บทที่516

บทที่516

รปภที่ล้อมอยู่ก็ถามขึ้นว่า “เกิดอะไรขึ้น?”

ไป๋ยี่เฟยมองขึ้นมาที่รปภ มือยังคงกด ‘เฉินห้าว’ เอาไว้ ส่วนสีหน้าก็จริงจังมาก “บนตัวเขามีระเบิด”

“ว่าไงนะ?”

สีหน้าของรปภเปลี่ยนไปทันที พร้อมกับก้าวถอยหลังไปหลายก้าว

‘เฉินห้าว’ หัวเราะออกมาเสียงดัง สีหน้าเกรี้ยวกราด “กลัวแล้วล่ะสิ? ใครที่ไม่อยากตาย ก็รีบปล่อยฉันไป ไม่อย่างนั้นเราก็มาตายไปพร้อมกันเลย!”

รปภถอยหลังอีกครั้ง “รีบไปบอกประธานสวี่เร็ว!”

เมื่อเจอกับสถานการณ์แบบนี้ รปภแบบพวกเขาจัดการไม่ได้หรอก มีแต่ต้องรายงานเบื้องบนเท่านั้น เผื่อจากพอทำอะไรได้บ้าง

ไป๋ยี่เฟยกด ‘เฉินห้าว’ เอาไว้อย่างแน่นๆ ขอแค่เขาขยับมือไม่ได้ ระเบิดก็จะไม่ถูกจุดแล้ว พวกเขายังมีโอกาส พวกเขาสามารถถอดระเบิดออกมาได้

ไม่นาน รปภก็พาคนกลุ่มหนึ่งออกมา

คนแรกคือประธานสวี่ แล้วตามด้วยเย่ฮวนกับหลิ่วจาวเฟิงและคนอื่นๆ หลี่เสว่ก็คือหนึ่งในนั้น ตอนที่เห็นไป๋ยี่เฟยกด ‘เฉินห้าว’ ไว้นั้น เธอก็รู้สึกงงไปทันที

“ที่รักคะ!” หลี่เสว่ตั้งใจจะวิ่งเข้าไป แต่ก็ถูกรปภดึงตัวไว้ก่อน

“คุณผู้หญิงครับ มันอันตรายมาก ผมว่าคุณอย่าเข้าไปดีกว่านะครับ!”

หลี่เสว่ยังคงขัดขืน “ปล่อยฉันนะ!”

“เขาเป็นสามีของฉัน!” หลี่เสว่ตะโกนเสียงดังเพื่อหวังที่จะเข้าไป

สวี่ชางเดินเข้าไป แล้วบอกกับหลี่เสว่ว่า “คุณหลี่ครับ ตอนนี้สถานการณ์กำลังคับขัน ช่วยใจเย็นลงก่อนนะครับ”

ทันใดนั้น เฉินห้าวก็ได้ตามมาถึง “พี่สะใภ้ พี่!”

“เชี่ย!”

ตอนแรกทุกคนมองเห็นเฉินห้าวตัวปลอมที่ถูกไป๋ยี่เฟยกดไว้ จากนั้นก็เห็นเฉินห้าวตัวจริง ความแตกตื่นจึงบังเกิดขึ้น

“สองคนนี้เหมือนกันอย่างกับแกะ!”

“เชี่ย! นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

“นี่มันราชาวานรตัวจริงกับตัวปลอมใช่มั้ยเนี่ย?”

ชั่วขณะหนึ่งความสนใจของทุกคนก็ตกไปอยู่ที่เฉินห้าวทั้งสอง จนลืมเรื่องระเบิดไปเลย

หลี่เสว่เองก็รู้สึกงงไม่ต่างกัน แต่เธอก็ได้สติขึ้นมาก่อนใคร เฉินห้าวที่ถูกไป๋ยี่เฟยกดไว้คือตัวปลอม คนที่อยู่กับเธอตลอดนั้นคือตัวจริง

“ที่รัก……” หลี่เสว่เป็นห่วงสถานการณ์ของไป๋ยี่เฟยมากกว่า เขาอยู่ใกล้เฉินห้าวใกล้ขนาดนั้น ถ้าเกิดเฉินห้าวคนนั้นฉวยโอกาสตอนที่ไป๋ยี่เฟยไม่ทันระวังจุดระเบิดเข้า งั้นไป๋ยี่เฟยก็……

ไป๋ยี่เฟยรู้ว่าหลี่เสว่กำลังเป็นห่วงเขา แต่มันไม่มีทางเลือก เพื่อไม่ให้ระเบิดทำงาน เขาจำเป็นต้องกดเฉินห้าวไว้แบบนี้เท่านั้น

เมื่อสวี่ชางเห็นแบบนั้นเขาก็ขมวดคิ้วแล้วถามว่า “มีใครรู้เรื่องระเบิดบ้างไหมครับ? พอจะช่วยปลดมันหน่อยได้ไหม?”

พูดจบ ทุกคนก็พากันส่ายหน้า ทุกคนต่างก็เป็นท่านประธานของบริษัทต่างๆ กับเลขาที่ตามมา แล้วจะให้ไปรู้จักพวกระเบิดได้ยังไงล่ะ? แม้แต่เห็นยังไม่เคยเลย นี่เป็นครั้งแรกเลยด้วยซ้ำที่ได้เห็น

พอไป๋ยี่เฟยได้ยินสวี่ชางพูด เขาก็กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เฉินห้าวตัวปลอมก็หัวเราะออกมาเสียงดัง “ไอ้พวกไร้ประโยชน์! คิดจะจับฉันเหรอ? นี่แหละคือสิ่งที่พวกแกต้องจ่าย!”

“ผมเตือนให้พวกแกปล่อยฉันไปดีกว่า ฉันอาจจะพิจารณาที่จะปล่อยพวกแกไป ไม่อย่างนั้น เราก็จะตายกันหมด!”

“ข้าไม่กลัวตาย! แต่พวกแก……”

“มีแต่พวกขี้ขลาดที่รักตัวกลัวตาย! ฮ่าฮ่า…”

พอทุกคนได้ยินอย่างนั้น สีหน้าก็ดูแย่ไปทันที

ไป๋ยี่เฟยรู้สึกเหลืออดที่ได้ยินอย่างนั้น ก่อนที่เฉินห้าวตัวปลอมจะเปิดปากพูดอีก เขาก็สับมือลงที่ท้ายทอยอย่างรวดเร็วจนเฉินห้าวตัวปลอมสลบไปทันที

พอเห็นเขาสลบไป สวี่ชางก็โล่งอกไปที “เขายังไม่ได้จุดชนวนใช่มั้ย?”

“ยังครับ” ไป๋ยี่เฟยส่ายหน้า “แต่ก็ต้องจัดการอยู่ดี ไม่อย่างนั้น……”