บทที่ 935 ท่าทีหมุนเปลี่ยน

หลังจากรอเขายืนนิ่ง เขาตื่นตะลึงเต็มใบหน้าจ้องมองไป๋ยี่เฟย

สีหน้าไป๋ยี่เฟยกลับสงบเป็นธรรมชาติยืนอยู่ที่นั่น คล้ายดั่งเมื่อกี้ไม่ได้ประมือกันเลย

หงจุนจ้องเขม็งไป๋ยี่เฟย ตาล้วนแดงขึ้นแล้ว ไม่สมัครใจร้องตะโกนพูดว่า “แม่มึงเอ่ย คุณ......คาดไม่ถึงก้าวหน้าอีกแล้ว!”

“นี่เป็นไปไม่ได้!”

อยู่ในการรับรู้ของหงจุน พลังความสามารถของไป๋ยี่เฟยยังอยู่ในตอนต้นที่เขาได้ต่อสู้กันตัวต่อตัวกับเต้าจ่าง แต่ไป๋ยี่เฟยในเวลานั้น แม้แต่พลังความสามารถระดับที่หนึ่งล้วนไม่มี

แต่ไป๋ยี่เฟยในตอนนี้ ถึงแม้ว่าเป็นยอดฝีมือของระดับที่หนึ่งชั้นต่ำ เขาก็สามารถฆ่าอย่างสบายๆเช่นกัน

อู๋หยุนกับพานปู้ถิงที่ได้เห็นฉากนี้ในรถบรรทุกล้วนตะลึงงันเลย

การประมือกันเหล่านั้นก่อนหน้านั้นไม่สามารถมองออกถึงพลังความสามารถของไป๋ยี่เฟย ตกลงว่าแข็งแกร่งมากขนาดไหนเลย ถึงยังไงฝ่ายตรงข้ามล้วนเป็นผู้ที่ลี้ภัยกลุ่มหนึ่ง ไม่มีพลังความสามารถที่แท้จริงอะไร

แต่ตอนนี้ พอเขาประมือกันกับหงจุน ก็สามารถรู้ได้ว่า พลังความสามารถของไป๋ยี่เฟยมีความแข็งแกร่งมากขนาดไหน

“เสี่ยวอิงเอย เขา ตกลงว่าเป็นคนที่ทำอะไรกันแน่ล่ะ?” อู๋หยุนถามอย่างอึ้งชะงัก

หลิวเสี่ยวอิงได้ยินคำพูดภูมิใจอย่างมากบอกว่า “เขาเป็นคนที่ทำเรื่องใหญ่ เป็นวีรบุรุษ!”

......

ก่อนหน้านั้นไป๋ยี่เฟยเคยรับปากลู่เชี่ยนมาก่อน จะไม่ฆ่าหงจุน แต่นั่นคือแต่ก่อน ยิ่งกว่านั้นอีกความตายของลู่เชี่ยนเห็นได้ชัดว่า มีเรื่องอื่นแอบแฝงอยู่ ดังนั้นในตอนนี้เขาจะไม่ปฏิบัติตามอีกแล้ว

“ตอนนี้สำคัญที่สุดคือเผชิญหน้ากับข้าศึกที่มาจากภายนอก ผมไม่มีเวลามากขนาดนั้นมาจัดการเรื่องของพวกคุณ” ไป๋ยี่เฟยพูดอย่างเย็นชาว่า “ในเมื่อคุณมาเองแล้ว งั้นวันนี้ก็จัดการเรื่องนี้ให้เสร็จก่อนเถอะ”

ดังนั้นคำพูดของเขาเพิ่งพูดจบ อยู่ดีๆหงจุนเงยหน้าขึ้นฟ้าร้องตะโกน “อ่า!”

เดิมทีไป๋ยี่เฟยไม่ใส่ใจอยู่แล้ว กลับอยู่ในวินาทีถัดมา สีหน้าของเขาเปลี่ยนอย่างกะทันหัน

หงจุนที่อยู่ต่อหน้าตามด้วยเสียงร้องตะโกนของเขา อยู่ดีๆเส้นผมกลายเป็นสีขาว ตาก็ค่อยๆกลายเป็นแดงฉานเช่นกัน

อาการนี้ กับอาการก่อนหน้านั้นของเขาคล้ายกันมากขนาดไหนล่ะ

ไป๋ยี่เฟยประหลาดใจเบิกตาโพลงทั้งคู่

หงจุนใช้ตาที่แดงฉานคู่หนึ่งจ้องมองข้างหน้า ในปากคำรามอยู่ “ความแค้นในการฆ่าพ่อ!”

“ความแค้นในการฆ่าภรรยา!”

“ความแค้นที่ฆ่าล้างตระกูล!”

“ฆ่า!”

เขาทั้งร้องตะโกนอยู่ ทั้งชูมือขึ้นโบกง้าวในมือไปมาฟันมั่วไปทั่ว

เขาเสียสติแล้ว แม้แต่คนที่เขาพามาเองล้วนฟันฆ่าอย่างไม่ไว้ไมตรีสักนิด

ไป๋ยี่เฟยเห็นฉากนี้ ขมวดคิ้วขึ้นมา

และอยู่ในเวลานี้ ในที่สุดพนักงานรักษาความปลอดภัยของเมืองกวงหมิงก็มาถึงแล้ว พวกเขาสวมใส่ชุดเครื่องแบบล้อมรอบประตูโรงแรมเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ผู้ที่ลี้ภัยเหล่านั้นไม่มีที่จะหนี ได้เพียงแต่ทิ้งอาวุธนั่งยองๆอยู่กับพื้น

และหงจุนที่เสียสติแล้ว แยกแยะคนของตนเองกับศัตรูไม่ออกแล้ว เพียงเห็นเป็นคนก็พุ่งเข้าไป

หงจุนก็มีพลังความสามารถระดับที่หนึ่งชั้นต่ำอีก คนธรรมดาเหล่านี้ก็เหมือนดั่งกุ้งตัวเล็ก อยู่ต่อหน้าเขาอ่อนแอทนไม่ไหว

ไป๋ยี่เฟยมองเห็นฉากนี้ลงมือทันที เท้าเหยียบพุ่งออกไปทันที

หงจุนรู้สึกถึงการใกล้ชิดของไป๋ยี่เฟย ฟันเข้าไปหนึ่งที

และไป๋ยี่เฟยที่อยู่กลางอากาศ อยู่ดีๆตากลายเป็นสว่างออกมา

หมัดหนึ่งเขาชกอยู่ที่มีดของหงจุน จากนั้นหงจุนรวมกับมีดทั้งตัวลอยออกไปพร้อมกัน

“ปั้ง!”

หงจุนที่ล้มอยู่กับพื้นฝุ่นกระจายออกมาแผ่นหนึ่ง

ไป๋ยี่เฟยรู้ว่าในตอนนี้หงจุนอันตรายมาก ก็ไม่ลังเลมากเช่นกัน เข้าไปอย่างรวดเร็วอยากจะฆ่าหงจุน

แต่หงจุนที่ล้มอยู่กับพื้นพลิกตัวขึ้นมาแล้ว จับผู้ลี้ภัยคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆโยนไปยังไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยเตรียมตัวหลบพ้นอย่างรวดเร็ว รอตอนที่เขาเห็นหงจุนอีกครั้ง พบเห็นว่าเขากระโดดหลายทีหนีออกจากวงล้อมรอบไปแล้ว อีกทั้งยังฟันพนักงานรักษาความปลอดภัยทำให้ได้รับบาดเจ็บสองคน

ในเวลานี้ ไป๋หู่ สวีลั่งพวกเขารีบเร่งเข้ามาแล้ว

เฉินอ้าวเจียวมองเห็นฉากที่วุ่นวายนี้ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้นมา “นี่เป็นเรื่องอะไรกัน?”