บทที่ 77

บทที่ 77

ตอนหลิ่วเซียวเหยาเห็นเหอหยวนหยวนครั้งแรก ก็ถูกดึงดูดโดยรูปลักษณ์ของเธอ ต่อมาได้รู้ว่าเหอหยวนหยวนเก่งมาก บวกกับความชอบดังนั้นเขาจึงเริ่มจีบเหอหยวนหยวน

เหอหยวนหยวนเลิกกับเซียวหรงเทา แล้วไปสนใจการจีบของหลิ่วเซียวเหยา ตอนแรกปฏิเสธเล็กน้อย ต่อมาลองคิดดู พบว่าหลิ่วเซียวเหยากุมอำนาจหลิ่วซื่อกรุ๊ปอยู่ หน้าตาก็ไม่เลว เธอไม่เสียเปรียบอะไร ดังนั้นจึงยอมรับการจีบของหลิ่วเซียวเหยา

หลิ่วเซียวเหยาพาเหอหยวนหยวนมากินข้าวร้านหรู

นั่งลงและสั่งอาหารเสร็จ เหอหยวนหยวนเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง：“หลิ่วซื่อกรุ๊ปไปมีเรื่องกับใครใช่ไหม？ช่วงนี้......”

หลิ่วเซียวเหยาได้ยินแล้วขมวดคิ้ว“คุณรู้อะไรมา？”

“สองวันก่อนนักลงทุนของเราให้เราหยุดการจัดหาให้หลิ่วซื่อ ไม่งั้นจะถอนทุน”เหอหยวนหยวนพูด

หลิ่วเซียวเหยาชะงัก“นักลงทุน？นักลงทุนของพวกคุณคือโหวจวี๋ไม่ใช่เหรอ？”

เหอหยวนหยวนพยักหน้า“ใช่......”

ขณะจะพูดต่อ จู่ๆเหอหยวนหยวนก็มองไปข้างหลังหลิ่วเซียวเหยา“เธอคนนั้น？”

“ใคร？”หลิ่วเซียวเหยาได้ยินเช่นนั้น ก็หันไปมองอย่างสงสัย

เหอหยวนหยวนยังคงจ้องคนๆนั้นอยู่ พลางตอบ：“ภรรยาของไป๋ยี่เฟย”

หลิ่วเซียวเหยาตกใจ

ภรรยาของไป๋ยี่เฟย？

นี่ทำให้หลิ่วเซียวเหยานึกถึงคำพูดตอนที่เขาขวางทางไป๋ยี่เฟยในตอนนั้น ตอนนั้นไป๋ยี่เฟยพูดว่าจะทำลายหลิ่วซื่อกรุ๊ป หรือเรื่องนี้เป็นฝีมือเขา？

ไม่！เป็นไปไม่ได้！

ไป๋ยี่เฟยก็แค่คนที่มาจากชนบท ถึงจะทำงานที่โหวจวี๋ก็ไม่ได้แปลว่าเขาสามารถทำเรื่องแบบนี้ได้

คิดเช่นนั้นหลิ่วเซียวเหยาก็นึกถึงจางหรง

หลิ่วเซียวเหยากับจางหรงรู้จักกันนานแล้ว ความสัมพันธ์ของพวกเขาค่อนข้างดี ดังนั้นเมื่อรู้ว่าจางหรงกลับประเทศแล้ว จึงบอกให้จางหรงไล่พนักงานที่ชื่อไป๋ยี่เฟยในบริษัทเขาออก

ไม่รู้ว่าตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง

น่าจะไม่มีปัญหา ยังไงจางหรงก็เป็นหุ้นส่วนคนหนึ่งในโหวจวี๋กรุ๊ป แค่ไล่คนออก

หลิ่วเซียวเหยามองหลี่เสว่ตาเป็นประกาย

สมกับเป็นคนที่น้องสามชอบ รูปร่างหน้าตาและท่าทางไม่มีที่ติเลย คนละระดับกับผู้หญิงทั่วๆไป ไม่แปลกใจที่น้องสามทำเรื่องแบบนั้น

“นี่！มองอยู่นั่นแหละ？เธอสวยกว่าฉันรึไงถึงละสายตาไม่ได้เลย ？”เหอหยวนหยวนพูดอย่างไม่พอใจ และชี้ไปที่ตาของหลิ่วเซียวเหยา

หลิ่วเซียวเหยายิ้มอย่างทำตัวไม่ถูก ส่ายหน้าพลางพูด：“ไม่ละสายตาที่ไหนกัน？ผมก็มองคุณอยู่นี่ไง？”

เหอหยวนหยวนทำแก้มป่องแล้วพูด：“งั้นเหรอ？เมื่อกี้ยังดูคนอื่นอย่างหื่นกามอยู่เลย？”

“หยวนหยวน ผมไม่ใช่เพลย์บอยซะหน่อย คุณไม่ต้องห่วง ในใจผมมีแค่คุณ”

“พูดจริง？”เหอหยวนหยวนทำตาโตพลางถาม

หลิ่วเซียวเหยาพยักหน้า“จริงสิ”

จากนั้นเขาก็ง้ออยู่ครู่หนึ่ง ถึงจะทำให้เหอหยวนหยวนมีความสุขได้

กินข้าวไม่ทันเสร็จ จู่ๆหลิ่วเซียวเหยายืนขึ้นแล้วพูดกับเหอหยวนหยวน：“ผมไปห้องน้ำนะ”

หลิ่วเซียวเหยาเดินไปห้องน้ำทันที และตั้งใจมองเลขโต๊ะของหลี่เสว่กับโจวฉวี่เอ๋อ จากนั้นเข้าห้องน้ำไป

“ร้านอาหารซันไชน์โต๊ะ23 ฉันไม่สนว่าแกจะใช้วิธีไหน ต้องพาพวกเขามาหันที่ห้องทำงานให้ได้！”

หลิ่วเซียวเหยาวางสาย ล้างมืออย่างช้าๆ แล้วออกจากห้องน้ำ

ด้านโจวฉวี่เอ๋อกับหลี่เสว่เพิ่งสั่งอาหารเสร็จ

สองวันมานี้หลี่เสว่คิดมาก ในใจสับสนวุ่นวายไปหมด อารมณ์ก็เข้าใจยาก แต่คิดมาตั้งนานก็คิดไม่ออก สุดท้ายก็ต้องเผชิญหน้า