บทที่ 474

บทที่ 474

“ไป๋ยี่เฟย!”

เย่ฮวนตะโกนด้วยเสียงดุร้าย “คุณอย่าให้หน้าไม่เอาหน้านะ!”

นี่เป็นงานแต่งงานของเขา และตอนนี้ถูกไป๋ยี่เฟยมาสร้างเรื่องแบบนี้ งานแต่งงานนี้บอกได้เลยว่าดำเนินต่อไปไม่ได้แล้ว

“รปภ”

เย่ฮวนเรียกเจ้าหน้าที่รปภ “ไล่พวกเขาออกไปให้หมด!”

ไป๋ยี่เฟยตะคอกอย่างเย็นชา “ไม่ต้องให้คุณมาไล่ ผมไม่ได้อยากมางานแต่งงานของคุณอยู่แล้ว ผมแค่มาเพื่อแก้แค้นเท่านั้น”

“แก้แค้นงั้นเหรอ?” เย่ฮวนผงะ “คุณอยากจะทำอะไร? แก้แค้นเรื่องอะไร?”

เฝิงเซียนเซียนตื่นตระหนกขึ้นมาทันที ไป๋ยี่เฟยมาหาเธอเพื่อจะแก้แค้นงั้นเหรอ? เธอก็แค่ด่าว่าไป๋ยี่เฟยไปไม่กี่คำ และหาเรื่องเฉินห้าวเล็กน้อยเท่านั้นเอง แค่นี้ก็จะมาแก้แค้นเธออีกหรือ?

ต้องบอกว่า เฝิงเซียนเซียนคิดมากเกินไปจริงๆ

การแก้แค้นที่ไป๋ยี่เฟยหมายถึงนั้น คือการแก้แค้นแทนหลงหลิงหลิง

จากนั้น ไป๋ยี่เฟยก็หันศีรษะและจ้องไปที่เย่ฮวนและกล่าวว่า “ตอนเมื่อกี้นี้ที่ผมมาถามคุณว่า หลงหลิงหลิงอยู่ที่ไหน คุณบอกผมว่าคุณไม่รู้! เห้อ คำว่าไม่รู้ของคุณก็คือให้ผู้ชายสองคนตีหลงหลิงหลิงงั้นเหรอ?”

สีหน้าของเย่ฮวนตกใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็มองไปที่ไป๋ยี่เฟยอย่างสงสัย “ผมไม่ได้โกหก ผมไม่รู้จริงๆ!”

“ไม่รู้จริงๆเหรอ?” ไป๋ยี่เฟยหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาออกมา และเรียกข้อมูลจากกล้องวงจรภายในออกมา

เย่ฮวนตะลึงเมื่อเห็นโทรศัพท์ จากนั้นก็พูดว่า “นี่ไม่ใช่โทรศัพท์มือถือของผม”

“แล้วมึงแม่งก็บอกกูว่ามาสิว่ะ เป็นของใคร?” ไป๋ยี่เฟยตะโกนลั่น

สีหน้าของเย่ฮวนน่าเกลียด แต่เขาไม่ได้พูด

ในขณะนี้ หลิ่วจาวเฟิงก็ลุกขึ้นยืน “เป็นของผมเอง”

ไป๋ยี่เฟยก็หันศีรษะไปทันทีและมองไป “เป็นของคุณงั้นเหรอ?”

“ใช่!” หลิ่วจาวเฟิงเช็ดเลือดออกจากมุมปากของเขา และหัวเราะเยาะ “หลงหลิงหลิงที่ทรยศต่อพี่ชายของผม ไม่ควรถูกลงโทษงั้นหรือ? และเธอยังหนีไปพร้อมกับเงินหนึ่งพันล้าน ไม่ควรจับตัวกลับมางั้นหรือ?”

“การตีเธอคือคำสั่งจากผมเอง!” หลิ่วจาวเฟิงตะคอก จากนั้นก็พูดกับหลี่เสว่ “เสว่เอ๋อ คุณเห็นหรือยัง? เขากังวลถึงผู้หญิงคนอื่นอยู่ และแก้แค้นแทนผู้หญิงคนอื่น เขาไม่ได้รักคุณเหมือนที่คุณคิดไว้เลย หรือไม่ก็ เขาอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ช่วยของเขานานมาแล้วก็ได้!”

“หุบปากไปซะ!” หลี่เสว่จ้องไปที่หลิ่วจาวเฟิง

สายตาของไป๋ยี่เฟยมืดมนลงเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินเช่นนี้ ในเวลานี้ เขาไม่กล้าหันกลับไปมองการแสดงออกของหลี่เสว่เลย เขารู้ว่าหลี่เสว่นั้นรักเขาอยู่ แต่เขาก็กลัวหลี่เสว่จะเข้าใจผิดเช่นกัน

และหลี่เสว่ไม่สนใจไป๋ยี่เฟยเลย แต่พูดอย่างเย็นชาว่า “หลิ่วจาวเฟิง คุณไม่ต้องพูดถึงคำพูดเหล่านี้อีก ไม่ว่ายังไงก็ตามฉันก็จะอยู่กับไป๋ยี่เฟย ฉันได้เชื่อมั่นในตัวเขาไปแล้ว และจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงในชีวิตนี้”