บทที่ 500

บทที่ 500

“เกิดอะไรขึ้น?”บังเอิญคนที่เป็นผู้นำทีมก็คือกู่หรงพอดี

พอกู่หรงหันไปเห็นไป๋ยี่เฟย ก็ขมวดคิ้วทันที เขาเห็นไป๋ยี่เฟย ดูท่าไม่ดี แถมยังมีเลือดออกมาอีก

ไป๋ยี่เฟยขมวดคิ้วอยู่ตลอด ข้างหลังมีเสียงร้องเจ็บปวดดังออกมาอย่างไม่หยุดไม่หย่อน ยังสามารถรู้สึกถึงเลือดอุ่นๆค่อยๆไหลออกมาอย่างชัดเจน

หลี่เสว่ที่อยู่ข้างหลังจับแขนของไป๋ยี่เฟยด้วยความสั่นกลัว“ไป๋ยี่เฟย คุณเป็นยังไงบ้าง? ทำไมคุณถึงโง่ขนาดนี้? ทำไมต้องพุ่งเข้ามาด้วย?”

ไป๋ยี่เฟยเอนหัวเล็กน้อย พูดขึ้นด้วยเสียงเบาๆ“ผมเป็นสามีของคุณ การมาปกป้องคุณเป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว”

พูดจบ เพื่อที่จะไม่ให้หลี่เสว่เป็นห่วง ไป๋ยี่เฟยจึงพูดยิ้มๆ“เมื่อตะกี้สามีของคุณเท่ไหมล่ะ?”

หลังจากที่หลี่เสว่ได้ฟังแบบนั้น ตาที่แดงก่อนหน้านี้ก็อดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่อีกต่อไปแล้ว น้ำตาไหลออกมาจากหัวตาอย่างอดไม่ได้“ฮื้อๆ……”

ด้านนั้น ตำรวจทั้งสองนายกำราบหวงเหว่ยที่ถือมีดไว้ในมือลงได้แล้ว เขาถูกใส่กุญแจข้อมือเอาไว้

ในเวลานี้เองหวงเหว่ยก็ได้สติกลับมา พอนึกถึงการกระทำที่ตัวเองทำเมื่อตะกี้ ก็สั่นไปทั้งตัว พูดขึ้นด้วยสีหน้าอมทุกข์“คุณตำรวจ มันเป็นเข้าใจผิดกันครับ เป็นการเข้าใจผิดกัน……”

กู่หรงเดินตรงเข้าไป มองหวงเหว่ยด้วยใบหน้าไร้ซึ้งอารมณ์ใดๆ“เป็นการเข้าใจผิดหรือไม่นั้น เดี๋ยวพากลับไปก็รู้แล้ว”

“พาตัวไป！”กู่หรงกวักมือ ตำรวจสองนายก็พาตัวหวงเหว่ยที่สั่นไปทั้งตัว ใบหน้าเศร้าโศกขึ้นรถตำรวจไป

กู่หรงให้คนตามประกบไป แล้วหันมาพูดปลอบคนบริเวณแถวนั้น ก่อนจะเดินไปดูไป๋ยี่เฟย

“เรียกรถพยาบาลไหม?”กู่หรงพูดขึ้นอย่างนิ่งๆ

หลี่เสว่ได้ยินเสียง ก็นิ่งชะงักไป จากนั้นก็ก้มหัวลงมองอย่างรวดเร็ว ควานหามือถือในกระเป๋าของตัวเอง เธอนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ เก่งแต่ร้องไห้ ไม่คิดว่าจะลืมเรียกรถพยาบาลไปซะสนิทแบบนี้

ไป๋ยี่เฟยเห็นแบบนี้ก็กุมมือของเธออย่างหมดหนทาง“พวกเราขับรถไปโรงพยาบาลกันเองก็ได้ ไม่ต้องเรียกรถพยาบาลหรอก”

พูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็หันไปพูดกับกู่หรง“ขอบคุณมาก”

“นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว”กู่หรงตอบกลับอย่างนิ่งๆ“พวกเราไปโรงพยาบาลก่อน เดี๋ยวค่อยไปลงบันทึกประจำวัน”

“ได้”ไป๋ยี่เฟยพยักหน้าตอบรับ

กู่หรงมองพวกเขา ก่อนจะจากไป

มาถึงโรงพยาบาล หนิววั่งเป็นคนจัดการทำแผลให้กับไป๋ยี่เฟยด้วยตัวเอง

พอหนิววั่งเห็นบาดแผลนี้ ก็ทำแผลไปพลาง พร้อมกับพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“ไม่รู้จริงๆว่านี่มันครั้งที่เท่าไรแล้วที่มาทำแผลให้กับคุณ คุณนี่ชอบทำให้คนเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลยนะ”

ไป๋ยี่เฟยยิ้มๆ“ผมกลับคิดว่า ปัญหามันอยู่ที่สถานการณ์ในตอนนั้นมันไม่เอื้ออำนวยนี่นา”

จากทักษะในตอนนี้ของไป๋ยี่เฟยก็เกินพอแล้วที่จะต่อกรกับหวงเหว่ยที่ไร้เรี่ยวแรง แต่ตอนที่เขามาถึง หวงเหว่ยก็ลงมือกับหลี่เสว่ไปแล้ว