บทที่403

บทที่403

“ฉางเชี่ยว? ลี่หย่า?” ฉุงเฉ่าเจว๋ประหลาดใจเล็กน้อยกับการปรากฏตัวของสองคนนี้ คนแรกนั้นยังพอว่า แต่คนหลัง ฉุงเฉ่าเจว๋ขมวดคิ้วอย่างไม่รู้ตัว

“ลี่หย่า มาที่นี่ทำไม? เอาตัวเธอกลับไปเสีย” ฉุงเฉ่าเจว๋ไม่สบอารมณ์

หญิงผิวสีดำพูดขึ้นอย่างลำบากใจ “คุณหนูอยากจะมาดูฆาตกรที่ฆ่าพี่ชายเธอได้รับโทษประหาร หากมีการเปลี่ยนแปลง ก็ยังมีฉางเชี่ยว ที่จะฆ่าไป๋ยี่เฟย คุณหนูก็คงอยากจะแก้แค้นให้คุณชาย”

“หึ! ที่นี่เป็นที่ที่เธอจะมาได้อย่างนั้นรึ?” ถึงแม้ว่าฉุงเฉ่าเจว๋จะยังโมโหแต่ก็ไม่แข็งกร้าวขนาดนั้นแล้ว

สาวผิวสีจึงพูดขึ้นอีก: “ฉางเชี่ยว ปกป้องคุณหนูได้ค่ะ”

ฉุงเฉ่าเจว๋อุทานออกมาอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรอีก ในใจกลับโล่งอกและอดไม่ได้ที่จะมองไปที่ฉางเชี่ยว มากขึ้น “ถ้าหากฉางเชี่ยว ฆ่าไป๋ยี่เฟยจริงล่ะก็ ให้หาแพะมาแทนเขาด้วย”

ฉางเชี่ยว กับฉุงโยวเวยโตมาด้วยกันและเป็นเพื่อนรักกัน ตอนนี้ฉุงโยวเวยตายไปฉางเชี่ยว จึงมาเพื่อแก้แค้นให้ฉุงโยวเวย

“ค่ะ ท่านฉุงสาม”

ทนายหูไม่พูดไม่จาและพยายามที่จะทำตัวเป็นอากาศธาตุ ด้วยกลัวว่าจะถูกคุกคามจากเรื่องไม่น่าเชื่อที่ได้ยินมา

......

ไม่ไกลชายหนุ่มในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มจ้องไปที่ประตูศาล ข้างเขามีเด็กสาวตัวเล็กผมหางม้ายืนอยู่

“พี่ฉางเชี่ยว ไป๋ยี่เฟยจะต้องได้รับโทษประหาร พวกเรามาก็ไม่มีประโยชน์อะไร”

ฉางเชี่ยว มีสีหน้าสงบนิ่งมีเพียงความเศร้าเล็กน้อยและความโกรธจาง ๆ ในดวงตาของเขา “ฉันต้องการฆ่าไป๋ยี่เฟยด้วยมือของฉันเอง เพื่อแก้แค้นให้พี่ชายเธอ”

ฉุงลี่หย่าเงยหน้ามองฉางเชี่ยว “พี่ฉางเชี่ยว พี่วางใจเถอะ คนของพวกเราเกือบทุกคนอยู่ที่นี่แล้ว ไป๋ยี่เฟยหนีไม่รอดแน่”

“อือ” ฉางเชี่ยวพยักหน้าและกล่าวเตือน: “เดี๋ยวเธออยู่ให้ห่างหน่อย ระวังตัวด้วย”

“ไม่ มีพี่ฉางเชี่ยวอยู่ด้วย ฉันปลอดภัยจะตาย” ฉุงลี่หย่า ออดอ้อน

ฉางเชี่ยวจนใจ “ลี่หย่า ฉันไม่แน่ใจว่าจะสังเกตเห็นเธอก็ได้”

“รู้แล้ว อย่างไรเสียที่นี่ก็มีแต่คนของเรา ไม่มีเรื่องอะไรหรอก” ฉุงลี่หย่า แลบลิ้นอย่างน่ารักและขี้เล่น

……

.ในรถออดี้ที่ไม่เตะตาคันหนึ่ง หลงหลิงหลิงมอบเอกสารชุดหนึ่งให้ต่งหยีซวน

ต่งหยีซวนรับไปด้วยความสงสัย: “นี่คืออะไรคะ?”

“ข้อมูลที่สามารถทำให้คดีพลิกได้” หลงหลิงหลิงตอบอย่างเรียบเฉย

ต่งหยีซวนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างเย็นเยียบ “ไม่มีทางที่คดีจะพลิก คดีนี้ ไม่มีหนทางอื่นแล้ว”

“ฉันแนะนำให้คุณลองดูข้อมูลนี้ก่อน”

ต่งหยีซวนเบ้ปากและเปิดซองเอกสาร มองดูเอกสารอย่างไม่อินังขังขอบ เธอไม่ได้คิดว่าคดีนี้จะมีอะไรที่ทำให้คดีพลิกได้ ในเมื่อพยานบุคคลและหลักฐานก็อยู่ตรงนั้นแล้ว ต่อให้มีลิ้นเหมือนขลุ่ยก็ยังช่วยไม่ได้”

แต่อย่างไรก็ตาม หลังจากต่งหยีซวน ได้พลิกดูไปไม่กี่หน้า สีหน้าเธอก็เปลี่ยนไป เธอมีสีหน้าเคร่งขรึม ตกตะลึงและแม้แต่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นครู่หนึ่งต่งหยีซวน ดูข้อมูลจนหมดแล้วจึงพูดขึ้น: “ทำไมพวกคุณถึงไม่นำข้อมูลนี้ออกมาแต่เนิ่น ๆ?”

“เพื่อสร้างภาพลวงตาว่าท่านประธานไม่สามารถจะพลิกคดีได้แล้วจริง ๆ” หลงหลิงหลิงตอบ “ยิ่งกว่านั้น นี่ก็เป็นคำสั่งของท่านประธาน เอกสารจะยังไม่ถูกส่งให้ถึงมือคุณทนาย หากยังไม่ถึงนาทีสุดท้าย”

“หมายความว่ายังไงคะ?” ต่งหยีซวนตกใจ “เขารู้ว่าตัวเองสามารถพลิกคดีได้? ไม่สิ ตอนนี้เขาถูกควบคุมตัวอยู่ไม่ใช่เหรอคะ? พวกคุณติดต่อกันได้ยังไง?”

หลงหลิงหลิงยิ้มจาง ๆ และตอบ: “นี่คือสิ่งที่ท่านประธานสั่งไว้ก่อนที่จะดำเนินคดีค่ะ”

“อะไรนะ?”