ตอนที่ 343
บทที่ 343
October 22, 2026
บทที่ 343
ไป๋ยี่เฟยในวันนี้ ตั้งใจใส่สูทแบรนด์เนมทั้งตัว ใส่นาฬิกาแบรนด์เนม เสริมอำนาจบารมีให้ดูสูงส่งไปทั้งตัว ทำให้ผู้คนอดไม่ได้ที่จะเคารพยำเกรง
แต่ทว่า ก่อนหน้าที่จะเข้าไปนั้น ไป๋ยี่เฟยต้องการไปพบใครสักคนหนึ่งก่อน
“ไปเอาตัวซูต้าหลิวมา”
ไม่นาน หลงหลิงหลิงก็พาซูต้าหลิวมา
ซูต้าหลิวเดินตามหลงหลิงหลิงมา เหตุผลหลัก ๆ ก็เพราะความสวยของหลงหลิงหลิง เดิมทีเขาโกรธเป็นอย่างมากต้องการที่จะจากไป แต่หลังจากที่ได้เห็นหลงหลิงหลิงนั้น ก็เปลี่ยนความคิด
พอดีกับที่ หลงหลิงหลิงให้เขาตามเธอไปที่ที่หนึ่ง เขาคิด ก็สะดุ้งตกใจทันที จากนั้นก็เดินตามมา
หลังจากนั้นอีก ก็พบกับไป๋ยี่เฟยแล้ว
“นี่......ใครกัน?”ผ่านชีวิตที่หลงใหลมัวเมาในความฟุ้งเฟ้อหลายเดือนมาซูต้าหลิวก็ไม่เหลือความทรงจำใด ๆ เกี่ยวกับไป๋ยี่เฟยเลย
หลงหลิงหลิงที่ยืนอยู่ตรงนั้น เคารพนอบน้อมไป๋ยี่เฟยเป็นอย่างมาก: “ท่านประธาน คนมาแล้ว”
ไป๋ยี่เฟยเงยหน้าขึ้น มองที่ซูต้าหลิว ซูต้าหลิวก็มองไปที่เขา ยังมีความประหลาดใจ “ท่านประธาน?”
“เอ๋ พวกเราเคยพบกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?”ในสมองของซูต้าหลิวตอนนี้มีภาพความทรงจำที่เลือนราง เคยพบกันที่ไหนมาก่อนแต่กลับจำรายละเอียดไม่ได้แล้ว
ในตอนนั้นเอง หลงหลิงหลิงจำใจที่จะเอ่ยปากเตือน: “นี่คือท่านประธานคณะกรรมการบริหารโหวจวี๋กรุ๊ป”
“หะ?”ซูต้าหลิวสงสัยว่าตัวเองจะหูฝาดไป “เขาเป็นประธานคณะกรรมการบริหารโหวจวี๋กรุ๊ป แล้วฉันล่ะ?”
ไป๋ยี่เฟยจ้องมองซูต้าหลิว “ใช่หรือไม่คุณไม่รู้?”
เวลานี้ ซูต้าหลิวรู้สึกหนาวสะท้านที่ด้านหลัง ทันใดนั้น เขาก็คิดออกแล้ว ในที่สุดเขาก็นึกออกว่าเคยเจอไป๋ยี่เฟยที่ไหนแล้ว!
บนรถไฟความเร็วสูง จากนั้นก็ในรถหรู
“คุณคุณคุณ......”ในตอนนี้ซูต้าหลิวราวกับว่าเข้าใจแล้ว ท่านนี้ต่างหากถึงจะเป็นประธานคณะกรรมการบริหารตัวจริง และเวลาหลายเดือนมานี้ เขาเป็นแค่ตัวแทน
ซูต้าหลิวหวาดกลัว ทั้งหมดนี้ล้วนแต่อาศัยไป๋ยี่เฟย ในเวลาเดียวกัน ไป๋ยี่เฟยกลับสามารถจัดการทุกอย่างออกมาได้ทั้งหมด แถมยังเป็นวัยรุ่นที่อายุยี่สิบกว่าปี เขาที่คนวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าปีนั้นกลับรู้สึกรับไม่ได้เล็กน้อย
จะว่าอย่างไรดี? อายุยังน้อย ก็มีอุบายเช่นนี้ แถมยังเด็ดเดี่ยวกล้าหาญเช่นนี้ รอจนถึงช่วงอายุเท่าเขาจริง ๆ นั้นจะต้องขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งอย่างแน่นอน
เขา ล่วงเกินไม่ได้
ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเย็นชา: “รู้ใช่ไหมว่าเรียกคุณมาทำอะไร?”
“ทราบ”ซูต้าหลิวใบหน้าขมขื่น “ไม่ใช่ว่าวันเวลาดี ๆ ของผมสิ้นสุดลงแล้วหรือ?”
ไป๋ยี่เฟยได้ยินดังนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ที่จริงแล้วเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายกับซูต้าหลิว เวลาตั้งนาน ที่ช่วยเขาขวางเคราะห์ร้าย ก็ถือว่าติดค้างน้ำใจแล้ว
“รออีกเดี๋ยว ตามฉันเข้าไปแล้วกัน!”ไป๋ยี่เฟยลุกขึ้นบอก
ซูต้าหลิวเขลา “ไปไหน?”
“ห้องประชุม”
“อ๋า? ฉันเพิ่งออกมาจากที่นั่น นี่.....นี่ไม่ค่อยเหมาะมั้ง?”
ที่สำคัญที่สุดคือซูต้าหลิวเพิ่งจะทำตัวน่าเกรงขามไป ผลคือประธานคณะกรรมการบริหารโหวจวี๋กรุ๊ปตัวจริงออกหน้า แล้วเขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะ? น่าอายมาก!
“อ้อ ไม่อยากไปก็ไม่ต้องไปเถอะ!”ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างไม่สนใจ “งั้นฉันจำต้องเรียกตำรวจแล้วล่ะ”
“เอ๊ะ ไม่ใช่ เดี๋ยวก่อน เรียกตำรวจมาทำอะไร? ผมไป ผมไปยังไม่ได้หรือไง?”ซูต้าหลิวใจเต้น นี่ถ้าเรียกตำรวจ งั้นเขาก็ถือว่าเป็นการหลอกลวง? อ้อ แถมยังใช้เงินของโหวจวี๋ไปตั้งมาก!