บทที่ 521

บทที่ 521

ไป๋ยี่เฟยลูบปลายจมูกอย่างเขินอายแล้วหันไปมองการบรรยายของคนอื่นต่อ

เพราะจำนวนคนลดน้อยลง และเทียบกับการที่เลิกเช้ากว่าเมื่อวาน

หลังจากเลิกแล้ว สวี่ชางก็ยืนขึ้น และกดไมโครโฟนพร้อมกับกล่าวว่า "หลังจากการลงคะแนนเสียงแล้วเราก็จะเข้าสู่การจัดทำสถิติ และผลจะออกในอีกครึ่งชั่วโมง"

พอพูดจบ ทุกคนก็เริ่มลงคะแนนเสียง

ที่จริงแล้วการลงคะแนนเสียงง่ายมาก เนื่องด้วยในปัจจุบันนี้เทคโนโลยีก้าวหน้ามาก เพียงแค่ต้องใส่หมายเลขตามที่สหพันธ์ธุรกิจกำหนด จากนั้นค่อยใช้เครื่องลงคะแนนเสียงทำการลงคะแนนก็ได้แล้ว ส่วนที่เหลือก็เป็นงานการจัดทำสถิติของพวกเขา

ครึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็วและผลก็ออกมาด้วยเช่นกัน

ไม่แปลกใจเลยที่เย่ฮวนได้อันดับหนึ่ง โดยมีคะแนนเสียงมากกว่า 150 คะแนนเสียง

ไป๋ยี่เฟยได้อันดับที่สองโดยมี 105 คะแนนเสียง

แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือหลี่เสว่ ที่มีคะแนนเสียง 50 กว่าคะแนน

สำหรับคนอื่นๆ ก็กระจัดกระจายกันไปหมด และไม่เพียงพอ

หลังจากการประกาศผลสิ้นสุดลงสวี่ชางก็กล่าวเพิ่มเติมว่า "รอบที่สองของการเลือกตั้งสิ้นสุดลงแค่นี้ และรอบที่สามจะดำเนินต่อในวันพรุ่งนี้"

"คืนนี้ เพื่อให้ทุกคนผ่อนคลาย ในห้องโถงได้มีการเตรียมกิจกรรมบางอย่างไว้ ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้อย่างกระตือรือร้น"

ทันทีที่เสียงหยุดลงก็มีพนักงานรักษาความปลอดภัยรีบวิ่งเข้ามาตะโกนว่า "แย่แล้ว มีคนตกน้ำแล้ว!"

เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนต่างก็พากันลุกขึ้นยืนด้วยความอยากรู้อยากเห็น ตะลึง และหวาดกลัว

แต่ไม่ว่าอย่างไร ทุกคนก็เดินออกจากห้องโถง และขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือ

ในทะเลที่กว้างไกลไร้ขอบเขตจำกัด เรือสำราญขนาดใหญ่ลำหนึ่ง กลับดูเหมือนแค่เรือลำเล็กลำหนึ่งเท่านั้น และไม่ไกลจากที่นั่น ยังมีเงาร่างเล็กๆ อยู่ร่างหนึ่ง

นั่นเป็นเงาร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง ภายใต้เรือสำราญขนาดใหญ่จึงได้ปรากฏเป็นเพียงเงาร่างเล็กๆ เท่านั้น แล้วจะนับประสาในทะเลที่กว้างใหญ่ไพศาลนี้ล่ะ

"เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง!" แล้วหล่อนจะลงไปได้ยังไงกันล่ะ?”

"ดูเหมือนจะโดนลมพัดลงไป!"

"มีรั้วกั้นอยู่ไม่ใช่เหรอ" ลมสามารถพัดคนลงไปได้ด้วยเหรอ?”

"โง่เปล่า! อาจเป็นเพราะหล่อนยืนไม่นิ่งหรือเปล่า และบังเอิญตกลงไปโดยไม่ระวัง!"

ทุกคนต่างพากันพูดคุยกัน แต่กลับไม่มีใครพูดว่าจะไปช่วย

เนื่องจากปัญหาระยะห่าง ทุกคนไม่สามารถมองเห็นได้ว่าคนที่อยู่ในทะเลนั้นคือใคร ดังนั้นทุกคนจึงได้แต่เฝ้าสังเกตการณ์

ไป๋ยี่เฟยเองก็กำลังเฝ้าสังเกตการณ์อยู่เช่นกัน และมองไปที่หลี่เสว่ซึ่งอยู่ข้างๆ ใจเขาสงบนิ่งเป็นอย่างมาก

"ไม่สิ ฉวี่เอ๋อล่ะ?" ไป๋ยี่เฟยพลันนึกถึงโจวฉวี่เอ๋อ วันนี้ทั้งวันไม่เห็นโจวฉวี่เอ๋อเลย

หลี่เสว่นิ่งอึ้ง สีหน้าดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ "หล่อนบอกว่าหล่อนไม่สบาย และพักผ่อนอยู่ในห้องตลอด”

"ไปดูหน่อยว่าหล่อนยังอยู่ในห้องอยู่ไหม" ไป๋ยี่เฟยสีหน้าเคร่งขรึม และพูดกับเฉินห้าว

เฉินห้าวรีบหันตัวและวิ่งไปที่ห้องพักผู้โดยสาร

ไป๋ยี่เฟยและหลี่เสว่สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาก กลัวว่าโจวฉวี่เอ๋อจะตกลงไปโดยไม่ระวัง

ในขณะนั้นเอง อยู่ๆ ก็มีคนวิ่งพุ่งออกไป

เสียงดัง "ตุ้ม" คนกระโดดลงไปโดยตรง

ฉากนี้ทำให้ทุกคนพากันตกใจ

"อะไรวะเนี่ย! กระโดดลงไปโดยตรงอย่างนี้เลยเหรอ! ”

"แม่งเอ๊ย นี่ไม่ใช่สระว่ายน้ำนะเว้ย!"

"เขาไม่กลัวตายเหรอ?"

นี่มันเป็นทะเลจริงๆ นะ และยังห่างไกลจากท่าเรือมาก ไม่มีที่ไหนเลยที่จะมีโอกาสช่วยค้ำจุนคนที่ช่วยชีวิตคน

ไม่สงสัยเลยชายผู้นี้ช่างเป็นผู้กล้าหาญเสียจริง

เมื่อไป๋ยี่เฟยเห็นคนที่กระโดดลงไปในทะเลเขาก็ตะลึงมาก "ฉินซาน! ”

หลี่เสว่ก็ตะลึง ไม่คิดว่าจะเป็นฉินซาน

ในวินาทีต่อมา ไป๋ยี่เฟยก็มีลางสังหรณ์ไม่ดี แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นฉินซาน แต่เขาก็ไม่ลังเลที่จะกระโดดลงไปช่วยคน ทำให้จิตใต้สำนึกเขาคิดว่าผู้หญิงที่ตกน้ำคือโจวฉวี่เอ๋อ

หลี่เสว่ดูเหมือนจะนึกเรื่องพวกนี้ได้เช่นกัน สีหน้าก็ยิ่งดูแย่ไปอีก

ในขณะนั้นเอง เสียงที่คุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง "เกิดอะไรขึ้น?" ทำไมทุกคนถึงมาล้อมกันที่นี่? ”