บทที่ 498

บทที่ 498

เหลียงยู่รอเงียบๆอยู่คนเดียว ในหัวคิดถึงไป๋ยี่เฟยอย่างช่วยไม่ได้

ในขณะนี้ สายตาของเหลียงยู่ก็ซับซ้อนอยู่ไม่น้อย

เธอสรรเสริญเทิดทูนไป๋ยี่เฟย พวกเขาอยู่ที่ภูเขาด้วยกันเป็นเวลาหนึ่งเดือน แล้วก็เลยกลายเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันอีก

แต่ผ่านไปได้ไม่นาน พ่อของไป๋ยี่เฟยก็ฆ่าพ่อของเธอ！

เหอะ นี่มันละครน้ำเน่าอะไรกันเนี่ย? ทำไมถึงต้องมาเกิดกับเธอด้วย?

ตอนที่เธอรู้ว่าพ่อของเธอตาย รู้ว่าใครเป็นฆาตกร เธอแทบจะพังทลายลงทันที

เธอคิดที่จะแก้แค้น คิดที่จะแก้แค้นไป๋หยุนเผิง แต่ว่า ไป๋หยุนเผิงเป็นพ่อของไป๋ยี่เฟย ถ้าเธอแก้แค้นไป๋หยุนเผิง ไป๋ยี่เฟยจะมาแก้แค้นเธอคืนไหม?

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาจากที่เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน จะกลายเป็นคนที่แค้นฆ่าพ่อกันแน่นอน！

แต่ว่า……

กว่าที่เธอจะเจอคนที่ไว้เนื้อเชื่อใจกันได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ทำไมต้องกลายเป็นคนที่มีความแค้นต่อกันด้วย?

สวรรค์กำลังล้อเล่นกับเธออยู่ใช่ไหม?

……

หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ไป๋ยี่เฟยก็ปรากฏตัวขึ้นมาที่ห้องพัก

หลังจากที่ไป๋ยี่เฟยรู้เรื่องนี้ก็คิดว่าเหลียงยู่จะต้องเจ็บปวดทรมานแน่ๆ แต่เขาติดต่อเหลียงยู่ไม่ได้ แล้วก็ไม่กล้าติดต่อไปหาเหลียงยู่ด้วยเช่นกัน ถึงยังไง ก็เป็นพ่อของเขา ที่เป็นคนไปฆ่าพ่อของเหลียงยู่

คิดไม่ถึง ว่าเหลียงยู่จะมาหาเขาด้วยตัวเองแบบนี้ มาแก้แค้นเขาใช่ไหม?

เดินเข้าไปในห้องพัก เห็นเหลียงยู่สวมชุดสีดำ ดูอึมครึมหดหู่ ไม่ได้มีชีวิตชีวาเหมือนกับเมื่อก่อน สองตาเต็มไปด้วยความมืดมน

“ศิษย์พี่”ในสถานการณ์แบบนี้ ไป๋ยีเฟยเลือกที่จะปฏิบัติตัวดีกับเหลียงยู่ กล่าวทักทายเธอก่อน

ทันทีที่ไป๋ยี่เฟยเดินเข้ามา เหลียงยู่ก็หันมามอง หลังจากเห็นไป๋ยี่เฟยแล้ว เธอก็บีบมือของตัวเองไว้แน่น ฝ่ามือถูกเล็บตัวเองจิกจนรู้สึกเจ็บ

“อย่าเรียกฉันว่าศิษย์พี่！”เหลียงยู่พูดขึ้นอย่างเย็นชา

ไป๋ยี่เฟยยิ้มอย่างอมทุกข์ นั่งลงตรงข้ามกับเหลียงยู่“มาแก้แค้นผม?”

“ฉันก็อยากอยู่นะ”เหลียงยู่จ้องไป๋ยี่เฟยพร้อมกับพูดขึ้น“แต่ไม่ใช่”

“หมายความว่ายังไง?”ไป๋ยี่เฟยอึ้งเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเหลียงยู่คิดจะทำอะไร?

เหลียงยู่ชำเลืองตา ไม่ได้มองไป๋ยี่เฟยอีกแล้ว เธอกลัวว่าจะอดกลั้นใจไม่ให้ลงมือเอาไว้ไม่ไหว“อาจารย์เป็นคนให้ฉันมา”

“หือ?”ไป๋ยี่เฟยยิ่งอึ้งขึ้นไปอีก“เธอให้คุณมาทำไม?”

“ฝากให้ฉันมาพูดกับนายแทน”เหลียงยู่พูดนิ่งๆ“เธอให้นายไปเข้าร่วมการเลือกตั้งประธานของสหพันธ์ธุรกิจเป่ยไห่”

ไป๋ยี่เฟยอึ้งตะลึง จากนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย“เหตุผล?”

“ฉันไม่รู้”เหลียงยู่แค่รับผิดชอบมาพูดแทนเท่านั้น ไม่รู้ว่าทำไมอาจารย์ถึงวางแผนแบบนี้ แล้วก็ยิ่งไม่เข้าใจว่า ทั้งที่อาจารย์ก็รู้ความสัมพันธ์ที่แสนอึดอัดระหว่างเธอกับไป๋ยี่เฟยในตอนนี้ แต่กลับยังให้เธอมาบอกกับเขาอีก

ไป๋ยี่เฟยสบถหึออกมา ก่อนจะพูดออกมาอย่างเด็ดขาด“ผมไม่ไป”

หลี่เฉียงตงให้เขาไป อาจารย์ก็ให้เขาไป คนพวกนี้ คงจะมีเป้าหมายเดียวกันสินะ? คิดที่จะให้เขาไปเป็นเหยื่อล่อ เพื่อล่อคนที่อยู่เบื้องหลังออกมา?

เหอะ มันต้องถามเขาก่อนสิว่าเขาเต็มใจหรือไม่！