บทที่ 368

บทที่ 368

หูเทียนจิ่นเห็นก็ยิ่งเดือดดาลหนัก “เธอบ้าไปแล้วเหรอ? เขาเป็นศัตรูของเธอนะ เธอถึงกับช่วยเขาเชียวเหรอ?”

สาวสวยสุดกล่าวเสียงเย็นชา “เขาเป็นศัตรูของฉัน นายเองก็ด้วย!”

“หากไม่ใช่นาย ฉันกับสามีคงไม่มาถึงจุดนี้ สามีฉันก็คงไม่ตายเช่นกัน! ทุกอย่างล้วนเป็นเพราะนาย!”

“ตอนที่พวกเราถูกจับตัวไว้ นายไม่สนใจพวกเราด้วยซ้ำ นายสนแต่ตัวเอง หากไม่เป็นเช่นนี้ สามีฉันจะตายไหม? พวกพี่น้องที่มาด้วยกันเหล่านั้นจะตายไหม?”

หูเทียนจิ่นทำหน้าขึง “เธอว่าอะไรนะ? พวกเราต่างหากที่เป็นพวกเดียวกัน คนที่ฆ่าหลัวขวางคือฉินหัว เป็นตำรวจคนนั้น แล้วก็ยังมีไป๋ยี่เฟยอีกคน!”

“เธอควรจะแก้แค้นพวกเขา ไม่ใช่ไปตอบแทนบุญคุณ!”

“เหลวไหล!” สาวสวยสุดสบถคำโต “ฉันไม่ได้โง่นะ! ใครคือศัตรูฉันแยกแยะได้ นายไม่จำเป็นต้องมาเสแสร้งอยู่ที่นี่ ฉันจะไม่ยอมถูกนายหลอกใช้อีกแล้ว!”

“เธอ!” หูเทียนจิ่นพูดสู้สาวสวยสุดไม่ได้ จึงฉวยโอกาสตอนที่ทุกคนเสียสมาธิ ลงมืออย่างรวดเร็ว

ไป๋ยี่เฟยตื่นตระหนก กุมท้องของตัวเองแล้วกลิ้งไปบนพื้น

ขณะเดียวกัน การโจมตีพร้อมกันของไป๋หู่กับสาวสวยสุดขวางหูเทียนจิ่นเอาไว้ได้

มีสาวสวยสุดเพิ่มเข้ามา ไป๋หู่จึงรับมือได้ง่ายขึ้นบ้าง

ส่วนสวีลั่ง ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนถูกอู๋ปิ้งพัวพันอยู่ตลอด สลัดไม่พ้นโดยสิ้นเชิง

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้เข้าไปใกล้อีก แต่พิงไฟถนนข้างทาง หอบหายใจแทน

ท้องฟ้ามืดลง ไฟถนนเปิดติดหมดแล้ว บนเส้นทางใหญ่กว้างโล่งสายนี้ แทบไม่มีรถสัญจรผ่าน และไม่มีใครรู้ว่า ที่นี่กำลังมีฉากประลองความเป็นความตายขึ้นแสดงอยู่

ทว่า ที่ทำให้คนเหนือความคาดหมายก็คือ จู่ๆ สวีลั่งก็หยุดมือกะทันหัน เพราะคำพูดประโยคหนึ่งของอู๋ปิ้ง

“คุณเคยพบนักพรตแล้ว?”

สวีลั่งชะงักเล็กน้อย ยืนตรงหันหน้าเข้าหาอู๋ปิ้ง

อู๋ปิ้งเห็นท่าทีของสวีลั่งก็รู้ว่าตัวเองพูดถูก “คุณอยากรู้ที่อยู่ของน้องสาวเหรอ?”

“นายอยากจะพูดอะไร” สวีลั่งกำหมัดแน่น

อู๋ปิ้งกล่าวเสียงเรียบ “เล่าให้ผมฟังได้ไหม?”

สวีลั่งไม่พูด จมลึกเข้าสู่ความทรงจำ

ครั้งนั้นไป๋ยี่เฟยพาพวกเขาไล่ตามหูเทียนจิ่น ระหว่างทาง เขาลงมาก่อน ต่อสู้กับราชาดาบแห่งหลิงหนานและหงซิน ต่อมา เขาก็อาศัยความมืดฆ่าพวกเขาตาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

ในเวลานั้น นักพรตก็ปรากฏตัวขึ้น

“ฉันจะพาเธอไปรักษาก่อน” นักพรตไม่ได้พูดอะไรมาก ทำเพียงประคองเขาเดินไป

ต่อมา ช่วงเวลาที่รักษาตัว นักพรตเพียงบอกเขาว่า บางทีน้องสาวอาจยังมีชีวิตอยู่ เขาจะตามสืบที่อยู่ของน้องสาวต่อเอง เมื่อหาเจอก็จะมาบอกเขา

......

ไป๋ยี่เฟยเห็นก็ขมวดคิ้วแน่น “สวีลั่ง หมายความว่ายังไง?”

สวีลั่งไม่กล้าหันไปมองไป๋ยี่เฟย เขายังลังเลอยู่

อู๋ปิ้งพลันพูดขึ้นว่า “บางทีน้องสาวอาจยังมีชีวิตอยู่......”

สิ้นคำ สวีลั่งถึงกับเดินไปยืนอยู่อีกข้างอย่างช้าๆ

ไป๋ยี่เฟยหัวใจดิ่งวูบ หัวเราะเยาะตัวเอง