บทที่ 373

บทที่ 373

ในห้องทำงาน ผู้หญิงในชุดเดรสยาวสีฟ้าอ่อนและเสื้อกันลมสีเบจอยู่ข้างนอก กำลังนั่งอยู่บนโซฟา บนโต๊ะมีชาหลงจิ่งที่ชงไว้ในแก้วกระดาษวางอยู่

เมื่อไป๋ยี่เฟยเดินเข้ามา เขาถึงกับผงะ “คุณคือ........”

ผู้หญิงคนนี้เป็นคนให้แหวนเขาในตอนนั้นไม่ใช่เหรอ? ไม่ใช่บอกว่าเหลียงเหว่ยชาวจะมาพบเขาหรือ? ทำไมถึงเป็นน้องสาวของเขาที่มา?

ผู้หญิงคนนั้นลุกขึ้น และเริ่มพูดว่า “สวัสดี ฉันชื่อเหลียงเหว่ยชาว และพี่ชายของฉันคือเหลียงหมิงเยว่ ท่านประธานสหพันธ์ธุรกิจของเมืองหลวง”

นี่.........หรือว่าในตระกูลเหลียงรุ่นดั้งเดิมชื่อของผู้หญิงจะเป็นแนวของผู้ชาย และชื่อของผู้ชายเป็นแนวของผู้หญิงงั้นเหรอ?

ถ้าอย่างนั้น ผู้ชายคนที่ได้รับการช่วยเหลือ พี่ชายของเธอ ถึงเป็นเหลียงหมิงเยว่เหรอ!

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือตัวตนของพี่ชายของเธอ ซึ่งเป็นท่านประธานของสหพันธ์ธุรกิจในเมืองหลวง!

ไม่น่าแปลกใจที่เย่ฮวนและฉุงโยวเวยจะทำตัวสุภาพเมื่อพวกเขาพบเจอกัน และไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย

นับประสาอะไรกับเย่ฮวนและฉุงโยวเวย ถึงจะเป็นท่านปรมาจารย์ของสี่ตระกูลใหญ่มา คิดว่าพวกเขาก็ต้องมีมารยาท ยังไงแล้ว เขาก็เป็นถึงท่านประธานของสหพันธ์ธุรกิจในเมืองหลวง และสามารถกำหนดการพัฒนาธุรกิจของทั้งสี่ตระกูลใหญ่ได้ กฎต่างๆที่อยู่ในนั้นยังคงได้รับการตัดสินจากสหพันธ์ธุรกิจ

ในเวลานี้ เหลียงเหว่ยชาวถอนหายใจ “ฉันมาที่นี่เพื่อคุณ อย่าหุนหันพลันแล่น คุณไม่เพียงแต่เป็นตัวของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนของตระกูลไป๋ด้วย”

“พี่ชายของฉันบอกฉันว่า ตอนนี้คุณกำลังอยู่ระหว่างการทดสอบของตระกูลไป๋ ถ้าคุณทำตัวหุนหันพลันแล่น ทัศนคติของตระกูลไป๋ที่มีต่อคุณอาจจะไม่ค่อยดีนัก”

ไป๋ยี่เฟยยังคิดว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญ และหลังจากทำมานานแล้ว เขาก็ยังคงเยาะเย้ย “คุณอาจจะเป็นคนมีไหวพริบมากเกินไป มันไม่ดีสักเท่าไหร่ แต่จะยอมแพ้ผมโดยตรง!”

เหลียงเหว่ยชาวยื่นมือออกมาและจิบน้ำชาคำหนึ่ง “คุณรู้อยู่แก่ใจว่า คุณควรรู้ผลของเรื่องนี้ และคุณก็ควรรู้ด้วยว่า หุนหันพลันแล่นจะส่งผลไม่ดีเลย”

หลังจากหยุดชั่วครู่หนึ่งวินาที เหลียงเหว่ยชาวกล่าวอีกครั้งว่า “คราวนี้ตระกูลฉุงได้เตรียมพร้อมไว้แล้ว ถ้าคุณถูกตระกูลไป๋ทิ้งไป งั้นก็จะมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะไปต่อสู้กับตระกูลฉุงทั้งหมด”

“ตระกูลฉุงหรือ? ตระกูลฉุงนั่นเก่งกล้ามาก แต่ผมบอกว่าจะจัดการกับตระกูลฉุงแล้วหรือ?”

“ทุกคนต่างก็บอกว่าผมหุนหันพลันแล่น และไม่สามารถจัดการกับตระกูลฉุงได้ด้วยตัวคนเดียว แต่ว่า มันเกี่ยวอะไรกับตระกูลฉุง?”

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ให้โอกาสเหลียงเหว่ยชาวพูดเลย “ความหวังดีของคุณผมรับไว้แล้ว แต่การตัดสินใจของผม จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน!”

หลังจากพูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็ออกจากห้องทำงานไป

...........

ไป๋ยี่เฟยกลับไปที่รถ และไม่ได้ขับออกไปในทันที แต่เขาจุดบุหรี่ขึ้นมาหนึ่งม้วน และสูบบุหรี่อย่างช้าๆ

แทบไม่มีคนในลานจอดรถมืดๆ ทำให้ไป๋ยี่เฟยสามารถสงบสติอารมณ์ของตัวเองได้พอดี

เวลาผ่านไปกว่าสิบชั่วโมงนับตั้งแต่เกิดเรื่อง แม้ว่าเขาจะได้พบกับผู้คนมากมาย และจัดการกับสิ่งต่างๆมากมาย แต่ในความคิดของเขาตอนนี้ คือฉากที่ฉินหัวนำร่างตัวเองพุ่งชนเข้ามาป้องกันเขาในเมื่อคืนนี้ และฉากที่ร่างกายของเขาถูกปกคลุมไปด้วยเลือด

มืออีกข้างหนึ่งสัมผัสสร้อยคอที่คอของเขาโดยจิตสำนึก นั่นเป็นสร้อยคอที่คุ้มครองความปลอดภัยที่เคยผ่านพิธีปลุกเสก ที่ฉินหัวมอบให้กับเขา

ถ้าเขารู้ก่อนว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้น เขาจะไม่รับสร้อยคอเส้นนี้ไว้เลย เขายอมเป็นคนที่นอนอยู่บนเตียงจะดีกว่า!