บทที่ 610

บทที่ 610

"ดังนั้นพวกรถที่ขับไปที่ท่าเรือ ไม่มีสักคันเลยที่เป็นของพวกเขา"

เต้าจ่างหรี่ตาลงเล็กน้อย "งั้น พวกเขา..."

ในขณะนั้นเองก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"ก๊อกๆ..."

เต้าจ่างและ จิงหลัวทั้งสองตะลึง และจ้องหน้ากัน

ในเทียนเป่ย ทั้งสองไม่ได้มีคนรู้จักเลยและคนที่รู้จักโรงแรมนี้ก็ไม่มากด้วย จึงไม่ควรมีใครมาเคาะประตู

จากนั้นพยักหน้าให้จิงหลัวเล็กน้อย และจิงหลัวเองก็พยักหน้าเช่นกันจึงลุกขึ้นและเดินไปที่ประตู

ในความคิดของพวกเขานั้น ตราบใดที่ไม่ใช่ จื่ออีกับซินชิว ไม่ว่าจะเป็นใครมาก็ตาม รู้ความลับของพวกเขา และพวกเขาทั้งสองคน ไม่คนใดคนหนึ่งก็สามารถทำให้คนคนนี้หุบปากได้ทั้งนั้น

เมื่อจิงหลัวเปิดประตู เขาก็ตะลึง

คนที่ยืนอยู่นอกประตูนั้น คือชายที่สวมหน้ากากไว้

ทั้งสองสบตากัน และในสายตาของฝ่ายตรงข้ามก็เต็มไปด้วยประหลาดใจและงุนงง

จิงหลัวถามอย่างระมัดระวังว่า "คุณเป็นใคร?"

ชายสวมหน้ากากนั้นตอบอย่างเฉยชาว่า "คนที่จะส่งพวกคุณออกเดินทาง"

จิงหลัวได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม "คุณรู้หรือเปล่าว่าคนที่อยู่ในห้องนั้นคือใคร?"

"เต้าจ่าง” ชายหน้าสวมหน้ากากตอบโดยไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น

จิงหลัวหัวเราะไม่ออกขึ้นมาทันที ในเทียนเป่ย เต้าจ่างแทบจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ได้เปรียบที่ยังมีอยู่เลยนะ แต่ชายสวมหน้ากากกลับดูเหมือนไม่เกรงกลัวใดๆเลย

จากสิ่งนี้ก็สามารถแสดงให้เห็นว่า คนคนนี้จะต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

ชายสวมหน้ากากไม่อยากเสียเวลา จึงเดินไปในห้อง

จิงหลัวรีบยื่นมือและหยุดเขาไว้ทันที

การขัดขวางนี้ ทำให้ทั้งสองสู้กันโดยสิ้นเชิง

จากนั้นจิงหลัวก็กระเด็นออกไปในพริบตาเดียว

และก่อนที่จิงหลัวจะทรงตัวได้และยังไม่ได้ทันได้ตกใจ ชายสวมหน้ากากก็ปรากฏตัวต่อหน้าจิงหลัวทันทีและชกเขาไปหมัดหนึ่ง

ความเร็วของชายหน้ากากนั้นเร็วมากหากไม่มองให้ดีๆ ก็แทบจะคิดว่ามันเป็นการเทเลพอร์ตเลย

มันช่างน่าหวาดกลัวมาก ซึ่งมันเกินขอบเขตความเข้าใจของมนุษย์ไปแล้ว

เมื่อเต้าจ่างที่อยู่ในห้องเห็นฉากนี้ก็ไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป เขาจึงลุกขึ้น และมาถึงต่อหน้าชายสวมหน้ากากนั้นในพริบตา

เมื่อกำปั้นของชายสวมหน้ากากนั้นกำลังจะชกไปที่จิงหลัว เต้าจ่างก็เข้ามา และโจมตีหลังของชายสวมหน้ากากนั้น

ชายสวมหน้ากากต้องยอมละทิ้งการโจมตีจิงหลัว แล้วหันกลับมาเพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีของเต้าจ่างจากนั้นเขาก็เอียงตัวลง และไหล่ทั้งสองข้างก็ชนเข้าที่อกของเต้าจ่าง

เต้าจ่างตกใจทันที

"เตะไม่ยั้ง…"

หลังจากการโจมตีครั้งใหญ่เต้าจ่างก็ไม่สามารถทรงตัวได้และถอยหลังไปหลายก้าว

จิงหลัวถือโอกาสยืนขึ้น และหลีกเลี่ยงการโจมตีของชายสวมหน้ากาก

แม้แต่เต้าจ่าง ตอนนี้ก็ไม่สามารถรักษาสีหน้าที่เฉยเมยของเขาได้ เขาเบิกตากว้างและจ้องไปที่ชายสวมหน้ากากคนนั้น

แม้จะเพิ่งเริ่มลงมือเมื่อสักครู่ แต่มันก็เพียงพอแล้ว

ความแข็งแกร่งของชายสวมหน้ากากแข็งแกร่งกว่าพวกเขาทั้งสองคน

แต่มันก็เห็นได้ชัดแล้วว่า ชายที่อยู่ตรงหน้านั้น ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือเสียง ล้วนไม่ใช่ จื่ออีและ ซินชิวและนอกเหนือจากสองคนนี้แล้ว จิงหลัวและเต้าจ่าง ก็ไม่อาจรู้เลยว่า ยังมีคนที่แข็งแกร่งกว่าพวกเขา!

คนคนนี้ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งกว่าพวกเขา และก็ไม่ใช่แค่แข็งแกร่งกว่าเล็กน้อยเท่านั้น เห็นท่าทางที่ผ่อนคลายของเขาแล้วก็จะสามารถรู้ได้

จิงหลัวพูดอย่างไม่น่าเชื่อว่า "เป็นไปไม่ได้ทำไมในเทียนเป่ยมียอดฝีมือแบบนี้ได้!"

ต่อหน้าชายคนนี้พวกเขาก็ไม่ได้เร่งรีบที่จะโจมตี แต่กลับยืนอยู่ที่นั่นอย่างสบายๆและพูดอย่างเฉยชาว่า "ออกไปจากที่นี่สะ ไม่เช่นนั้นฉันก็จะฆ่าพวกคุณทิ้งไป"