บทที่185

บทที่185

ไป๋ยี่เฟยจ้องมองผู้ชายสองคนนั้นอยู่ “มือไหนแตะต้อง ฉันจะให้คนไปตัดมือนั้นมัน!”

“ไป๋ยี่เฟย! นายใจเย็นหน่อย!”ฉินหัวอดส่งเสียงตำหนิไม่ได้

“ประธานไป๋ พวกเราไม่ได้ทำอะไรจริงๆ!”

“ประธานไป๋ พวกเราไม่ได้แตะต้องเลย ไม่ได้แตะต้องเลยสักนิด!”

แม้ว่าชายทั้งสองจะถูกตีนักมาก แต่เป็นไป๋ยี่เฟยพวกเขาถึงไม่กล้ายั่วโมโหจริงๆแถมยังคิดจะเอาค่าตอบแทนพันล้านอีกดังนั้นถึงได้รีบขอให้ยกโทษให้ทันที

ไป๋ยี่เฟยส่งเสียงเหอะ สะบัดมือของฉินหัวและตำรวจอีกหนึ่งคนทิ้งแล้วเดินไปอยู่ข้างกายหลี่เสว่

“เสว่เอ๋อ เธอไม่เป็นไร ดีจริงๆ”

หลังจากที่ไป๋ยี่เฟยพูดยิ้มๆจบประโยค ก็ล้มลงและหมดสติไป

“ไป๋ยี่เฟย!”

“คุณอา.....คุณอา.....”

ตั้งแต่ช่วงเวลานั้นที่ได้เห็นหลี่เสว่ อารมณ์ของเขาก็ไม่ได้สลบลง เขาสามารถทนจนมาถึงตอนนี้ได้ไม่เลวเลย

หลิวเสี่ยวอิงรีบเดินเข้ามาจับชีพจรไป๋ยี่เฟย

“ทำไมเขาก็โดนยาพิษแล้วเหมือนกัน?”

ฉินหัวเห็นสถานการณ์ก็ส่งแววตาบอกนัยๆให้ตำรวจที่อยู่ด้านหลัง “พาตัวไป!”

ตำรวจก็นำตัวชายทั้งสองไปตามคำสั่ง

ฉินหัวถึงจะพูดขึ้นมาว่า “เรื่องนี้ซับซ้อนมาก รอเขาตื่นคุณค่อยถามสถานการณ์เขาเถอะ! ได้ยินมาว่าคุณสามารถช่วยเขาได้?”

หลิวเสี่ยวอิงได้ยินก็ตอบกลับว่า “ช่วยคือช่วยไม่ได้ พิษชนิดนี้ ครั้งก่อนเห็นอยู่ในตัวหลี่เสว่ แต่พิษในตัวเธอได้ถูกแก้ออกแล้ว ใครจะรู้ว่าในตัวไป๋ยี่เฟยจะมีพิษชนิดนี้อยู่?”

“เฮ้อ.....”ฉินหัวมองไปยังไป๋ยี่เฟยแล้วส่ายหัวอย่างจนปัญญา

หลี่เสว่ดึงมือของหลิวเสี่ยวอิงแล้วถามกลับว่า “พี่สาว คุณอาเป็นอะไร? ทำไมถึงเป็นแบบนี้บ่อยๆ? คุณอาต้องตายใช่ไหม?”

หลิวเสี่ยวอิงได้ยินแววตาซับซ้อน คิดแล้วพูดขึ้นมาว่า “ไม่เป็นไร คุณอาไม่เป็นไร”

“จริงหรอ?”หลี่เสว่ร้องไห้น้ำตาคลอ

เวลานี้โจวฉวี่เอ๋อเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “เสว่เอ๋อ เขาไม่เป็นไรหรอก”

เมื่อกี้ตอนที่ได้ยินหลี่เสว่เรียกไป๋ยี่เฟยว่าคุณอา โจวฉวี่เอ๋อไม่รู้จะแสดงอารมณ์ของตัวเองยังไงดี ตอนนี้กว่าจะปรับตัวได้ ถึงพึ่งรู้ว่า เธอที่เป็นเพื่อนสนิทถูกหลี่เสว่ลืมไปแล้ว

หลี่เสว่ได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นแล้วมองไปที่โจวฉวี่เอ๋อ ในตาคือมองอารมณ์สีหน้าของคนแปลกหน้า “พี่สาวเธอเป็นใครหรอ?”

สีหน้าโจวฉวี่เอ๋อกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทำได้เพียงแค่ฝืนใจยิ้มออกมา “ฉันเป็นเพื่อนสนิทของเสว่เอ๋อไง!”

หลี่เสว่กระพริบตา “แต่ว่าฉันไม่รู้จักเธออ่า!”

โจวฉวี่เอ๋อได้ยินก็เกือบจะคลั่ง ตามอารมณ์ของเธอเมื่อก่อน หลี่เสว่กล้าพูดขนาดนี้ ต้องถูกโจวฉวี่เอ๋อสั่งสอนแน่นอน แต่ตอนนี้หรอ สถานการณ์หลี่เสว่นั้นพิเศษ ดังนั้นเธอเลยจำใจยอมอย่างจนปัญญา

ฉินหัวเห็นสถานการณ์ก็พูดขึ้นมาว่า “ไม่งั้น พวกเรากลับไปก่อน?”

สถานบันเทิงแห่งนี้ ไม่ใช่สถานที่ที่ดีในการพูดคุยกัน