บทที่ 235 การลงโทษที่รุนแรง

บทที่235 การลงโทษที่รุนแรง

ในหัวสมองของหลินหยางยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว เพราะยาพิษนั้นได้กำเริบอีกครั้ง

ในสายตาของจ้าวชิวเยว่ ผู้ชายคนนี้จู่ๆ ก็บ้าคลั่งขึ้นมา ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำงานที่เข้าสั่งให้ดี แต่ตูดโดนทรมานขนาดนั้นก็ถือว่าเป็นการลงโทษแล้ว

แต่ที่ทำให้เธอคิดไม่ถึงคือจู่ๆ หลินหยางก็ฉีกเสื้อของเธอ จากนั้นก็กัดเมล็ดถั่วไว้

“อ๊า เจ็บ” น้ำตาของจ้าวชิวเยว่แทบจะไหลแล้ว

ผู้ชายคนนี้รุนแรงเกินไปแล้ว เอาแต่กัดและดูดหน้าอกอย่างไม่มีเหตุผล ยังดีที่เสียงร้องของเธอนั้นทำให้หลินหยางนุ่มนวลขึ้นมาหน่อย แต่ว่าผู้ชายน่ารังเกียจนี่ใช้มือข้างหนึ่งจับหัวนมไว้แน่น อีกข้างหนึ่งยังถูกเขาทรมานแบบนี้ จ้าวชิวเยว่รู้สึกว่าตัวเองนั้นแทบจะละลายแล้ว

“หยุดนะ........” จ้าวชิวเยว่พูดพึมพำ

ตอนที่หลินหยางได้สติกลับมาแล้วนั้น ทุกอย่างตรงหน้าก็ได้ชัดเจนขึ้นมา แต่ว่าสิ่งที่อมอยู่ในปากกลับไม่อยากจะคายออกมา

มืออีกข้างหนึ่งก็กระทำไปตามสัญชาตญาณ และได้นำเจินชี่บทหลงเฟิ่งเจว๋นั้นใส่ลงไปในตัวของจ้าวชิวเยว่ ทำให้เธอทนต่อไปไม่ไหวแล้ว

จ้าวชิวเยว่เหมือนกับคนที่กำลังจะจมน้ำ เธออยากจะหาสิ่งของที่สามารถทำให้เธอลอยขึ้นมาได้

มือทั้งสองก็เลยจับไปมั่ว จนจับโดนปืนน้อยของหลินหยาง ตรงนี้แหละ จ้าวหย่าจิ้งเคยบอกหลายครั้งแล้วว่าตรงที่ร้ายที่สุดของผู้ชายตอนนี้ถูกเธอจับไว้ในมือแล้ว ใช้แรงกระชาก กางเกงของหลินหยางก็ถูกกระชากจนขาด

ถึงแม้ว่าจ้าวชิวเยว่จะรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ แต่ก็ไม่สามารถควบคุมการกระทำของตัวเองได้แล้ว ผู้ชายคนนี้รังแกเธอขนาดนี้ เธอจะเอาคืน

ใช้ร่างกายของตัวเองเป็นอาวุธ ค่อยๆ นั่งลงไป รู้สึกแน่นๆ แต่ว่าจ้าวชิวเยว่กลับนั่งลงในอึดใจเดียว จะว่าเป็นผู้หญิงที่ฝึกกังฟู ถ้าเป็นผู้หญิงธรรมดาคงทนไม่ไหว

จ้าวชิวเยว่กัดฟันทนความเจ็บของการฉีกแหลกนั้นไว้ได้

“ไอคนเลว ฉันเกลียดนาย” จ้าวชิวเยว่กอดคอของหลินหยางไว้แล้วพูดทั้งร้องไห้

หลินหยางลืมตาขึ้นมาสักที ในใจรู้สึกผิดเล็กน้อย ที่ทำให้ผู้หญิงคนนี้ต้องมาผสานกับตัวเอง

ถึงแม้ว่าความผิดหลักๆ ตกอยู่ที่พิษนั้น แต่ยังไงก็เป็นเพราะตัวเองที่ทำผิดลงไป

กอดหลังของผู้หญิงที่เนียนใส หลินหยางใช้เจินชี่เพื่อผ่อนอาการเจ็บของจ้าวชิวเยว่ แบบนี้จะไม่เจ็บมากเพราะครั้งแรก ถ้าไม่ใช่เพราะจ้าวชิวเยว่ร่างกายดี ความอดทนสูง ถ้าเปลี่ยนเป็นผู้หญิงธรรมดาก็เจ็บเจียงตายแล้ว

รู้สึกถึงความอ่อนโยนของผู้ชายคนนั้น ความโกรธและอายของจ้าวชิวเยว่ค่อยๆ จางไป สิ่งที่ทดแทนกลับเป็นความรู้สึกที่เมื่อยๆ จากด้านล่าง เธอรู้ว่าเธอหวั่นไหวแล้ว หวั่นไหวอย่างไร้เหตุผลมาก

หลินหยางไม่ได้ขยับ คิดแต่ว่าจะให้เธอผ่อนคลายอารมณ์ จ้าวชิวเยว่รู้สึกอุ่นๆ ในใจ ตอนนี้หัวใจเหมือนกำลังตกลงไปจากเหวที่สูง แล้วทำหัวใจนั้นลอยอยู่รอบๆ บ่อน้ำที่หลินหยางสร้างไว้

หมอบลงไปบนไหล่ของหลินหยาง จ้าวชิวเยว่รู้สึกได้ถึงใจที่เต้นแรงเป็นจังหวะของเขาได้อย่างชัดเจน ทำให้รู้สึกสบายใจ

ในชีวิต 18 ปีของจ้าวชิวเยว่ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนรุนแรงกับเธอแบบนี้เป็นครั้งแรก และเป็นผู้ชายคนแรกที่เปิดใจของเธอ

เมื่อก่อนจ้าวชิวเยว่เป็นนักฆ่าที่เลือดเย็นไร้ความปรานี ชอบแต่งตัวสีขาวดำอย่างเท่ๆ และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกถึงความอบอุ่น

นี่มันต่างกับความรู้สึกที่ผูกพัน แต่เป็นความรู้สึกที่ทะลวงหัวใจ

“ขอโทษนะ” หลินหยางพูดอย่างเขินอาย

คำพูดเพียงคำเดียวนั้นได้เติมเต็มหัวใจของจ้าวชิวเยว่ทั้งหมด เธอเผยรอยยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก เวลาที่ผู้หญิงจะสวยที่ก็คือเวลาที่ผู้หญิงยิ้มออกมา นั้นทำให้หลินหยางมองดูจนเพลิน

“ไม่โทษ ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้เอง” จ้าวชิวเยว่ยกโทษให้เขาง่ายๆ แบบนี้เลย

“ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว คุณป้าของเธออย่างทำอะไรก็ปล่อยหล่อนทำไปเถอะ อย่างน้อยหล่อนยังไม่คิดจะทำร้ายฉัน” หลินหยางพูดทั้งยิ้ม

จ้าวชิวเยว่พยักหน้า “คุณป้าเป็นคนดี ไม่ทำร้ายใครหรอก”

“ฉันก็เป็นคนดี ฉันเองก็ไม่ทำร้ายใคร” หลินหยางยิ้มปากกว้างแล้วพูด

“แต่นายได้วางกู่ใส่ฉัน” จ้าวชิวเยว่พูดด้วยปากจู๋

หลินหยางได้ยินก็หัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่าฮ่า นั้นเป็นแค่ลูกอม หวานด้วยนะ”

จ้าวชิวเยว่งงไปหมด รู้ตัวอีกทีก็กัดลงไปที่ไหล่ของเขาแล้ว

ครั้งนี้ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ออมมืออะไรอีกแล้ว ตรงไหล่ของเขามีรอบฟันหลงเหลืออยู่อย่างชัดเจน

“เธออยากกัดให้ฉันตายหรอ？” หลินหยางพูดพร้อมขมวดคิ้ว

“หลอกฉันแบบนี้ นายมันคนเลว” จ้าวชิวเยว่พูดอย่างโกรธ

ใช้แรงกอดเธอเข้าอ้อมกอด ผู้หญิงที่ซื่อและไร้เดียงสาเหมือนกับกระดาษแผ่นขาวนี่ หลอกง่ายจริงๆ

รู้สึกเจ็บใจ ละอายใจเล็กน้อย ยิ่งกว่านั้นคือรู้สึกภูมิใจ หลินหยางค่อยๆ จูบลงไปที่ปากของเธอ

การประกบกันอย่างง่ายดายนี่ กลับทำให้ใจของจ้าวชิวเยว่เต้นแรง กระแสไฟที่ส่งมาจากริมฝีปากนั้นไหลไปทั่วร่างกาย

จากการนำพาของหลินหยาง นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวชิวเยว่ได้รู้จักการจูบ เป็นครั้งแรกที่เอาลิ้นให้ผู้ชายคนนี้

อารมณ์เริ่มเต็มอิ่มกันแล้ว ร่างกายก็อ่อนไหวขึ้นมา จ้าวชิวเยว่เริ่มไม่รู้สึกว่าข้างล่างนั้นเมื่อยแล้ว แต่กลับรู้สึกสบายขึ้นมา ค่อยๆ ขยับ จ้าวชิวเยว่อยากจะลิ้มรสที่เยอะกว่านี้ หลินหยางยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

เรื่องที่เมื่อกี้เริ่มก็ได้ดำเนินการต่อซะที ครั้งนี้เปลี่ยนเป็นหลินหยางเป็นคนกระทำ

เขาอุ้มจ้าวชิวเยว่ไปที่เบาะหลังที่มีพื้นที่กว้าง ปล่อยตัวเธอนอนลงแล้วจ้องมองเธอไว้

จ้าวชิวเยว่ทำหน้าตารอคอย เธอไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่อายและบิดไปมา

จ้าวชิวเยว่คิดแล้วก็จะไปทำเลย เหมือนกับที่เธอกระชากกางเกงของหลินหยางอย่างไม่ลังเลเลย

หลินหยางใช้แรงตรงเอวเพื่อยึดร่างขึ้นมา จากนั้นขยับอย่างอ่อนโยน