บทที่ 340

บทที่ 340

"กว่าที่คุณจะมา เพื่อนซี้"หลังจากหวังโหลวได้เห็นไป๋ยี่เฟยแล้ว ก็ทักทายกับเขา

แต่ว่าไป๋ยี่เฟยไม่ได้อ้าปาก เดินเข้าไปในห้องวีไอพีโดยตรง

หลังจากหวังโหลวเชิญไป๋ยี่เฟยนั่งลงแล้ว ก็พูดด้วยรอยยิ้ม"พวกเราไม่ได้เจอมานานแล้วเนอะ?"

"ไม่ได้เจอมานานจริงด้วย"ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเรียบๆ

หวังโหลวหัวเราะฮ่าๆออกมา"ฉันให้คนมาเสิร์ฟอาหาร"

ไม่นาน บริกรก็นำหม้อสุกี้ที่มีน้ำซุปสองชนิดมาเสิร์ฟ และยังมีไม้ๆเป็นจำนวนมาก ทั้งเนื้อสัตว์ ผักสด ล้วนยกขึ้นมา พวกเขาอยากกินอะไรก็ใส่อะไร

ทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างตามใจ แต่ความรู้สึกที่อยู่ด้วยกันมันไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว อาจจะเป็นเพราะทุกคนล้วนเปลี่ยนไปแล้ว

กินถึงครึ่งหนึ่ง ไป๋ยี่เฟยวางตะเกียบลง"ปัจจุบันคุณพัฒนาได้ดีเช่นนี้ ฉันยังตกใจอยู่เลย คุณเป็นคนเก่งจริงๆ"

"พูดเช่นนี้ได้ยังไงล่ะ?"หวังโหลวตอบ ถ้าไม่ใช่คุณ จะมีฉันในวันนี้ได้ยังไงล่ะ?"

แต่ไป๋ยี่เฟยกลับทำสีหน้าที่เฉยๆ"ไม่ ฉันแค่ช่วยคุณก้าวก้าวแรกแค่นั้น ส่วนทางข้างหลังนั้น ก็ไม่ใช่ฉันแล้ว"

สีหน้าของหวังโหลวเปลี่ยนเล็กน้อย ความหมายของเขาคือทางข้างหลังล้วนเป็นอีกคนนึงนำพาเขา

แต่เวลาสั้นๆไม่กี่เดือน คริสตัลกรุ๊ปของหวังโหลวก็ทำจนถึงอันดับสองของเมืองเทียนเป่ย รองลงมาจากโหวจวี๋กรุ๊ปเท่านั้น ถ้าบอกว่าเบื้องหลังไม่มีคนช่วย จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ?

"แต่ตามจริงแล้วนี่ก็ไม่มีอะไรกับฉัน คุณพัฒนาของคุณ ขอให้ไม่ขัดขวางฉันก็พอ"ไป๋ยี่เฟยพูดเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นมาเตรียมจากไป

หวังโหลวก็ลุกขึ้นมาตาม"ยังกินไม่เสร็จเลย?"

"ฉันอิ่มแล้ว อย่าลืมข้อตกลงของพวกเรา"

พอพูดเสร็จ ไป๋ยี่เฟยก็ออกจากห้องวีไอพี

หวังโหลวนั่งลงมาอีก ไม่นาน มีอีกคนหนึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำของห้องวีไอพี

"ข้อตกลงระหว่างพวกคุณ?"หลิ่วจาวเฟิงก็นั่งลงมา

หวังโหลวยักไหล่"เป็นการยุให้รำตำให้รั่วเท่านั้น"