บทที่ 6

บทที่ 6

นายท่านหลี่หันมามองลุงต่งแล้วพูดขึ้น “แกะของออกดูซะ”

เขาเองก็อยากจะเห็นว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนส่งมา

ลุงต่งพยักหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะลงมือแกะกล่องนั้นออก ซึ่งก็เผยของที่อยู่ด้านในแก่สายตาของทุกคนได้เห็น

ทุกคนที่เห็นต่างก็นิ่งอึ้งไปตามๆ กัน

ซึ่งด้านในเป็นไข่มุกราตรีขนาดใหญ่เม็ดหนึ่งนั่นเอง

ไข่มุกราตรีเลยเนี่ยนะ!

ทุกคนต่างรู้ดีว่า ราคาของไข่มุกราตรีตามธรรมชาติตอนนี้ มันแพงอย่างมาก! ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอันที่ใหญ่แบบนี้เลย!

ปกติแล้วนายท่านหลี่ก็มักจะชอบอะไรพวกนี้อยู่แล้ว ซึ่งเขาก็ต้องรู้จักไข่มุกราตรีเป็นอย่างดี เพียงแค่มองปราดเดียว เขาก็ตะลึงงันไปทันที

นี่ต้องเป็นไข่มุกราตรีตามธรรมชาติอย่างแน่นอน ราคาของมันตอนนี้ ก็น่าจะอยู่ที่ประมาณหลายสิบล้าน หรืออาจจะร้อยล้านเลยก็ได้

“ปิดไฟ แล้วก็ปิดประตูหน้าต่างให้หมด” นายท่านหลี่ออกคำสั่งอย่างตื่นเต้นดีใจ

ทุกคนต่างก็พากันขยับตัว ช่วยปิดไฟปิดม่านทั้งหมดลง

พอทั่วทั้งห้องมืดสนิท ก็พลันมีแสงบางอย่าง สว่างไสวขึ้นมาในโถงทันที

แสงที่นุ่มนวลของไข่มุกราตรีส่องลงมากระทบที่ใบหน้าของทุกคน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงสีหน้าที่อิจฉาและอัศจรรย์ใจกันหมด

“คุณปู่ครับ ไข่มุกราตรีที่ส่องสว่างถึงขนาดนี้ ราคาของมันต้องประเมินค่าไม่ได้แน่นอนเลยล่ะครับ” หลี่ฝานถือโอกาสฉอเลาะขึ้นมาทันที “ต้องเป็นบุคคลที่มีตำแหน่งสูงส่งของตระกูลเรา ส่งมาให้เป็นของขวัญอวยพรแน่เลยล่ะครับ”

นายท่านหลี่ยิ้มอย่างเบิกบานใจ ของขวัญอวยพรที่ประเมินค่าไม่ได้แบบนี้ มันก็พอที่จะพิสูจน์ถึงฐานะตำแหน่งของคนที่ส่งมาแล้ว

แน่นอนว่า มันยังพิสูจน์ได้อีกว่า ไม่ใช่พ่อกับแม่ของหลี่เสว่ส่งมาแน่นอน เพราะแม้แต่ของขวัญราคาแสนเดียวพวกเขาก็ยังซื้อไม่ไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงของที่ราคาสูงกว่าสิบล้านเลย!

แล้วเป็นใครกันนะ ที่ส่งของชิ้นนี้มากัน?

ขณะนั้นเอง ลุงต่งก็พบว่าด้านใต้ของไข่มุกราตรีนั้น มีบัตรอวยพรสอดมาด้วยใบหนึ่ง เขาก็รีบหยิบมันขึ้นมา แล้วบอกให้คนของเขาช่วยกันเปิดไฟและเปิดม่านขึ้น

“ช่วงนี้ธุรกิจค่อนข้างยุ่ง จึงทำให้ไม่ได้ไปร่วมงานชุมนุมอวยพรวันเกิดของตระกูล จริงๆ แล้วก็รู้สึกลำบากใจหน่อยๆ จึงส่งของขวัญชิ้นนี้มาเป็นของแทนน้ำใจ ครั้งหน้ามั่นใจได้ว่าจะต้องไปเยี่ยมนายท่านหลี่กับลูกสะใภ้แน่นอน”

ใครเขียนมานะ?

แล้วลูกสะใภ้นี่ใครกัน?

ขณะนั้นเอง ก็มีชายหนุ่ม อายุประมาณยี่สิบปีเดินเข้ามาจากทางประตู

“เดิมทีวันนี้เป็นงานชุมนุมของตระกูลหลี่ จึงขออวยพรให้ตระกูลหลี่ในอนาคต ธุรกิจรุ่งเรืองยิ่งขึ้นไป”

หลังจากที่ทุกคนเห็นเขา ความสงสัยก็เหมือนถูกคลี่คลายไปโดยปริยาย

นายท่านหลี่เองก็เข้าใจได้ทันที ก่อนจะยิ้มทักทาย : “มาแล้วหรือคุณชายหลิ่ว เชิญนั่งก่อนสิ”

คุณชายหลิ่วเป็นบุคคลที่โดดเด่นมากของตระกูลหลิ่วที่เป็นที่รู้จักกันดีในเทียนเป่ย จากการได้รับความรักและเอ็นดูจากนายท่านหลี่ ทำให้เขาได้กุมอำนาจของตระกูลหลิ่วเอาไว้

คุณชายหลิ่วยิ้มร่า ก่อนจะเดินมาเข้ามาหา

หลี่ฝานที่เห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งเข้ามายิ้มพูดขึ้น : “คุณชายหลิ่วมาก็ดีแล้ว ผมรู้สึกเกรงใจมากเลยนะครับเนี่ย ที่ให้คุณชายหลิ่วต้องมาออกเงินมากมายแบบนี้”

“หือ?” คุณชายหลิ่วสงสัยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของเขาจะหันไปเห็นกล่องผ้าบุที่วางอยู่บนดต๊ะ เขาก็ตะลึงงันไปทันที

นั่นมันคือไข่มุกราตรีใช่ไหม?

มิน่าล่ะ เมื่อกี้นี้ตอนที่เขาอยู่ข้างนอก เขาเห็นว่าด้านในไม่ได้เปิดไฟอยู่ เขาก็คิดว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วเสียอีก!

ถ้าหากไม่ใช่เพราะเขาเห็นแสงสว่างขึ้นมาจากด้านในล่ะก็ เขาก็คงจะกลับไปแล้วล่ะ

เขาเองก็มีความรู้เกี่ยวกับไข่มุกราตรีอยู่เหมือนกัน เพียงแค่มองก็รู้แล้วว่าไข่มุกราตรีเม็ดนี้ มีราคามากกว่าสิบล้านเลยทีเดียว ใครกันนะที่เป็นคนส่งมา?

หลี่ฝานรู้สึกได้ว่าคุณชายหลิ่วมีอาการนิ่งอึ้งไป จึงถามไปอย่างระมัดระวังว่า : “คุณชายหลิ่วไม่ได้เป็นคนส่งมุกเม็ดนี้มาหรือครับ?”

คุณชายหลิ่วเก็บสีหน้าที่มีอยู่ตอนนี้ ก่อนจะหัวเราะฮ่า “ฉันเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่หรอก แต่น่าจะเป็นพ่อที่ส่งมาให้มากกว่าน่ะ วันนี้ก่อนที่ฉันจะออกมา ฉันก็ได้บอกกับพ่อไปก่อนแล้วว่า วันนี้ที่บ้านตระกูลหลี่มีงานชุมนุมตระกูลกันน่ะ”

พูดจบ ทุกคนต่างก็เข้าใจแจ่มแจ้ง ก่อนจะรู้สึกอิจฉาขึ้นมา แค่ลงมือก็สามารถใช้เงินจำนวนมากขนาดนี้ได้ ช่างเป็นตระกูลที่ใหญ่โตเสียจริง

พ่อบ้านเองก็รีบพาคุณชายหลิ่วไปหาที่นั่งทันที

ด้วยวัยวุฒิของคุณชายหลิ่วทำให้เขาถูกจัดที่นั่งอยู่แถวที่สาม ชื่อของเขาคือหลิ่วจาวเฟิง และเขาก็เป็นที่ชื่นชอบของคุณพ่อตระกูลหลิ่วอย่างมาก

ทันทีที่หลิ่วจาวเฟิงเดินเข้ามา สายตาของเขาก็ชำเลืองมองไปที่หลี่เสว่ตลอด ยิ่งตอนนี้เขาเองก็ได้นั่งอยู่ข้างๆ หลี่เสว่ด้วย

หลี่เสว่กลับขมวดคิ้วแน่น เธอไม่อยากที่จะสนใจหลิ่วจาวเฟิงเสียเท่าไหร่