บทที่216

บทที่216

โจวฉวี่เอ๋อรู้สึกใจหาย แววตาของหลิ่วจาวเฟิงนี่ดูโหดมากเลย แต่ก็ยังพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย เสว่เอ๋อ คุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก!”

หลี่เสว่ได้พูดสวนไปในทันทีว่า “คนชั่ว! พี่คะ เราแจ้งตำรวจกันเถอะ!”

ตอนนี้มันไม่สามารถปิดบังได้อีกต่อไปแล้ว

ความจริงถ้าดูจากนิสัยของหลี่เสว่แล้ว เธอไม่น่าจะกลัวหลิ่วจาวเฟิงได้ขนาดนี้ อาจเป็นเพราะภาพจำที่เธอมีต่อหลิ่วจาวเฟิงคงไม่ดีนัก บวกกับการวางยาในครั้งก่อน มันจึงทำให้เธอเกิดความรู้สึกไม่ชอบและหวาดระแวงหลิ่วจาวเฟิงอยู่ตลอด

เหมือนหลิ่วจาวเฟิงจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง แล้วหัวใจก็เจ็บแปลบขึ้นมา ทำไมเสว่เอ๋อถึงเป็นแบบนี้ไปได้?

โจวฉวี่เอ๋อตอบสนองอย่างรวดเร็ว เธอจับมือเสว่เอ๋อแล้วก็วิ่ง แถมยังตะโกนขอความช่วยเหลือจากรปภ.ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูด้วย

ที่ๆพวกเธออยู่มันห่างจากประตูไม่ไกลนัก พอเธอตะโกนไปแบบนั้น รปภ.ที่ยืนอยู่ก็ได้ยินเสียงเธอในทันที รปภ.รีบออกมาพร้อมกับไม้กระบองในมือ

โจวฉวี่เอ๋อได้พาเสว่เอ๋อวิ่งไปถึงที่รปภ.แล้ว จากนั้นเธอก็ชี้มาที่หลิ่วจาวเฟิง “เขา เขาจะลวนลามพวกเราค่ะ!”

พอรปภเห็นหลิ่วจาวเฟิงเขาก็เอาโจวฉวี่เอ๋อกับหลี่เสว่ไปหลบที่ข้างหลัง แต่น้ำเสียงที่พูดก็ไม่ได้ดูกระตือรือร้นนัก “เกิดอะไรขึ้นครับ?”

รปภ.คนนี้ไม่ใช่คนโง่ เขารู้ดีว่าทุกคนที่อาศัยอยู่ในวิลล่าหลันโปกั่งนั้นไม่มีใครที่จะไปหาเรื่องได้เลย เขาพอจะจำคนๆ นี้ได้ เขาออกมาจากวิลล่าหลันโปกั่ง และเห็นเขาอยู่บ่อยครั้งด้วย เพราะฉะนั้น แค่ลองคิดดูก็พอจะรู้สถานการณ์แล้ว

นอกจากว่าจะถูกปฏิเสธแล้วยังตามตื๊อไม่เลิก จนผู้หญิงสองคนนี้ต้องหนีออกมาแบบนี้

หลิ่วจาวเฟิงตอบกลับแบบเรียบเฉย “ไม่มีอะไรครับ”

โจวฉวี่เอ๋อก็ไม่ได้คาดหวังอะไรจากรปภ.เหมือนกัน เธอแค่ไม่ให้หลิ่วจาวเฟิงรู้สถานการณ์ของหลี่เสว่เท่านั้น

“คุณจัดการต่อเลยนะคะ เราขอตัวก่อนแล้วกัน” โจวจาวเอ๋อจูงมือหลี่เสว่เตรียมจะจากไป

หลิ่วจาวเฟิงไม่มีทางเลือก ทำได้แค่ยืนดูหลี่เสว่ถูกพาตัวไปทั้งอย่างนั้น แต่ก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขาค่อยไปสืบก็ได้ ยังไงก็ต้องรู้ให้ได้ว่าเสว่เอ๋อเป็นอะไร

………

ภายในห้องที่แสงไฟสลัว ไป๋ยี่เฟยกับอีกสองคนรออยู่ในห้องอย่างเบื่อหน่าย

“เฮ้อ นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมถึงยังมาไม่ถึงอีกนะ?” หลิวเสียถามขึ้นด้วยความสงสัย

มุมปากของไป๋ยี่เฟยกับหลิวเสี่ยงอิงกระตุกเบาๆ หลิวเสียคนนี้นี่หน้าด้านไม่เบาเลย

ขนาดอยู่ต่อหน้าคนที่แบล็กเมล์แบบนี้

ยังสามารถทำตัวผ่อนคลายได้แบบนี้ช่างน่านับถือจริงๆ