ตอนที่ 84
บทที่ 84
October 22, 2026
บทที่ 84
แม้เนื้อจะเล็ก แต่ก็เป็นเนื้อสัตว์อยู่ดี
อย่าให้เป็ดที่อยู่ปากบินหนี
ทำไมเขาต้องพูดคำพูดราวนี้กับตัวเอง? หรือต้องการให้เขากลืนหลี่ซื่องั้นเหรอ? หรือว่าพ่อจะรู้อะไรมางั้นเหรอ?
เมื่อนึกมาถึงตอนนี้ หัวใจของไป๋ยี่เฟยก็สั่น ถ้าเกิดว่าหลี่เฉียงตงรู้เรื่องเขาเป็นประธานโหวจวี๋กรุ๊ป คนแบบนี้ก็.......น่ากลัวเช่นกัน!
เมื่อใจของไป๋ยี่เฟยไม่สามารถสงบลงได้ หลี่เสว่ก็คิดได้ก่อน และพูดขึ้น: “ฉันคิดว่าจะไม่ไปที่บริษัทแล้ว”
“หือ?”ไป๋ยี่เฟยไม่ทันฟังคำพูดของหลี่เสว่
หลี่เสว่มองเขาด้วยความโกรธ แล้วตัวเองก็รีบเดินนำไปก่อน
ไป๋ยี่เฟยทำอะไรไม่ถูก ทำได้เพียงแค่รีบเดินตาม
ถึงบ้าน หลี่เสว่ก็สวมผ้ากันเปื้อน แล้วเข้าห้องครัว
หลังจากทานข้าวเสร็จ ขณะที่ล้างจาน หลี่เสว่ก็พูดกับไป๋ยี่เฟยว่า: “หลังจากทั้งเก็บกวาดเสร็จรีบกลับไปที่ห้องนะ”
เมื่อพูดจบ หลี่เสว่ก็เดินกลับเข้าห้อง
ไป๋ยี่เฟยยืนตัวแข็งทื่อ
กลับห้องทันที!
กลับห้องทันที!
กลับห้องทันที!
คำพูดนี้ดังแล้วดังอีกในหัวสมองของเขา ทำให้ไป๋ยี่เฟยหายใจอย่างลำบาก
ไป๋ยี่เฟยรู้สึกตื่นเต้นมาก อยากจะตะโกนดังๆ แต่ก็ทำไม่ได้
หลังจากนั้น ไป๋ยี่เฟยก็ต้องเก็บกดความตื่นเต้นไว้ รีบเก็บกวาดห้องครัวให้สะอาด โดยไม่สนใจดูทีวี แล้วรีบวิ่งกลับไปที่ห้องนอนตัวเอง
จากนั้นก็อาบน้ำสระผม แปรงฟัน ทำซ้ำอยู่อย่างนั้นสองสามรอบ ถึงจะออกจากห้องน้ำ แล้วเป่าผม แล้วเซตผม
เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เคาะประตูห้องหลี่เสว่ ด้วยความตื่นเต้น
หลี่เสว่ใส่ชุดนอนผ้าไหมหลวมๆ และผิวขาวราวกับหิมะของเธอไร้ที่ติ ทำให้ไป๋ยี่เฟยถึงกับกลืนน้ำลายทันที
“เข้ามาสิ!”หลี่เสว่พูดและเดินเข้ามาในห้อง
ไป๋ยี่เฟยก็เดินตามเข้าไป พร้อมกับปิดประตู
ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง!
เขารอวันนี้มาสองปีแล้ว!
อย่างไรก็ตามเขารู้สึกตื่นเต้น และประหม่า แถมสมองเขายังเหมือนกับไฟฟ้าช็อต
“งั้น ผ้านวมที่มีอยู่มีไหน ฉันจะเอาไปปูลงพื้นให้”
พูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็อยากจะรีบดึงหูตัวเองทั้งสองข้าง เธอพูดผิดหรือเปล่า! เธอพูดผิดหรือเปล่า!
ทำไมถึงคิดริเริ่มที่จะบนพื้น?
ทำไมไม่นอนบนเตียงเลย!
ขณะที่กำลังใช้สมองคิดอยู่ หลี่เสว่ก็พูดขึ้นอย่างใจกว้าง“นอนบนเตียงซิ!"
ดวงตาของไป๋ยี่เฟยสว่างขึ้นมาทันที การเต้นของหัวใจก็รัวขึ้น
ทั้งสองนั่งลงที่บนเตียงคนล่ะฝั่งต่างคนต่างหันหลังให้กัน ไม่มีใครมองใคร และไม่มีใครพูดจา
ความคิดของไป๋ยี่เฟยนั่นสับสน แล้วยังตื่นเต้นกับประหม่า