บทที่202

บทที่202

“เรื่องมันยังไม่จบ พูดแบบนี้มันเร็วเกินไป จะทำให้ตัวเองหน้าแตกกว่าเดิมได้นะ”

“ไป๋ยี่เฟย คุณพูดพอแล้วยัง?”หลิ่วอู๋ฉงแทบจะหมดความอดทนแล้ว

ไป๋ยี่เฟยพยักหน้า“พูดพอแล้ว แต่ว่า คุณควรจะรับประกันสักหน่อย ว่าสิ่งที่คุณพูด เป็นเรื่องจริงหรือว่าโกหกกันแน่?”

หลิ่วอู๋ฉงสำลัก สบถหึออกมา“ได้ ผมจะให้คุณรู้อย่างแจ่มแจ้งเดี๋ยวนี้เลย ว่าสรุปแล้วสิ่งที่ผมพูดมันจริงหรือไม่?”

พูดจบ หลิ่วอู๋ฉงก็มองไปยังเซียวเถิงแห่งเยว่หยากรุ๊ป

เซียวเถิงพอเห็นแบบนี้ก็ยืดตัวตรงทันที กำลังจะพูดอะไร แต่มือถือของเขาก็ดังขึ้นมาก่อน เซียวเถิงก็รีบขอโทษทันที“ทานโทษด้วยครับ ผมขอรับโทรศัพท์ก่อน”

ผู้คนต่างจ้องมองเขา รู้สึกสงสัยไม่น้อย สายจากไหนกันถึงได้สำคัญกว่าในช่วงเวลาแบบนี้?

หลังจากที่เซียวเถิงรับสายแล้ว สีหน้าก็นิ่งลึกทันที ปากพูดขึ้น“ผมทราบแล้วครับ”

ผู้คนพอเห็นแบบนี้ก็ยิ่งสงสัยหนักขึ้นไปอีก

ส่วนในใจของหลิ่วอู๋ฉงเต้นอย่างรุนแรง เหมือนพอจะคาดการณ์ได้ว่าจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น

เป็นอย่างที่คิดไว้

หลังจากที่เซียวเถิงวางสายลง สีหน้าก็ขึงขังจริงจัง“เมื่อตะกี้การเงินมารายงานกับผม ว่าเงินทุนของเยว่หยา ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ถูกธนาคารอายัดบัญชีไว้ทั้งหมดแล้ว”

“อะไร?”

ผู้คนเริ่มฮือฮาขึ้น

หลิ่วอู๋ฉงโกรธสุดๆ

โฮสต์อึ้งตะลึง

นี่มันอะไรกัน? หรือว่าเขาเลือกผิดคนกัน?

ผู้คนต่างหันหน้ามองกัน

บรรยากาศอึดอัดไม่น้อย

หลิ่วอู๋ฉงจ้องไป๋ยี่เฟยตาเขม็ง“เป็นเรื่องที่คุณทำขึ้นสินะ?”

ไป๋ยี่เฟยส่ายหัว“คุณหลิ่ว ผมไม่ได้มีความสามารถมากขนาดนั้น”

“นี่คุณ！”หลิ่วอู๋ฉงโกรธจนพูดไม่ออก แต่ด้วยเหตุนี้ก็สงบนิ่งลง ไป๋ยี่เฟยไม่ได้ที่ความสามารถมากขนาดที่ถึงขั้นทำให้ธนาคารไปอายัดบัญชีเงินทุนของบริษัทไหนได้ แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ตอนนี้ไม่ทันได้คิดถึงเรื่องพวกนี้ แต่ไม่เป็นไร ก็แค่เยว่หยากรุ๊ปบริษัทเดียวเท่านั้น ฉันยังมีบริษัทอื่นอีกตั้งห้าบริษัท เงินทุนก็เพียงพอแล้ว

ถึงยังไงก็ตาม ความคิดของหลิ่วอู๋ฉงใสซื่อเกินไป

“คุณหลิ่ว เงินทุนของบริษัทพวกเราก็ถูกอายัดแล้วเหมือนกัน” ตู้ไป่จุนลุกขึ้นยืนพูดขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลิ่วอู๋ฉงสูดหายใจลึกๆไปหนึ่งที ยังไม่ได้พูดอะไร ต่อมาประธานจากสามบริษัทก็ลุกขึ้นยืน พูดด้วยประโยคเดียวกัน

“เงินทุนของบริษัทพวกเราก็ถูกอายัดเหมือนกัน……”