ตอนที่ 93

ตอนที่ 93

ผู้จัดการส่วนตัวของสวี่เชี่ยนก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว มือชี้ไปที่ไป๋ยี่เฟยพลาง ขณะเดียวกันก็พูดอย่างผยอง “ผู้จัดการเสิ่น ผู้รับผิดชอบโครงการของลูกค้าบอกให้พวกเราออกไป คุณว่าเราควรทำยังไงดี”

พูดจบ เสิ่นฝานขมวดคิ้วขึ้น

“คุณเป็นใคร คุณเป็นคนบอกให้คุณสวี่เชี่ยนออกไปเหรอ”เสิ่นฝานเดินมาหน้าไป๋ยี่เฟย เขาเพิ่งเคยเจอไป๋ยี่เฟยครั้งแรก เลยไม่รู้จักตัวตนของไป๋ยี่เฟย

ไป๋ยี่เฟยไม่ได้สนใจเสิ่นฝาน

ตอนนี้เองที่เสิ่นฝานสังเกตเห็นว่าไป๋ยี่เฟยจับมือหลี่เสว่ไว้แน่น ก็หรี่ลงตาทันที

พูดก็พูดหลี่เสว่ความสามารถก็ไม่ได้เหนือคนอื่น สาขาที่เรียนมาก็ไม่ตรง ตามกฎแล้วบริษัทโฆษณาซื่อจี้ไม่ควรจะรับเขาไว้ แต่พอดีตอนสัมภาษณ์ ถูกตาเสิ่นฝาน

ความสวยของหลี่เสว่ไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ ที่เสิ่นฝานเลือกเพราะรู้สึกชอบพอ

ในที่ทำงานมีกฎที่สามารถหลบหลีกได้ ฉะนั้นการที่เสิ่นฝานรับหลี่เสว่เข้ามาเพราะมีจุดประสงค์ส่วนตัวด้วย

ตอนนี้เห็นหลี่เสว่จับมือกับไป๋ยี่เฟยไว้แน่นขนาดนี้ ก็รู้สึกไม่พอใจ ขณะเดียวกันก็รู้สึกเป็นศัตรูกับไป๋ยี่เฟย

“พ่อหนุ่ม คุณน่าจะรู้ว่าบบริษัทโฆษณาซื่อจี้อยู่ในเครือโหวจวี๋กรุ๊ป ตอนนี้โหวจวี๋ให้ความสำคัญกับโฆษณาตัวนี้มาก คุณมาทำแบบนี้ เกรงว่าข้าวก็จะไม่มีให้กิน”

ไป๋ยี่เฟยสังเกตเห็นเสิ่นฝานมองหลี่เสว่ด้วยสายตาหื่นนานแล้ว เลยหันเอาตัวบังหลี่เสว่และพูดว่า “คุณเป็นใคร มีสิทธ์อะไรมาพูดกับผม”

คำพูดของไป๋ยี่เฟยทำให้เสิ่นฝานโมโหมาก “ผมเป็นใครเหรอ ได้ ผมจะบอกคุณนะ ผมเป็นผู้จัดการของบริษัทโฆษณาซื่อจี้ คุณเป็นแค่ผู้รับผิดชอบโฆษณา คุณต่างหากที่ไม่มีสิทธิ์มาพูดกับผม”

ไป๋ยี่เฟยได้ยินดังนั้นก็ยกคิ้วขึ้น และพูดอย่างสุขุมว่า “ถ้าหากคุณเป็นผู้จัดการ พูดคำไหนคำนั้นสินะ งั้นคุณรีบไล่สองคนนี้ออกไปที”

“คุณว่าอะไรนะ”เสิ่นฝานเกรงว่าตัวเองจะฟังผิด

ผู้จัดการส่วนตัวของสวี่เชี่ยนฟังดังนั้น ทนไม่ได้ที่จะพ่นคำพูดหยาบคายออกมา “ไอ้สวะ แกต่างหากที่สมควรออกไป”

ไป๋ยี่เฟยฮึๆเบาๆ “ ผมเป็นคนรับผิดชอบการโฆษณานี้ การออกแบบ ควบคุมคุณภาพของโฆษณาและปิดงาน อำนาจตัดสินใจอยู่ที่ผมคนเดียวเท่านั้น”

เสิ่นฝานได้ยินดังนั้นก็หัวเราะ “คุณบ้าไม่แล้วเหรอ คุณสวี่เชี่ยน เป็นใคร เขาเป็นดาราใหญ่ พิธีกรชื่อดัง คุณกล้ามีเรื่องด้วยเหรอ ไม่ต้องพูดถึงคุณ ต่อให้เป็นผู้บริหารระดับสูงของโหวจวี๋กรุ๊ปมา ก็ต้องเกรงอกเกรงใจ ”

“ถ้าคุณยังไม่หยุด ผู้บริหารระดับสูงโหวจวี๋กรุ๊ปรู้เข้า คุณอาจโดนไล่ออกออกนะ”

ไป๋ยี่เฟยพูดแบบไม่แยแส “แล้วไง”

“ห๊ะ” เสิ่นฝานโมโหจนขำ “ได้ วันนี้ผมจะทำให้คุณได้ตายอย่างชัดเจน”

พูดจบ เสิ่นฝานหยิบมือถือขึ้นมาโทร

“ฮัลโหล ผู้ช่วยหลง บริษัทโฆษณาซื่อจี้กำลังถ่ายโฆษณากัน แต่คนของโหวจวี๋กรุ๊ปกำลังก่อเรื่องอยู่ หวังว่าคุณจะเข้ามาจัดการด้วยตัวเอง”

วางโทรศัพท์ เสิ่นฝานรู้สึกผยอง “คอยดูเถอะ รอผู้ช่วยหลงเข้ามา คุณก็ไม่มีที่ให้ขยับตัวแล้ว”

ไป๋ยี่เฟยนิ่งสงบ ไม่มีท่าทีอะไร

คนรอบข้างมองไป๋ยี่เฟยด้วยสายตาวิงวอนให้ยอมแพ้ เพื่อผู้หญิงคนเดียว ต้องยอมทำลายอนาคตของตัวเอง ไม่คุ้มค่าสักนิด

สวี่เชี่ยนเป็นดาราใหญ่ เชิญตัวยาก ทางโหวจวี๋กรุ๊ปก็เป็นบริษัทใหญ่ ไม่ใช่ที่จะมีปัญหาได้ด้วย

ตอนนี้สวี่เชี่ยนกับผู้จัดการส่วนตัวยืนมองด้วยสายตาเย้ยหยัน ท่าทีหยิ่งผยอง สายตาที่มองไป๋ยี่เฟยมีแต่การดูถูกเหยียดหยาม

ผ่านไป20นาที หลงหลิงหลิงก็ขับรถมาถึงหน้างาน

พอหลงหลิงหลิงมาถึง ทุกคนก็เปิดทางให้เข้าไปอัตโนมัติ