บทที่ 440

บทที่ 440

หลังจากฉางเชี่ยวได้ยินแล้วทันทีนั้นนึกถึงข่าวที่เขาสืบได้เมื่อกี้ “สาเหตุที่ข้างกายของไป๋ยี่เฟยไม่มีคนปกป้องอยู่ คือเนื่องเพราะตอนนี้เขามีความสามารถปกป้องตนเองแล้ว”

“อ่า?” ฉุงลี่หย่าสงสัยงงงวยจ้องมองเขา “เขามีความสามารถอะไรปกป้องตนเองหรือ?”

ฉางเชี่ยวส่ายหัวต่อๆกัน “ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ อีกทั้งผมเพิ่งสืบได้ข่าวว่าเขาหายตัวไปหนึ่งเดือน ก็คือไปฝึกฝนแล้ว แต่คนที่ฝึกฝนเขาคนนั้น........สรุปก็คือ ฝีมือการต่อสู้ของเขาในตอนนี้ไม่ควรประมาท”

“เรื่องนี้ให้ผมมาทำเถอะ คุณเป็นคนของตระกูลฉุง สิ่งที่เป็นตัวแทนคือตระกูลฉุง ถ้าหากว่าคนของสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงรู้ว่าคือคุณส่งคนไปฆ่าไป๋ยี่เฟย คิดว่าตระกูลฉุงจะต้องโดนสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงกดขี่ ยิ่งมากกว่านี้ตระกูลอื่นๆทั้งสามก็จะร่วมมือขึ้นมากดขี่ตระกูลฉุงเช่นกัน”

“ฉันรู้แล้ว” สีหน้าของฉุงลี่หย่าขึงลับในทันที เธอแค่นึกถึงว่าจะแก้แค้นให้กับฉุงโยวเวย ไม่ได้นึกถึงสิ่งที่ลึกล้ำขนาดนั้น

ตอนนี้นึกขึ้นมาแล้ว เธอมาถึงที่นี่ล้วนเพิ่มความยุ่งยากให้กับฉางเชี่ยว

ฉางเชี่ยวตัวคนเดียวไปฆ่าไป๋ยี่เฟย นี่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับฉุงลี่หย่าสักนิด ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลฉุงด้วย แต่ว่าเธอตอนนี้มาแล้ว ถึงแม้ว่าไม่ใช่เป็นเธอทำ เป็นฉางเชี่ยวทำ งั้นเนื่องเพราะความสัมพันธ์การหมั้นระหว่างพวกเขา ก็จะถูกพูดกลายเป็นความเกี่ยวข้องกับตระกูลฉุงเช่นกัน

ถึงเวลานั้น ถึงแม้ว่าเธอมีปากสิบปากก็พูดได้ไม่ชัดเจน ก็ยังจะตกกระไดพลอยโจนกับตระกูลฉุงอีก

ฉางเชี่ยวจนใจถอนหายใจหนึ่งที “เอาล่ะ ไม่ต้องไปคิดแล้ว รอข่าวของผมเถอะ!”

“อืม” ฉุงลี่หย่ากะพริบตาต่อๆกัน “งั้นพี่ฉางเชี่ยวคิดได้รึยังว่าจะฆ่าไป๋ยี่เฟยยังไง?”

ฉางเชี่ยวส่ายหัว “ยังคิดไม่ออก”

จะฆ่าไป๋ยี่เฟยไม่ง่าย ไป๋ยี่เฟยไม่เพียงมียอดฝีมือปกป้อง แม้แต่ตนเองก็ยังมีความสามารถปกป้องตนเองด้วย เพียงเขาคนเดียวพละกำลังไม่เพียงพอ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา

เขาจำเป็นต้องคิดวิธี มีเพียงตนเองกับไป๋ยี่เฟย แบบนี้ล่ะก็ เขามีความมั่นใจเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะฆ่าไป๋ยี่เฟยได้

......

ช่วงเช้าวันที่สอง ไป๋ยี่เฟยนั่งอยู่ในออฟฟิศ ได้รับข้อความของฉางเชี่ยว

“ผมคือฉางเชี่ยว ถ้าเป็นลูกผู้ชายพรุ่งนี้สองทุ่ม พบกันที่โรงงานกระดาษในเขตใต้นอกเมือง”

“นี่คือใครล่ะ?”

ไป๋ยี่เฟยไม่รู้สถานะของฉางเชี่ยวเลย ได้รับข้อความแบบนี้รู้สึกประหลาดใจ มีความมึนงงเล็กน้อย คิดไปสักพัก ก็ยังส่งข้อความกลับไปให้ฝั่งตรงข้าม

“คุณเป็นใครหรือ?”

ฉางเชี่ยวที่อยู่ในข้อความฝั่งโน้นหลังจากเห็นเนื้อหาแล้วงุ่มง่ามหนึ่งวินาที นี่จึงตอบกลับว่า “ผมคือฉางเชี่ยว เป็นเพื่อนของฉุงโยวเวย ผมจะแก้แค้นแทนฉุงโยวเวย พรุ่งนี้สองทุ่มเจอกันที่โรงงานกระดาษในเขตใต้นอกเมือง มาเพียงคนเดียว พาคนมาด้วยเป็นสุนัข”

หลังจากไป๋ยี่เฟยเห็นข้อความอีกครั้งพูดไม่ออกเต็มใบหน้า

อันดับแรก รู้ถึงสถานะของฉางเชี่ยว เขาสามารถสืบคนนี้สักหน่อย ที่สอง สมองของคนคนนี้ผิดปกติใช่หรือไม่ คำพูดสุดท้ายนั้นล้วนไม่เหมือนเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งที่ควรพูด?

รอสักครู่ ไม่ใช่เป็นผู้ใหญ่หรือ? หรือว่าเป็นสาวน้อยคนนั้นที่พบเจอเมื่อวานล่ะ?

ไป๋ยี่เฟยหยิบมือถือขึ้นมา โทรไปหาเฉินห้าว “ห้าวจื่อ ไปสืบคนคนหนึ่งที่ชื่อว่าฉางเชี่ยวสักหน่อย ข้อมูลทั้งหมดที่สืบมาได้ผมจะเอาทั้งหมด”

“ได้ครับ พี่” เฉินห้าววางสายลงลงมือสืบหาข้อมูลในทันที