บทที่ 885 พ่อตามาแล้ว

“ไม่ขนาดนั้นหรอก” ไอ้สองหัวเราะอีกครั้ง “เป็นการเตือนใจแบบหวังดีก็เท่านั้นเอง”

เหลียงเหว่ยชาวตะคอกอย่างเย็นชา และในที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไรเลย เพราะยังไงพวกเขาก็อยู่ฝ่ายเดียว

ฝ่ายตรงข้ามมีคนมากกว่า และความแข็งแกร่งก็ไม่ต่ำ และฝั่งของไป๋ยี่เฟย มีเพียงสามคนเท่านั้น และฉีฉีก็อยู่ในระดับที่สอง และสิ่งที่อยู่ต่อหน้าของพวกเขานั้นก็คือไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะได้

นั่นเป็นเหตุผลที่ไป๋ยี่เฟยฆ่าผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งคนหนึ่งในพริบตา ด้วยวิธีนี้ ความกดดันก็จะลดลงเล็กน้อย

ฉินหัวได้เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ได้ทุกเมื่อแล้ว

การแสดงออกของไป๋ยี่เฟยก็จริงจังมากขึ้นเช่นกัน เขายังลดเสียงต่ำลงโดยเฉพาะและพูดกับเมิ่งฉิงว่า “ปกป้องฉีฉีแทนผมให้ดี ไม่ต้องเข้ามายุ่ง”

เมิ่งฉิงพูดไม่ออก “กูแม่งเป็นศัตรูกับพวกมึง มึงขอให้กูปกป้องเธองั้นเหรอ?”

ฉีฉีก็รู้สึกโกรธเคืองเล็กน้อยเมื่อเห็นเช่นนี้ “ฉันไม่ต้องการการปกป้อง”

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้พูดกับพวกเขาเพิ่มเติม เขาสามารถมองออกได้ว่า เมิ่งฉิงจริงจังกับฉีฉี แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บในตอนนี้ แต่ก็ยังพอมีความสามารถอยู่บ้าง

เขากลัวว่าเมิ่งฉิงจะทำอะไรอยู่ลับหลัง คำพูดนี้จงใจจะพูดให้เหลียงเหว่ยชาวได้ยิน เพื่อที่จะทำให้เหลียงเหว่ยชาวระวังเมิ่งฉิง และคาดว่าทั้งสองก็อาจจะสื่อสารกันอย่างลับๆ อยู่ในกระบวนการนี้

มีเพียงไป๋ยี่เฟยและฉินหัวเท่านั้นที่จะสามารถรับมือกับการโจมตีของพวกเขาได้ แต่ไม่ว่ายังไงก็มีกำลังคนไม่เพียงพอ ดังนั้นฉินหัวจึงพูดขึ้นมาว่า “ผมจะรั้งเหลียงเหว่ยชาวไว้เอง คุณไปจัดการกับคนอื่นก่อน”

ไป๋ยี่เฟยกลับกล่าวว่า “ไม่ได้ ผมจะรั้งเธอและอีกสองคนไว้ และคุณไปจัดการกับเต้าจ่างและหลิ่วจาวเฟิง”

ฉินหัวไม่เห็นด้วย แต่ก่อนที่จะพูดก็ไม่มีโอกาสแล้ว

เหลียงเหว่ยชาวตะคอกอย่างเย็นชา “ลุยกันทั้งหมดพร้อมกัน!”

ทันทีที่คำพูดจบลง พวกเขาหลายคนก็วิ่งเข้ามาพร้อมกัน

เมื่อเห็นเช่นนี้ ไป๋ยี่เฟยก็ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวทันที และพบกับเหลียงเหว่ยชาวแบบตัวต่อตัว

เหลียงเหว่ยชาวใช้ฝ่ามือหมัดต่อเนื่องของเธออีกครั้ง และตบเข้าบนร่างกายของไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยเอนตัวและเอนหลังด้วยไหล่ของเขา

ความแข็งแกร่งของทั้งสองไม่ต่างกันมาก พวกเขาตัดกัน และไม่มีใครกดขี่อีกคนหนึ่งได้เลย

ถึงจะเป็นเช่นนั้น ไป๋ยี่เฟยก็ไม่กล้าที่จะประมาท และเขาก็ใช้โอกาสนี้ หันตัวเข้ามาที่ตรงหน้าหลิ่วจาวเฟิง และตบเขาด้วยฝ่ามือ

หลิ่วจาวเฟิงตกใจในทันที และถอยหลังกลับทันที ในเวลาเดียวกัน เขาก็ออกตัวฝ่ามือ เพื่อต่อต้านพลังอ้านจิ้งของไป๋ยี่เฟย

เมื่อถึงเวลาที่ต้องต่อสู้กันแบบจริงจัง ก็ไม่มีทางที่จะปฏิบัติตามที่พวกเขาได้พูดคุยกันมาก่อน ดังนั้นไป๋ยี่เฟยจึงมองไปที่ความใกล้ชิดของหลิ่วจาวเฟิงก่อนที่จะโจมตีเขา

ในทางกลับกันทางด้านฉินหัวกลับต้องเผชิญหน้ากับเต้าจ่างและชายแปลกหน้าอีกสองคน

ทันทีที่ฉินหัวออกตัว ชายทั้งสองก็ตกใจอีกครั้ง และไอ้สองก็อุทานออกมาว่า “ไอ้บ้า! นี่ก็เป็นผู้ยอดฝีมือระดับที่หนึ่งอีกคนด้วย!”

รูปแบบหมัดของฉินหัวนั้นดุร้ายมาก และสามคนที่เขาต่อสู้ด้วยนั้นเริ่มไม่ไหวเล็กน้อย

เจ้านายก็อดไม่ได้ที่จะด่าเสียงดังว่า “บัดซบ! เขาไม่มีพลังอ้านจิ้งอยู่บนตัวเลย ยังสามารถต่อสู้ได้แข็งแกร่งขนาดนี้หรือ!”

แม้ว่าความแข็งแกร่งของฉินหัวจะทำให้พวกเขาตกใจเล็กน้อย แต่มันก็เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะอย่างไรก็ตามฝ่ายตรงข้ามมีสามคน และฉินหัวมีเพียงคนเดียว หลังจากที่พวกเขาตอบสนองกลับมา พวกเขาก็ร่วมมือกันเพื่อจัดการกับฉินหัว และฉินหัวก็ถูกกดขี่อย่างง่ายดาย

ไป๋ยี่เฟยก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่ และหากตัวต่อตัวกับเหลียงเหว่ยชาว เขายังจะสามารถรั้งไว้ได้ แต่ยังมีหลิ่วจาวเฟิงที่เพิ่มมาอีกคนหนึ่ง หนึ่งต่อสองมันก็ต้องอ่อนกว่าตามธรรมชาติอยู่แล้ว

ไม่นานหลังจากการต่อสู้ ไป๋ยี่เฟยก็ถูกคนสองคนกดขี่ไว้ และยังถูกเหลียงเหว่ยชาวโจมตีด้วยฝ่ามืออย่างไม่ทันระวังไปหนึ่งที

“พุฟ!”

ฝ่ามือนี้ทำให้เขาอาเจียนเป็นเลือดออกมาคำโต

ฉินหัวก็ได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของสามคน แขนและหลังของเขาถูกฝ่ายตรงข้ามขูดด้วยมีดจนได้รับบาดแผล

ชายคนที่ถูกเรียกว่าพี่ใหญ่เห็นว่าไป๋ยี่เฟยและฉินหัวได้รับบาดเจ็บไปแล้วทั้งคู่ และอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ “พวกเขากำลังจะไม่ไหวแล้ว เราควรต่อสู้อย่างรวดเร็วและรีบจบมันลง!”

ไอ้สองก็พยักหน้าและพูดว่า “อดทนสู้อีกหน่อย ก็จะสามารถเอาพวกเขาอยู่ได้แล้ว!”

ฉีฉีไม่ได้เข้าร่วมเลย แต่เธอกังวลมากเมื่อเฝ้าดูฉากนี้ เธอกำหมัดแน่นโดยจิตสำนึก และดูเหมือนเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมด้วย

แต่ในเวลานี้เอง เมิ่งฉิงก็พูดกับฉีฉีว่า “คุณอย่าหุนหันพลันแล่น พวกเขาไม่ได้อยู่ในระดับนี้ที่คุณสามารถเข้าไปแทรกแซงได้”

ฉีฉีได้ยินคำพูดนั้นและมองมาที่เขา

เมิ่งฉิงก็มองมาที่เธอ และยิ้มอย่างขมขื่นว่า “คุณเคยบอกผมว่า คุณมีคนที่คุณชอบอยู่ในใจแล้ว มันคือไป๋ยี่เฟยใช่หรือไม่?”

“ไม่ใช่” ฉีฉีตอบอย่างใจเย็น

เมิ่งฉิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ปฏิกิริยาของฉีฉี แตกต่างไปจากที่เขาคิดไว้อย่างสิ้นเชิง ถ้าหากว่าเป็นไป๋ยี่เฟยจริงๆ เป็นเรื่องปกติที่ฉีฉีจะไม่ยอมรับมัน แต่ก็ไม่ควรปฏิเสธอย่างรวดเร็วเช่นนี้นี่นา?