ตอนที่ 91

ตอนที่ 91

ไป๋ยี่เฟยฟังแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อก่อนไป๋ยี่เฟยก็อาศัยอยู่ในครอบครัวธรรมดามาก่อน และสภาพก็ไม่ดีเท่ากับครอบครัวของหลงหลิงหลิงด้วยซ้ำ เขารู้ดีว่าเงินห้าล้านหยวนสำหรับครอบครัวแบบนี้ ไม่สามารถจ่ายได้จริงๆ

“งั้นคุณต้องถึงขั้นใช้หนี้ด้วยความรู้สึกของคุณหรือ” ไป๋ยี่เฟยถาม

หลงหลิงหลิงส่ายหัว "เมื่อกี้เขาต้องการยืนยันความสัมพันธ์กับฉัน แต่ฉันไม่เห็นด้วยเพราะฉันทำไม่ได้"

“ถูกต้องแล้ว ความรักเป็นเรื่องของคน 2 คน ถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกันด้วยความรัก มันไม่ยืนยาว ยิ่งไปกว่านั้นหากมีเรื่องของผลประโยชน์มาเกี่ยวข้องด้วย ความสัมพันธ์จะรู้สึกไม่เรียบง่ายและสวยงามแล้ว"

หลงหลิงหลิงก็รู้สึกอึดอัดใจ “ถ้าฉันปฏิเสธเขา ที่บ้านจะ.........”

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ” ไป๋ยี่เฟยส่ายหัวไปมา “อย่าคิดมากเลย”

“ไม่ต้องกังวลหนี้สินของที่บ้าน ผมสามารถเบิกเงินเดือนล่วงหน้าให้คุณไปจ่ายหนี้ให้หมดได้”พูดจบ ไป๋ยี่เฟยก็เดินออกจากออฟฟิศไป

ทิ้งหลงหลิงหลิงให้นั่งงงอยู่ในออฟฟิศ ตั้งนานกว่าจะคืนสติได้

......

ตอนกลางคืน ไป๋ยี่เฟยกลับถึงบ้าน อยู่ๆก็รู้สึกหนาวขึ้นมาแบบฉับพลัน

“ไม่ใช่สิ อุณหภูมิยังไม่ลดนี่นา”

ไป๋ยี่เฟยบ่นพึมพำ แล้วรีบหยิบเสื้อผ้าไปอาบน้ำ สักพักก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นทันที

มาถึงในห้องนอน ไป๋ยี่เฟยเห็นหลี่เสว่นอนไขว่ห้างอยู่บนเตียง

เนื่องจากที่นอนไขว่ห้าง ชุดนอนจึงปกปิดเฉพาะต้นขา และส่วนที่เหลือไม่มีสิ่งกีดขวางผิวขาวผ่องนั้น ทำให้ไป๋ยี่เฟยตกตะลึง

หลี่เสว่ไม่ได้โฟกัสสีหน้าของเขา เพียงแต่พูดกับเขาว่า”ฉันมีเรื่องอยากจะบอก”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินเสียงหัวใจดัง”ตึกตัก”เมื่อได้ยินคำพูดด้วยสีหน้าจริงจังเช่นนี้ หรือจะปล่อยให้เขานอนบนพื้น ไม่ได้อนุญาตให้ขึ้นนอนบนเตียง

ไม่ใช่มั้ง เขาเพิ่งจะนอนไปครั้งเดียวเองนะ

“ฉันหางานได้แล้ว”

ไป๋ยี่เฟยถอนใจเมื่อได้ยินคำพูดนั้น เขาเข้าไปนั่งข้างหลี่เสว่และพูดอย่างอ่อนโยนว่า "ที่จริงคุณไม่ต้องลำบากขนาดนี้ก็ได้"

ตอนนี้ไป๋ยี่เฟยเป็นถึงประธานโหวจวี๋กรุ๊ป ซึ่งมีมูลค่าหลายพันล้าน ไม่ต้องพูดถึงว่ามีไป๋หยุนเผิงอยู่เบื้องหลัง ก็มากเกินพอที่จะเลี้ยงดูหลี่เสว่ได้

หลี่เสว่ส่ายหัว “ฉันมีความสุขมากที่มีงานเป็นของตัวเอง และฉันมีความฝัน นั่นคือการเป็นนักออกแบบเครื่องประดับ แม้ว่างานนี้จะไม่เกี่ยวกับเครื่องประดับ แต่ก็เกี่ยวข้องกับการออกแบบ อย่างน้อยก็ใกล้ความฝันขึ้นมาอีกก้าวแล้ว”

“ตกลงตามนั้น แล้วสรุปคืองานอะไร ทำที่ไหน”

หลี่เสว่ลีลา “ไม่บอกหรอก”

“ลึกลับขนาดนี้เชียว”

หลี่เสว่ฮัมอยู่สักครู่ เอาขาที่ไขว้กันของเธอหย่อนลง แกว่งไปมาอยู่ข้างเตียง

ทันใดนั้นสายตาของไป๋ยี่เฟยก็ถูกบางอย่างดึงดูด สายตาของเขาจดจ่อไปที่เรียวขาขาวๆปานหยกขาว ทันใดนั้นปากก็แห้ง ยากเกินจะต้านทาน

“เสว่ ได้เวลาพักผ่อนแล้ว พรุ่งนี้ยังต้องทำงานต่อนะ”ไป๋ยี่เฟยแอบกลืนน้ำลายตัวเอง

หลี่เสว่ได้ยินดังนั้นก็อุทานขึ้น แล้วมุดตัวเข้าในผ้าห่มและนอนหลับไป

เห้อ ได้แต่ดู แต่ไม่ได้กิน เมื่อไหร่จะถึงวันนั้นนะ

เช้าวันต่อมา หลังทานอาหารเช้าเสร็จ ด้วยความที่ไป๋ยี่เฟยอยากรู้ว่าหลี่เสว่ทำงานที่ไหนกันแน่ เลยตื๊อขออาสาไปส่งเธอที่ทำงาน หลี่เสว่หมดปัญญา เลยตกลงให้เขาไปส่ง

“ถึงแล้ว ที่นี่ค่ะ”หลี่เสว่ชี้ไปที่ตึกสูงด้านหน้า

บริษัทโฆษณาซื่อจี้！

ไป๋ยี่เฟยเลิกคิ้ว นี่คือบริษัทในเครือของโหวจวี๋กรุ๊ปนี่นา บังเอิญจัง

“ฉันไปทำงานก่อนนะ คุณก็รีบไปเถอะ เดี๋ยวจะสายนะ” หลี่เสว่พูดอย่างเร่งรีบ แล้วหยิบกระเป๋าเดินเข้าบริษัทไป