บทที่29

บทที่29

หลี่เสว่สวมชุดสูทพนักงาน ด้านล่างเป็นกระโปรง ที่เน้นรูปร่างเธอได้อย่างดี แต่โหนกแก้มของเธอยังขาวใสบริสุทธิ์ ทำให้ทุกคนรู้สึกถึงเสน่ห์ และก็เพราะแบบนี้ ยิ่งทำให้ดึงดูด

“นี่คือแฟนใคร? เธอเรียกใครน่ะ?”

“ไม่รู้สิ！”

“......”

เซียวหรงเทามองหลี่เสว่สายตาก็เป็นประกาย ในใจคิดว่า เลิกกับเหอหยวนหยวนแล้ว คนคนนี้ยังดีกว่าเหอหยวนหยวนอีก！

แต่สีหน้าของเหอหยวนหยวนไม่ค่อยดี เพราะว่าหลี่เสว่เธอสวยมาก จู่ๆ เธอก็อิจฉาขึ้นมา

ไป๋ยี่เฟยถูกตำรวจจับกุม ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็รีบหันหน้ามามอง นิ่งอึ้งไป “เสว่เอ๋อ คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”

ในใจกลัดกลุ้ม ตัวเองถูกตำรวจจับแต่ถูกภรรยาเห็นซะแล้ว ทั้งอึดอัดทั้งขายหน้า!

พูดจริงๆ ไป๋ยี่เฟยไม่สนใจเลยสักนิดว่าตำรวจจะอะไรกับเขา ในเมื่อมีคนของเขาอยู่ที่นั่น ถึงแม้จะเจอเรื่องใหญ่อะไร ไม่แม้แต่ตำรวจจะไม่ยุติธรรม

นั่นเป็นเหตุผลที่เขามีความคิดที่จะคิดถึงประเด็นนี้ที่นี่

แต่หลี่เสว่ ในฐานะที่รับผิดชอบโครงการ ปกติยุ่งมาก ถึงแม้จะเป็นเสาร์อาทิตย์เธอก็จะไปทำงาน วันนี้มาพูดคุยรายละเอียดเล็กๆ กับลูกค้า เลยมาที่โรงแรมนี้พอดี

เมื่อกี้เธอเพิ่งส่งลูกค้าเสร็จ ก็เหมือนเห็นเงาของไป๋ยี่เฟย แถมยังมีตำรวจอีก เธอรู้สึกกังวล เลยเดินตามเข้ามา คิดไม่ถึงว่าจะเป็นไป๋ยี่เฟยจริงๆ

คนอื่นงุนงงกันไปหมดแล้ว

คนสวยขนาดนี้เรียกไป๋ยี่เฟยว่าสามี!

เซียวหรงเทายิ่งรู้สึกไม่ดี เพิ่งเห็นสาวในเทพนิยายแต่ก็ถูก ไป๋ยี่เฟยทำให้ทลายลงมา

เหอหยวนหยวนสีหน้าก็ไม่ค่อยดี ก่อนหน้านี้ยังบอกไป๋ยี่เฟยหน้าตาไม่ดี ตอนนี้เหมือนว่า นี่ไม่ได้เป็นการตบหน้าตัวเองเหรอ?

คนมีชาติตระกูลทำไมหลี่เสว่ไม่จีบ ไปจีบคนที่ได้ไม่ถึงครึ่งเธอเลยสักนิดทำไม?

หลี่เสว่เดินมาข้างหน้า ไป๋ยี่เฟย ขวางตำรวจ “พวกคุณจำผิดหรือเปล่าคะ เขาไม่ได้ทำเรื่องอะไรผิด ทำไมต้องจับเขาด้วยคะ?”

ตำรวจก็มอง หลี่เสว่เหมือนกัน และพูดว่า “พวกเราเป็นตำรวจ มีคนแจ้งว่ามีคนทะเลาะกัน คุณดูข้าวของพวกนี้สิ นี่คือหลักฐาน”

หลี่เสว่มองไป๋ยี่เฟย， “เป็นไปไม่ได้！”

ปกติไป๋ยี่เฟยเป็นยังไงเธอรู้ดีที่สุด，จะทะเลาะต่อยตีได้ยังไง？

ตอนนี้，เซียวหรงเทาลุกขึ้นมา และพูดขึ้นว่า ： “เขาเป็นคนทำ！ผมเห็นกับตา！”

หลี่เสว่ได้ยินแบบนี้ก็หันไปมองเซียวหรงเทา และขมวดคิ้วขึ้นมาทันที สุดท้ายก็พูดกับตำรวจว่า： “พวกคุณบอกว่าสามีของฉันทะเลาะต่อยตี แล้วทำไมจับเขาแค่คนเดียว？คนที่มีเรื่องกับเขาล่ะคะ？ทำไมพวกคุณไม่จับ？”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินหลี่เสว่รีบแก้ตัวให้เขาขนาดนี้ ในใจก็ซาบซึ้งขึ้นมา

ตำรวจก็พูดขึ้นว่า： “พวกเราก็คิดเหมือนกัน！แต่คนพวกนั้นหนีไปแล้ว คงไม่ใช่จะไม่จับใครเลย？”

หลี่เสว่รีบร้อน มองมาที่ไป๋ยี่เฟยงั้นแบบนี้จะทำยังไงดี？

ไป๋ยี่เฟยยิ้มปลอบ “ภรรยา ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่ได้มีเรื่อง รอไปที่สถานีตำรวจ ตรวจสอบเรียบร้อยพวกเขาก็ปล่อยผมแล้ว”

ตำรวจเห็นแบบนี้ก็พยักหน้ารับ “ใช่ครับ！แค่ไปกับพวกเรา ตรวจสอบชัดเจนก็ปล่อยตัวแล้วครับ”

“เชื่อผม” ไป๋ยี่เฟยพูดเบาๆ

หลี่เสว่มองไป๋ยี่เฟย ทำได้แค่ปล่อยเขา ตำรวจพาไป๋ยี่เฟยไปแล้ว

เซียวหรงเทาเห็นแบบนี้เลยถือโอกาสพูดออกมาว่า ： “คนสวย แฟนของคุณไม่มีประโยชน์ แถมยังมีเรื่องชกต่อย รีบเลิกกับเขาเถอะ！”

หวังโหลวได้ยินแบบนี้ก็พูดด้วยความโมโห： “เซียวหรงเทา แกพอได้แล้ว！ถ้าไม่ใช่เพราะแกหลักหลังยี่เฟยครั้งแล้วครั้งเล่า เขาคงไม่ถูกตำรวจจับไป！”

“อะไรเรียกว่าขาย？ที่ฉันพูดมันเป็นเรื่องจริง！” เซียวหรงเทาไม่อายเลยสักนิด

เพื่อนๆ คนอื่นเห็นแบบนี้ก็มองเขา ในแววตาชัดเจนที่สุด

หลี่เสว่เห็นแบบนี้ก็มองออกและพูดกับเซียวหรงเทาด้วยน้ำเสียงเย็นชา： “ก่อนอื่น พวกเราแต่งงานกันมาสองปีแล้ว เขาไม่ใช่แฟนฉัน เขาเป็นสามีของฉัน！ต่อมา ฉันเชื่อเขา！สุดท้าย คุณขายสามีของฉัน คุณก็ไม่ได้เป็นคนดีอะไร คนแบบนี้ ทางที่ดีอยู่ห่างจากสามีของฉันมากกว่านี้จะดีกว่าค่ะ！”

พูดจบหลี่เสว่ก็ก้าวส้นสูงเดินออกไป

ทุกคนกลับตกใจและก้มหน้าลง

！