บทที่ 780 เส้นผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาว

ทั้งๆที่พวกเขามาช่วยไป๋ยี่เฟย แต่ไป๋ยี่เฟยต้องการฆ่าพวกเขา ไม่ว่าใครก็ตามถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ ก็ต้องโกรธสุดๆ

“เขาน่าจะบ้าไปแล้วจริงๆ”จู่ๆฉางเชี่ยวก็พูดออกมา

สีหน้าของฉางเชี่ยวปกติ เห็นเพียงความเคร่งขรึม น้ำเสียงของเขาไม่มีความแค้นและความโกรธเลย

ทำให้คนอื่นๆที่ได้ยินคำพูดนี้ ต่างตกตะลึงเหมือนกัน

หลังจากนั้น ทุกคนสังเกตเห็นความผิดปกติของไป๋ยี่เฟย

“ลูกพี่ใหญ่ เส้นผมของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวแล้ว！”

“ยังมีดวงตาของเขาด้วย！”

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองพวกเขา ราวกับว่าเขาสังเกตเห็นการจ้องมองที่ผิดปกติของพวกเขา ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิดมากขึ้น

ไป๋ยี่เฟยอยากจะฆ่าพวกเขา！

ฆ่าทุกคนที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิด！

ดังนั้นเขาจึงพุ่งเข้าไปหาฉางเชี่ยวและคนอื่นๆ

ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยแข็งแกร่งมากจนน่ากลัว ทำให้ฉางเชี่ยวและคนอื่นๆรู้สึกหวาดกลัว เมื่อไป๋ยี่เฟยพุ่งเข้ามา พวกเขาก็รีบถอยโดยไม่รู้ตัว

มีเพียงฉางเชี่ยวคนเดียว ที่ไม่ยอมถอยหลัง

แต่เขาก้าวไปข้างหน้า จ้องมองไปที่ไป๋ยี่เฟย ตะโกนออกมา：“ไป๋ยี่เฟย！ตั้งสติหน่อย！”

“ตูม！”

จู่ๆในสมองของไป๋ยี่เฟยก็มีเสียงดังขึ้น

เขารู้สึกเหมือนฟ้าร้องอยู่ในสมองตัวเอง ร่างกายของเขาสั่นอย่างรุนแรง เขาปิดตาลง จากนั้นลืมตาขึ้น

หลังจากนั้น เขาก็เห็นดวงตาคู่หนึ่งที่แน่วแน่เป็นประกายอยู่ตรงหน้าตัวเอง

ในโลกที่มีแต่สัตว์ประหลาดของเขา มองเห็นแสงสว่างที่ต่างกัน

ไป๋ยี่เฟยอึ้งไปเลย

ทุกคนกลั้นลมหายใจไว้และมองไปที่ไป๋ยี่เฟยกับฉางเชี่ยว

ทั้งสองคนยืนตรงข้ามกันแล้วสบตากัน

......

ศิษย์น้องเต้าจ่างที่ดูสถานการณ์อยู่ข้างๆดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนขึ้นมา：“ฆ่ามัน รีบฆ่ามันเร็วๆ！ฆ่ามันตายแล้วทุกคนถึงจะปลอดภัย！”

คำพูดของศิษย์น้องเต้าจ่าง จู่ๆก็เข้าไปในสมองของไป๋ยี่เฟย ทำลายความเงียบสงบในเวลานี้

ฆ่า！

ฆ่ามัน！

ฉันกำลังฆ่าสัตว์ประหลาดอยู่ไม่ใช่เหรอ？

ทำไมถึงกลายเป็นฆ่าคน？

สมองของไป๋ยี่เฟยยุ่งเหยิงไปหมด และในขณะเดียวกันก็เริ่มเจ็บปวดอย่างรุนแรง

“อ้า！”

จนกระทั่งเขาทนความเจ็บปวดไม่ไหว จู่ๆเขาก็เงยหน้าขึ้นมาแล้วตะโกน

เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ทุกคนตกใจและรีบเดินถอยหลังไป

ฉางเชี่ยวและคนอื่นๆได้สติ ก็รีบลากฉางเชี่ยวแล้วเดินถอยหลังหนีไป

“ลูกพี่ใหญ่ รีบหนีเร็ว！”

หงฉีเห็นพวกเขากำลังจะหนีไป รีบตะโกน：“หยุดพวกมันเดียวนี้！”

เมื่อได้ยินคำสั่ง บอดี้การ์ดของตระกูลหงก็ถือมีดแล้ววิ่งตามฉางเชี่ยวและคนอื่นๆ

อย่างไรก็ตาม ตอนที่พวกเขาเดินผ่านด้านข้างของไป๋ยี่เฟย จู่ๆไป๋ยี่เฟยก็ตะโกนเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง

“อ้า！”

จากนั้น เขาก็หันศีรษะทันที ดวงตาสีแดงที่ค่อยๆจางไป ตอนนี้มันได้เปลี่ยนเป็นสีแดงอีกครั้ง

ผ่านไปชั่วครู่ ไป๋ยี่เฟยเอื้อมมือออกไป จับคนที่อยู่ใกล้เขาที่สุด และฉีกแขนของคนๆนั้นขาดด้วยมือเปล่า

หลังจากนั้น เขาต่อยออกไปหนึ่งหมัด คนๆนั้นปลิวออกไปและกระแทกคนที่อยู่ด้านหลังล้มลงเจ็ดแปดคน