บทที่ 79

บทที่ 79

ล่างตึกหลิ่วซื่อกรุ๊ป ไป๋ยี่เฟยและไป๋หู่ยืนอยู่ที่ห้องโถง

หลิ่วจาวเฟิงล้ำเส้นเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ครั้งที่แล้วหลิ่วจาวเฟิงวางยาหลี่เสว่ โชคดีที่ไป๋ยี่เฟยไปทัน ไม่งั้นจะเกิดอะไรขึ้น ไป๋ยี่เฟยไม่กล้าคิดเลย！

ดีที่หลังจากครั้งที่แล้ว ไป๋ยี่เฟยให้ไป๋หู่ติดจีพีเอสไว้ที่โทรศัพท์ของหลี่เสว่ เพื่อจะติดตามหลี่เสว่ได้ตลอดเวลา ถ้าหากเกิดอะไรขึ้น เขาก็สามารถไปได้ทันที ครั้งนี้หลิ่วจาวเฟิงกล้าลักพาตัว ถ้าหากยังทนต่อไปได้ เขาไป๋ยี่เฟยคงไม่ใช่ผู้ชายแล้ว！

เพิ่งติดตั้งเครื่องน้ได้ไม่นาน หลิ่วจาวเฟิงก็ลงมืออีกแล้ว

ไป๋ยี่เฟยยืนอญู่ที่ห้องโถงไม่ขยับไปไหน ไม่ใช่เขาไม่สามารถนำไป๋หู่บุกไปไม่ได้ แต่ที่นี่เป็นถึงสำนักงานใหญ่ของหลิ่วซื่อกรุ๊ป รปภ.เยอะกว่าที่อุตสาหกรรมเหล็กหลิ่วซื่อ

ไป๋หู่เก่งกาจมาก หากมีคนมาสักหนึ่งร้อยกว่าคน ไป๋หู่คนเดียว......

ดังนั้นไป๋ยี่เฟยจึงรอตรงห้องโถง

รออยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็มีสายโทรเข้ามาที่พนักงานต้อนรับสาว แล้วพูดกับไป๋ยี่เฟยและไป๋หู่：“คุณทั้งสอง ท่านประธานรอพวกคุณอยู่ที่ห้องประชุมชั้น8”

ไป๋ยี่เฟยตอบรับ พาไป๋หู่ขึ้นไปด้านบน

เมื่อออกจากลิฟท์ก็เห็นบอดี้การ์ดชุดดำ ยืนเรียงกันจากประตูลิฟท์จนถึงประตูห้องประชุม หากไม่รู้คงคิดว่าเป็นพวกทำผิดกฎหมาย！

เมื่อถึงประตูห้องประชุม ไป๋ยี่เฟยใช้เท้าถีบประตูเปิดออกอย่างไม่สบอารมณ์

“ปึง！”

ประตูเปิดออก ทุกคนในห้องประชุมต่างมองไป๋ยี่เฟยด้วยความโกรธ

ไป๋ยี่เฟยเดินเข้าไปอย่างไม่แยแส พลางมองไปรอบๆ ทั้งหมดมี7-8คน นอกจากพ่อลูกตระกูลหลิ่ว3คนแล้วคนอื่นไม่รู้จัก คงเป็นประธานของหลิ่วซื่อกรุ๊ป

ทุกคนไม่พอใจกับการที่ไป๋ยี่เฟยถีบประตูเข้ามาเป็นอย่างมาก หลิ่วจาวเฟิงตบโต๊ะแล้วยืนขึ้น“ไป๋ยี่เฟย！ไม่มีใครสั่งสอนรึไง？ประตูนี้แกถีบได้งั้นเหรอ？”

ไป๋ยี่เฟยมองหลิ่วจาวเฟิงด้วยสายตาเยือกเย็น

หลิ่วจาวเฟิงเห็นสายตาของไป๋ยี่เฟย ถอยหลังโดยอัตโนมัติ จากนั้นพูดขู่ขวัญ：“จ้องอะไร ฉันพูดผิดเหรอ？”

ไป๋ยี่เฟยหน้าเคร่งขรึม：“อย่าพูดไร้สาระ ส่งภรรยาฉันคืนมา！”

“คืนภรรยาแกอะไรกัน？”หลิ่วจาวเฟิงพูดอย่างโมโห“ภรรยาแกไม่ได้อยู่ที่นี่！”

ไป๋ยี่เฟยหน้าดุเข้าไปอีก

หากหลิ่วจาวเฟิงไม่เห็น คงคิดว่าเมื่อครู่ตัวเองกลัว ดังนั้นจึงเดินไปชี้ไป๋ยี่เฟย พลางพูดอย่างขำขัน：“ไป๋ยี่เฟย！แกดูแลภรรยาตัวเองไม่ดีเอง เธอสวมเขาแกแล้วใช่ไหมล่ะ？”

“แกมาจับชู้งั้นเหรอ？ฮ่าๆ......ไป๋ยี่เฟย แกก็มีวันนี้นะเนี่ย！”