บทที่ 530

บทที่ 530

เมื่อเห็นฉากนี้ ไป๋ยี่เฟยก็ตื่นตระหนกตกใจเป็นอย่างมาก

ซึ่งตอนนี้เป็นเวลาประมาณ 10 โมงเท่านั้น คนเหล่านี้จะขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้งอย่างนี้ทำไม และทำไมไม่รอจนถึงช่วงเช้ามืดก่อนค่อยลงมือล่ะ แสดงว่าพวกเขาต้องมีกำลังอยู่อย่างแน่นอน!

ภายในสิบวินาทีคนกลุ่มแรกก็ได้ปีนตามเชือกขึ้นมา

คนเหล่านี้แต่ละคนล้วนสวมเสื้อกั๊กสีดำ พร้อมกับอาวุธมีด และปืน ทันทีที่พวกเขาขึ้นมาถึงก็ตะโกนกับทุกคนว่า "หมอบลงทั้งหมด!"

ทุกคนตกใจกลัว และพากันหมอบลงตามคำเรียกร้องของคนเหล่านี้ ไป๋ยี่เฟยก็หมอบลงตามทุกคนเช่นกัน

คนที่เป็นผู้นำเป็นชายร่างสูงใหญ่ บนใบหน้าไว้หนวดเคราและจอนผมตื้นๆ เขาถือปืนขึ้นมาและชี้ไปที่ทุกคนพร้อมกับถามว่า "ใครคือไป๋ยี่เฟย? ไป๋ยี่เฟยจึงยืนขึ้นด้วยตัวเอง!"

ไป๋ยี่เฟยเหรอ?

หลังจากทุกคนได้ยินดังนั้น ก็มองไปรอบๆ

ไม่กี่คนข้างๆไป๋ยี่เฟยก็มองมาที่เขาและจำเขาได้อย่างชัดเจน

ในสองวันที่ผ่านมานี้ชื่อเสียงของไป๋ยี่เฟยมีไม่น้อยเลย

ประการแรกคือในการเลือกตั้งรอบแรกที่ปะทะกันกับหลิ่วจาวเฟิง และหวังโหลวก็ได้โอนคริสตัลกรุ๊ปไปให้ไป๋ยี่เฟยโดยตรง และอีกครั้งคือในงานประมูลของคืนนี้ ที่เขากดหัวเย่ฮวนไปถึงสามครั้ง และทำให้ทุกคนประทับใจในตัวเขา

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองไปที่ไม่กี่คนนั้นอย่างกล่าวเตือนว่า “หุบปากของแกสะ อย่าก่อเรื่องอะไรมาก!”

ไม่กี่คนนั้นตกใจกับพลังของไป๋ยี่เฟยและพากันพยักหน้า

อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมาก็มีคนหลายคนชี้ไปที่ไป๋ยี่เฟยพร้อมกัน "เขาคือไป๋ยี่เฟย!"

"เชี้ย!" ไป๋ยี่เฟยส่งเสียงฮึ่มเบาๆ

ผู้นำชายคนนั้นหันไปมองทันที และเล็งปืนไปที่ไป๋ยี่เฟย “แกคือไป๋ยี่เฟยเองงั้นเหรอ? คือเสี่ยใหญ่ของตระกูลไป๋สินะ?”

ไป๋ยี่เฟยลุกขึ้นยืนอย่างทำอะไรไม่ถูก พร้อมกับจัดเสื้อผ้าของตัวเอง “ใช่ ผมเอง”

ชายคนนั้นมองกวาดไปรอบๆตัวไป๋ยี่เฟยและส่งเสียงยิ้มเยาะไปทีหนึ่ง "มานี่!"

ไป๋ยี่เฟยยืนนิ่ง "ไม่ทราบว่าพวกคุณตามหาผมทำอะไร?"

"แน่นอนว่ามาจับแกแหละ!" ชายคนนั้นตะคอกอย่างเย็นชา

ไป๋ยี่เฟยถามขึ้นว่า "เป็นหรือตาย?"

ชายคนนั้นตอบอย่างเฉยชาว่า "จะพยายามจับเป็น"

"แน่นอนว่าถ้าฝ่ายตรงข้ามกล่าวคำสาบานว่าแม้จะตายก็จะต่อต้านแล้ว แม้จะต้องจับตายก็อาจเป็นไปได้" ชายคนนั้นพูดเสริม

ไป๋ยี่เฟยแปลกใจเล็กน้อย “ไม่ใช่ว่าจับตายโดยตรงหรอกเหรอ?

ชายคนนั้นเหลือบมองเขาอย่างอดไม่ได้ “น้องชายจะเป็นหรือตาย ก็อยู่ที่ตัวเองแล้วล่ะ”

ไป๋ยี่เฟย“ ... ”

“งั้นขอเวลาให้ผมสักสองนาทีหน่อยได้ไหม?" ไป๋ยี่เฟยถามอย่างเฉยชา

ชายคนนั้นเหลือบมองไปที่ทุกคน และค่อนข้างมั่นใจในคนของตัวเอง เขาจึงพยักหน้าและพูดว่า "ได้"

เมื่อพูดจบ ชายคนนั้นก็คิดว่าไป๋ยี่เฟยกำลังจะอธิบายเรื่องราวให้กับหวังโหลวที่อยู่ข้างๆเขา แต่คิดไม่ถึงว่าไป๋ยี่เฟยเพียงแค่ยิ้มให้ หวังโหลว จากนั้นก็ร้องตะโกนอย่างเสียงดังออกไปที่ประตูห้องโถง

"สหพันธ์ธุรกิจ มีกลุ่มโจรจำนวนมากขึ้นมาบนเรือ พวกคุณไม่ออกมาดูหน่อยเหรอ? ถ้ายังไม่ออกมา ก็จะเกิดเรื่องกับคนบนเรือแล้วนะ?!"

ชายคนนั้น "...... "

คนอื่นๆเห็นดังนั้นก็ตกใจกลัวกันอย่างมาก

แม่งเอ๊ยนี่มันกำลังร้องขอความช่วยเหลือนี่!

แต่ไป๋ยี่เฟยก็ทำถูกแล้ว เพราะนี่เป็นเรือสำราญของสหพันธ์ธุรกิจ และครั้งนี้ก็เป็นการจัดตั้งการแข่งขันการเลือกตั้งของสหพันธ์ธุรกิจเมืองหลวง เช่นนั้นพวกเขาควรรับผิดชอบต่อแขกทุกคนบนเรือสำราญลำนี้

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายสิบคนบนเรือสำราญก็เป็นแค่ของแตกแต่งด้วยงั้นเหรอ

ชายคนนั้นจ้องไปที่ไป๋ยี่เฟย และพูดขึ้นอย่างหัวเราะเยาะว่า “อย่าเล่นอะไรพิเรนทร์เลย!”

ไป๋ยี่เฟยยักไหล่ จากนั้นก็รออย่างเงียบๆ

หลังจากรอไปแล้วสองนาที คนของสหพันธ์ธุรกิจก็ยังไม่มา และไม่มีการตอบสนองใดๆ งั้นก็แสดงว่าพวกเขาควบคุมคนของสหพันธ์ธุรกิจไว้แล้ว

ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างช่วยไม่ได้ "พวกแกเก่งมาก"