี้นี้ทำจนกลัว ตอนนี้เธอก็ไม่กล้ามองเข้าหาไป๋ยี่เฟยตรงๆ

"ฉัน......ฉัน......"พานหุ้ยหุ้ยก็ไม่รู้ว่าตัวเองควรพูดอะไรดี

ไป๋ยี่เฟยพูดปลอบใจเธอว่า"ไม่เป็นไรแล้ว จะไม่มีคนอีกแล้ว"

เมื่อพานหุ้ยหุ้ยได้ยินคำพูดนี้ ก็พยักหน้าเบาๆ ถือว่ายอมไปกับไป๋ยี่เฟยแล้ว

......

ไป๋ยี่เฟยพาพานหุ้นหุ้ยมาถึงห้องวีไอพีอีกห้องหนึ่ง"ผู้หญิงอย่ามาสถานที่แบบนี้จะดีกว่า"

พานหุ้ยหุ้ยพยายามคงสติลง"ฉันตามมากับพวกเธอ"

ไป๋ยี่เฟยรู้ว่าเธอพูดถึงผู้หญิงสองคนนั้น เลยถามว่า"พวกคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีหรือ?บางทีต้องป้องกันคนรอบข้าง ความเป็นจริงอาจจะไม่เหมือนสิ่งที่คุณเห็นจากภายนอก"

"หมายความว่าอะไร"พานหุ้นหุ้ยไม่เข้าใจ

"คุณมองพวกเธอเป็นเพื่อน แต่พวกเขาคงไม่นึกแบบนี้หรอก"ไป๋ยี่เฟยพูดคร่าวๆ ไม่พูดเยอะกว่านี้

พานหุ้นหุ้ยก็ไม่ได้โง่ นำคำพูดของไป๋ยี่เฟยมาคิดรวมกับเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้ ก็เข้าใจทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใจเลยล้มลงไปทันที

ไป๋ยี่เฟยส่ายหน้า"ทีหลังอย่ามาสถานที่แบบนี้อีก กลับไปเถอะ!"

"แล้วคุณล่ะ?"

พานหุ้ยหุ้ยถามคำถามนี้ออกมาจากจิตสำนึก ผู้หญิงไม่ควรมาไนท์คลับจริงๆ แต่ผู้ชายมาไนท์คลับทำอะไร เธอรู้อยู่แก่ใจ หรือว่าไป๋ยี่เฟยมาบ่อยๆ และยังมักจะ......

ไป๋ยี่เฟยเหมือนรู้ความหมายของเธอ"ฉันมาเป็นบางครั้ง"

พอพูดเสร็จ พานหุ้ยหุ้ยไม่ได้พูดอะไร เหมือนดิ้นรนอะไรอยู่ สุดท้ายก็ถามด้วยความกล้า"ไป๋ยี่เฟย คุณมีแฟนไหม?"

คำพูดนี้บอกใบ้บางอย่าง

ไป๋ยี่เฟยค่อนข้างจะอึ้ง เขารู้จักกับพานหุ้ยหุ้ยก็ไม่นาน ไม่ค่อยมีการสัมผัสกัน มากสุดก็แค่ช่วยพานหุ้ยหุ้ยไปสองครั้ง แต่พานหุ้ยหุ้ยกลับชอบเขาไปเสียก่อน

แต่ว่าไป๋ยี่เฟยยังคงตอบอย่างตั้งใจ"ฉันแต่งงานแล้ว"

ไป๋ยี่เฟยแค่อายุยี่สิบกว่า พานหุ้ยหุ้ยนึกว่ามากสุดเขาก็แค่มีแฟน แต่คาดไม่ถึงว่า เขาแต่งงานไปแล้ว

สมองของพานหุ้ยหุ้ยเต็มไปด้วยฉากที่ไป๋ยี่เฟยช่วยเธอ และรวมไปถึงคำพูดของไป๋ยี่เฟยที่ว่า'ฉันแต่งงานแล้ว' ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายมาก นานมากถึงจะมีคนที่ตัวเองชอบ แต่กลับแต่งงานไปเสียก่อน

เธอไม่มีโอกาสแม้แต่นิดแล้ว!

"อ๋อ......นั้นขอให้พวกคุณไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชร"พานหุ้ยหุ้ยพูดคำพูดนี้ออกมาอย่างมึนงง แล้วจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก