บทที่672 ผลักออกไปเลย

บทที่672 ผลักออกไปเลย

บนร่างกายของหญิงสาวมีแค่เสื้อซับ จะว่าไปอะไรที่ควรปิดมันก็ยังปิดอยู่ แต่พอเป็นแบบนี้ มันก็ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะจินตนาการไปต่างๆ นานา

แต่ไป๋ยี่เฟยในตอนนี้กลับไม่ได้คิดไปไกลขนาดนั้น ตอนนี้เขาแค่อยากให้ถอยออกห่างจากเธอเท่านั้น แต่เขากลับไม่ได้สังเกตเห็นโซฟาที่อยู่ด้านหลังจากนั้นก็ล้มลงบนโซฟา

เนื่องจากหญิงสาวยังอยู่บนตัวเขา พอไป๋ยี่เฟยล้มลง หญิงสาวก็ล้มทับตัวเขาไปเหมือนกัน

ไป๋ยี่เฟยตกใจขึ้นมาทันที “นี่!”

ไป๋ยี่เฟยอยากผลักเธอออก แต่หญิงสาวกลับยื่นปากมาด้วยความใจกล้า ไป๋ยี่เฟยตกใจมากจนผลักหญิงสาวออกไป

หญิงสาวล้มลงไปนั่งกับพื้นทันที

ไป๋ยี่เฟยสูดหายใจเฮือกใหญ่ “เชี่ย คุณเป็นอะไรรึเปล่า?”

เนื่องจากเขาเป็นคนผลักเธอลงพื้น เขาจึงอยากดึงเธอขึ้นมา

และในตอนนั้นเอง เขาก็ได้ยินเสียงโครกครากดังขึ้น จากนั้นร่างกายของหญิงสวยก็สั่นเทา

ไป๋ยี่เฟยเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาทันที เขาตอบสนองอย่างรวดเร็ว อยากจะหลบออก

แต่ด้วยความที่อยู่บนโซฟา บวกกับหญิงสาวอยู่ตรงหน้า เขาจึงทันแค่ลุกขึ้นมาเท่านั้น จากนั้น

“แหวะ” ดังขึ้น

หญิงสาวอ้วกใส่ขาของเขา

ไป๋ยี่เฟยชะงักไปแปบหนึ่งจากนั้นก็ผลักเธอออก แล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป เปิดฝักบัวออก ฉีดน้ำไปที่ขาของตัวเอง

ฉีดอยู่นานสองนาน ในที่สุดก็ล้างสิ่งสกปรกกับกลิ่นของมันออกไปจนหมดไป๋ยี่เฟยรู้สึกว่ายังไม่พอ เขาเอาครีมอาบน้ำที่ทางโรงแรมแถมให้ราดใส่ขาของตัวเอง

พอล้างเสร็จ ไม่มีกลิ่นเหม็นหลงเหลือแล้ว เพิ่มเติมคือมันหอมด้วย

แต่พอเขาเดินออกจากห้องน้ำ เขาก็ได้กลิ่นนั้นอีกครั้ง

ไป๋ยี่เฟยโกรธจนอยากจะโยนหญิงสาวลงไปข้างล่าง

แม่งเอ๊ย! นี่เธอถูกส่งมาให้ฆ่าเขารึไง?

ไป๋ยี่เฟยจ้องเธออยู่นาน ด้วยความจนใจ เขาจำเป็นต้องจัดการสิ่งเหล่านี้ให้เรียบร้อย ถ้ายังปล่อยให้กลิ่นนี้คงอยู่ต่อไปมันจะน่าขยะแขยงเกินไป

ว่าแล้วเขาก็ลากหญิงสาวเข้าไปในห้องน้ำ เอาฝักบัวจ่อไปที่เธอ แล้วเริ่มฉีดน้ำอย่างบ้าคลั่ง

พอฉีดไปพักหนึ่ง ในที่สุดก็สะอาดสักที

พอเห็นหน้าชัดๆ ไป๋ยี่เฟยก็รู้สึกว่าทำไมเธอถึงดูหน้าคุ้นๆ นะ?

ไป๋ยี่เฟยคิดแล้วคิดอีก เหมือนเคยเห็นเจอเธอที่ไหนมาก่อนนะ

จากนั้นไป๋ยี่เฟยก็ต้องตกใจ

นี่มันดาราไม่ใช่เหรอ?

เหมือนเธอจะชื่อฟางหยันนะ แถมยังเคยเล่นหนังที่ดีมากๆ เรื่องหนึ่งด้วย

หลังจากที่ราดน้ำไปทั้งตัว ไป๋ยี่เฟยก็เอาผ้าขนหนูเช็ดตัวให้เธอลวกๆ จากนั้นก็เอาเธอไปโยนไว้ที่เตียงอีกเตียง

เพื่อไม่ความปลอดภัย และไม่ให้ผิดสังเกต ไป๋ยี่เฟยจึงเลือกห้องที่เป็นเตียงคู่

ตอนนี้หลงหลิงหลิงเตียงหนึ่ง ฟางหยันเตียงหนึ่งพอดีแปะ

แล้วเขาล่ะ? เขาจะนอนไหน?

ด้วยความจนใจ ไป๋ยี่เฟยจึงเลือกที่จะเช็ดฝ่าเท้าของไป๋ยี่เฟยก่อน พอเสร็จแล้ว ไป๋ยี่เฟยก็เอามือมาแตะหน้าผากของหลงหลิงหลิงอีกครั้ง

ดูท่ามันพอจะได้ผลอยู่นะ เหมือนเหงื่อกำลังจะออกเลย ว่าแล้วไป๋ยี่เฟยก็เช็ดให้เธออีกรอบ

พอเช็ดไปอีกรอบ เหงื่อของหลงหลิงหลิงก็ออกแล้ว

ในที่สุดไป๋ยี่เฟยก็โล่งอกไปที แล้วห่มผ้าห่มให้เธอ

“แกร็ก!”

จู่ๆ ประตูก็เปิดออก

ไป๋ยี่เฟยหันไปมอง แล้วเขาก็เห็นตำรวจสิบกว่าคนบุกเข้ามาในห้อง

“อย่าขยับ นี่ตำรวจ!”

ไม่นาน ตำรวจสิบกว่าคนก็ล้อมไป๋ยี่เฟยเอาไว้

ไป๋ยี่เฟยกำลังยืนอยู่ข้างเตียงไป๋ยี่เฟย