บทที่ 450

บทที่ 450

ไป๋ยี่เฟยก็เข้าใจ เพราะงั้นก็ไม่ได้แปลกใจอะไร “ฉันรู้แล้ว นายสามารถบอกเรื่องนี้กับฉัน ก็ขอบคุณมากแล้ว”

หลินขวางก็ได้ถอนหายใจ “เพราะงั้น พี่ตอนนี้รีบไปหลบเถอะ ช้าไปวันหนึ่ง คนของตระกูลฉุงกับตระกูลเย่ก็จะลงมือแล้ว”

ไป๋ยี่เฟยได้หัวเราะเบาๆ “หลบไปที่ไม่มีประโยชน์ นายไม่ต้องเป็นห่วง ฉันมีวิธี”

หลินขวางไม่พูดอะไร ไป๋ยี่เฟยพูดขอบคุณออกไป ก็ได้วางสาย

ไป๋หู่ที่อยู่ข้างๆ ได้ยินทั้งหมด สีหน้าก็ได้เคร่งเครียดขึ้น “จะทำยังไง?”

สีหน้าของไป๋ยี่เฟยไม่มีความรู้สึกอะไร “ไปที่โรงพยาบาลโว่หลงก่อน สั่งการแป๊บหนึ่ง ไม่ใช่ ไปรับเสว่เอ๋อกลับมาก่อน!”

หลี่เสว่เป็นจุดอ่อนของเขา คนพวกนั้นถ้าจะลงมือกับเขา ให้เขาออกมายอมแพ้ ต้องไปลงมือกับหลี่เสว่แน่ เพราะงั้นปกป้องหลี่เสว่เป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด

ไป๋หู่พยักหน้า “ฉันไปรับ!”

“สวีลั่งไป นายไปที่โรงพยาบาลโว่หลงกับฉัน” ไป๋ยี่เฟยเดินไปพูดไป

ไป๋หู่ก็ไม่ได้เถียงอะไร ไป๋ยี่เฟยโทรหาสวีลั่ง เล่าเหตุการณ์ออกไปง่ายๆ แล้วก็ไปที่โรงพยาบาลโว่หลง

......

โรงพยาบาลโว่หลง

ไป๋ยี่เฟยเรียกเฉินอ้าวเจียวกับจงเหลียนมา

“ช่วงเวลาที่ดีได้หมดไปแล้ว”

พวกเขาไม่เข้าใจ

รอให้ไป๋ยี่เฟยพูดเรื่องเหลียงหมิงเยว่ถูกไป๋หยุนเผิงฆ่าไปนั้นก็ได้ตกใจ เวลาเดียวกันก็รู้สึกถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

เหลียงหมิงเยว่ตาย ตระกูลฉุงกับตระกูลเย่ก็จะไม่มีสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวงมาผูกมัด ก็จะไล่ล่าตามฆ่าไป๋ยี่เฟย บวกกับคนที่ฆ่าเหลียงหมิงเยว่เป็นไป๋หยุนเผิง เป็นพ่อของไป๋ยี่เฟย ความสัมพันธ์นี้ลบไม่ได้

ไป๋ยี่เฟยก็ได้พูดออกไปง่ายๆ ให้พวกเขานั้นระวังการเคลื่อนไหวรอบๆ ในช่วงนี้ จบแล้ว ตอนที่เขาจะโทรไปบอกจางหัวปิน ให้เขากลับมา

ถึงแม้ว่าไม่อยาก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ตอนนี้สถานการณ์เร่งรีบ เขาต้องการกำลังข่าวสารของจางหัวปิน

วางสายไป ไป๋ยี่เฟยให้พวกเขาไปทำงานของตัวเอง ตัวเองนั้นก็เตรียมที่จะไปโหวจวี๋กรุ๊ป

และตอนที่กำลังออกจากโรงพยาบาลโว่หลง สวีลั่งก็ได้โทรเข้ามา “เกิดเรื่องแล้ว เมียนายได้ถูกคนรับออกไปก่อนแล้ว”

ไป๋ยี่เฟยนิ่งไปแล้วก็ทำตาโต “ใคร?”

“ไม่รู้” สวีลั่งตอบ “ตอนที่ฉันไป จางหรงบอกฉันว่า มีคนส่งข้อความให้หลี่เสว่ หลี่เสว่ออกไปเอง นั่งรถแล้วก็ไป”

“ฉันไปดูกล้องวงจรปิดแล้ว พบว่าเธอขับรถของเธอไปเอง ส่วนกล้องของเส้นทางอื่นนั้น อาจต้องการจางหัวปินมาทำ”

ไป๋ยี่เฟยก็ได้รีบวางสายไป นั่งอยู่ในรถ จากนั้นก็ได้ต่อยออกไป ต่อยไปที่พวงมาลัยรถ ในลานจอดรถนั้นก็ได้มีเสียงแตรที่แหลมดังขึ้น

ไป๋ยี่เฟยที่ระบายอารมณ์เสร็จก็ได้ใจเย็นลง ตอนนี้ไปหาจางหัวปินไม่โอเคเท่าไหร่ ทำได้แค่คิดเอาเอง

หลินขวางนั้นเป็นคนที่บอกข่าวเรื่องในให้เขาก่อน แสดงว่าคนของตระกูลฉุงกับตระกูลเย่ยังไม่มา งั้นคนที่ไปรับหลี่เสว่ไม่น่าจะเป็นตระกูลฉุงกับตระกูลเย่

อีกอย่าง หลี่เสว่เป็นคนที่ขับรถออกไปเอง งั้นก็แสดงว่าคนที่เรียกเธอออกไปนั้นเธอรู้จัก แล้วก็ไม่ทำให้คนอื่นสงสัยด้วย!

คิดถึงตรงนี้ ก็ได้เชื่อมโยงไปถึงนักฆ่าเมื่อคืน ไป๋ยี่เฟยก็ได้เงยหน้าอย่างรวดเร็ว “หวัง! โหลว!”

ไป๋ยี่เฟยรีบสตาร์เห็นรถ แล้วก็โทรไปหาไป๋หู่กับสวีลั่ง ให้พวกเขารีบไปที่คริสตัลกรุ๊ป รวมตัวกันที่คริสตัลกรุ๊ป

ไป๋หู่กับสวีลั่งได้ยิน ก็ได้รีบตกลงทันที เวลาเดียวกันก็เข้าใจอะไร

หลังครึ่งชั่วโมง ทั้งสามก็ได้มาเจอกันที่ประตูคริสตัลกรุ๊ป ไป๋ยี่เฟยมองพวกเขาสักพัก จากนั้นก็ได้เดินเข้าไป

เดินไปถึงประตู ก็ได้เห็นรปภ รปภขวางพวกเขาไว้ “พวกคุณเป็นใครครับ? มาที่นี่ทำไม?”

“หลบไป!” ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยไม่มีอารมณ์พูดอะไรไร้สาระ เขาอยากจะหาหลี่เสว่เจอเร็ว ช้าไปกว่านี้ ไม่แน่หลี่เสว่อาจจะได้รับอันตรายอย่างที่คาดไม่ถึง

รปภเห็นแบบนั้นสีหน้าก็ได้เครียด “มาหาเรื่องใช่ไหม?”

พูดจบ ก็ได้ตะโกนใส่วิทยุไร้สายที่หน้าอก “ที่ประตูมีคนมาหาเรื่อง รีบมา รีบมา”