บทที่ 566

บทที่ 566

แล้ว รู้ได้ยังไงกัน?

ไป๋ยี่เฟยไม่เข้าใจ จนกระทั่งตอนนอนแล้วก็ยังคิดถึงปัญหานี้

แล้วก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว

ไป๋ยี่เฟยก็ฝันอีกครั้ง ฝันว่าเย่ฮวนแย่งคริสตัลกรุ๊ปไป แถมยังฝันว่าหลิ่วจาวเฟิงแย่งหลี่เสว่ไปอีก

หลี่เสว่！

ตื่นขึ้นมาทันที ไป๋ยี่เฟยลุกขึ้นมานั่ง พบว่าสว่างแล้ว

สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ไป๋ยี่เฟยนึกถึงภาพที่อยู่ในฝัน แล้วก็คิดถึงหลี่เสว่ขึ้นมา ตั้งมั่นในใจ ฉันจะต้องกลับไปให้ได้！

ไป๋ยี่เฟยดึงผ้าห่มออก กำลังจะลงจากเตียง จู่ๆก็หยุดชะงัก

ฝัน！

เขาคิดถึงอะไรบางอย่างขึ้นมา รีบถกเสื้อของตัวเองออก จากนั้นก็เปิดผ้าพันแผลที่พันแผลของตัวเองเอาไว้ออกมา

ไป๋ยี่เฟยเห็นแผลเริ่มตกสะเก็ดแล้ว ก็อึ้งตะลึงไป

แผลที่ใหญ่ขนาดนั้น แผลที่น่าตกใจขนาดนั้น คิดไม่ถึงว่าจะตกสะเก็ดแล้ว

นี่เพิ่งจะไม่กี่วันเอง

แต่แน่นอน นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

ไป๋ยี่เฟยกดไปที่แผลอย่างระมัดระวัง หลังจากที่กดลงไปถึงจุดๆหนึ่ง“ซี๊ด”ไป๋ยี่เฟยเจ็บปวดจนเหงื่อไหลอาบหน้าทันที

เป็นอย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด！

ไป๋ยี่เฟยมั่นใจแล้ว ว่าในแผลของเขา มีก้อนแข็งๆหนึ่งก้อน นั่นจะต้องเป็นตาที่ใช้สอดส่องดูเขาของฉีฉีอย่างแน่นอน

ที่ตามร่างกายของเขาไม่มี เขาก็นึกว่ามันไม่มีจริงๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าฉีฉีจะฝังมันเข้าไปในแผลของเขา

ในเวลานี้เอง หลินจื่อที่อยู่ข้างๆก็ตื่นขึ้นมา พอหันมาเห็นแผลของไป๋ยี่เฟย ก็ตกใจทันที

“พี่ไป๋ คุณได้รับบาดเจ๊กหนักขนาดนี้เลยเหรอ?”หลินจื่อมองบาดแผลของไป๋ยี่เฟยด้วยความอยากรู้อยากเห็น นึกถึงกำปั้นของไป๋ยี่เฟยในวันนั้น“ได้รับบาดเจ็บแล้วยังสุดยอดขนาดนี้อีกนะเนี่ย！”

ไป๋ยี่เฟยกัดฟันพันผ้าพันแผลกลับไปเหมือนเดิม ตอนนี้ยังให้ฉีฉีรู้ตัวไม่ได้ ดังนั้นดังจึงไม่ได้ทำอะไรก่อน

ไป๋ยี่เฟยหันไปมองหลินจื่อ พร้อมกับถามขึ้น“รู้ไหมว่าตระกูลจ้าวอยู่ที่ไหน?”

“คนที่อยู่เขตสามรู้กันหมด” หลินจื่อตอบ

ไป๋ยี่เฟย“พาฉันไปหน่อย”

……

หลินจื่อพาไป๋ยี่เฟยเดินประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึง

ตรงหน้าเป็นสิ่งก่อสร้างทรงกลมหนึ่งหลัง เหมือนกับสนามกีฬาหนึ่งแห่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ส่วนข้างหลังของสิ่งก่อสร้างนั้น เป็นตึกใหญ่หนึ่งตึก

ไป๋ยี่เฟยแค่มายืนอยู่ตรงประตูทางเข้า ไม่ได้กะจะเข้าไป

ตรงประตูของตระกูลจ้าวในตอนนี้มีบอดี้การ์ดมากมายยืนเฝ้าอยู่ ถือปืนเอาไว้ทุกคน

ไป๋ยี่เฟยมองสำรวจรอบๆทุกทิศทาง พบว่าที่นี่นอกจากตึกใหญ่ที่อยู่ข้างหลังแล้ว ก็ไม่มีสิ่งก่อสร้างสูงๆอะไรอื่นอีก

ในเมื่อฉีฉีให้หูฟังบลูทูธกับเขาแล้ว แสดงว่าตอนที่กำลังเจรจาต่อรองจะต้องสั่งการเขาผ่านหูฟังอย่างแน่นอน

แถมเธอจะต้องมาดูสถานที่ทั้งหมดก่อนด้วยแน่ๆ ถึงจะสั่งการตนเอง ถ้าอย่างนั้นในวันนั้นเธอก็จะต้องมา

ฉีฉีไม่มีทางโผล่เข้ามาในบ้านตระกูลจ้าวแน่นอน ถ้าอย่างนั้นจุดมองที่ดีที่สุดก็คือตึกใหญ่หลังนั้น

ไป๋ยี่เฟยพูดกับหลินจื่อ“พวกเรากลับกันเถอะ！”

หลังจากกลับมาถึงบ้าน หลินจื่อก็ถามไป๋ยี่เฟย“พวกเรายังต้องขโมยน้ำมันอีกเหรอ?”

ไป๋ยี่เฟยส่ายหัว ฉีฉีบอกแล้วว่า เขตสามไม่มีน้ำมันเชื้อเพลิงที่เขาต้องการ ขโมยไปก็ไม่มีประโยชน์

นิ่งเงียบอยู่สักพัก ไป๋ยี่เฟยก็พูดขึ้นต่อ“นายดูแลพี่สาวของนายให้ดีๆล่ะ ฉันจะออกไปสักแป๊บหนึ่ง”

หลินจื่อพยักหน้า ก่อนจะขึ้นไปดูแลพี่สาวของเขา

ไป๋ยี่เฟยเดินทางตามเส้นทางที่พอจะจำได้ ไปถึงยังบ้านวิลล่าที่ฉีฉีอาศัยอยู่

ไป๋ยี่เฟยเคาะประตูรั้วก่อน แต่กลับพบว่าไม่มีเสียงตอบรับกลับมา กดกริ่งอีกหนึ่งครั้ง ก็ยังไม่มีคนมา

พอดันออกไปเบาๆ ประตูก็เปิดออก

เห็นแบบนี้ ไป๋ยี่เฟยก็เดินเข้าไปอย่างไม่เกรงใจ