บทที่ 261 ช่วยคน

หลินหยางรีบคลานลุกขึ้นยืน แล้วพูดอย่างตะลึงว่า “เธอพาคนอะไรไปบ้างถึ'ได้บุกเข้าไปแบบนี้？”

“ก็พาแค่บอดี้การ์ดที่อยู่ข้างกายของเธอ แต่ว่าคนพวกนั้นไม่เคยฝึกกำลังภายในมาก่อน สู้คนของหลูยี่ไม่ไหวหรอก” จ้าวชิวเยว่พูดอย่างเป็นห่วง

“เธอรนหาเรื่องตายหรอ？” สีหน้าของหลินหยางเปลี่ยนไปทันที

ตอนนี้ชิวซิงเยว่ที่ยังนั่งควบอยู่บนตัวของหลินหยาง ก็เริ่มทำอะไรไม่ถูก เห็นว่าหลินหยางมีความคิดที่จะลุกขึ้น ก็เลยรีบพูดว่า “แผลบนตัวนายพึ่งฉีกเมื่อกี้ นายจะไปไหน？”

“ช่วยคน” หลินหยางพูดเสร็จก็วิ่งออกไปเลย

จ้าวชิวเยว่รีบตามขึ้นไป หลินหยางถาม “สมองของผู้หญิงคนนั้นถูกน้ำเข้าใช่ไหม？เธอไปไหนแล้ว？”

“หลังจากที่พวกเราหนีออกมาจากตึกอาคารกว่างหวา พวกหลูยี่เองก็หนีไปหมดแล้ว หนีไปในซอยที่เปลี่ยวๆ ยามในซอยนั้นเข้มงวดมาก ไม่รู้ว่าพวกมันแอบเข้าไปได้ยังไงเหมือนกัน” จ้าวชิวเยว่พูดอย่างหัวเสีย

“ขอแค่มีเงินมีเส้นสาย ไม่มีที่ที่ไปไม่ได้ ซอยนั้นชื่ออะไร？” หลินหยางถาม

“ชุมชนจื่อตง อยากไปตรงนั้นต้องขับรถไปเป็นเวลาครึ่งชั่วโมง” จ้าวชิวเยว่พูด

หลินหยางหยุดฝีเท้า ในใจรู้สึกไม่ดี ชุมชนจื่อตงชื่อนี้ทำไมคุ้นจังเลย นี่มันเป็นซอยที่เถียนเสี่ยวเสี่ยวอาศัยไม่ใช่หรอ？

หลินหยางรีบเอาโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรออก แต่ว่าผ่านไปเป็นเวลานานก็ยังเป็นเสียงกำลังยุ่ง

รู้สึกหัวเสียงขึ้นมาทันที หลินหยางเหยียบคันเร่ง รถแลนด์โรเวอร์ได้วิ่งด้วยความเร็วสูงเหมือนกับเสือดาว นี่เป็นภาพที่หาดูได้ยากในเมืองเจียงหลิง รถแลนด์โรเวอร์คันนี้ได้ขับเคลื่อนด้วยความเร็วสูงในพื้นที่จลาจล แต่ก็สามารถหลบรถคันอื่นๆ ได้อย่างคล่องตัว หาทางในช่องแคบเพื่อเดินหน้าไปข้างหน้า

“พี่ วันนี้หลังจากทุกอย่างเรียบร้อยแล้วต้องให้เหล่าโกวช่วยเก็บกวาดให้พี่แล้ว เพราะพี่ได้ฝ่าไปแดงมาสิบกว่าไปแดงแล้ว” จ้าวชิวเยว่นวดที่ขมับแล้วพูด

“ไม่จำเป็นต้องให้เธอช่วย ถ้าส้งเจียวไม่เป็นอะไรก็ให้ส้งเจียวช่วยฉันรับผิดไป” หลินหยางพูดด้วยสีหน้าอึมครึม

ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมหลูยี่ถึงเลือกซอยที่เถียนเสี่ยวเสี่ยวอาศัยอยู่ แต่ว่าหลินหยางตอนนี้รู้แค่ว่าส้งเจียวและเถียนเสี่ยวเสี่ยวต่างอันตรายแล้ว เขาต้องใช้ความเร็วที่เร็วที่สุดในการไปถึงหน้าเหตุการณ์ การที่ขับเร็วแบบนี้ได้ทำให้แผลของเขาฉีกออกแล้วเลือดก็ค่อยๆ ซึมออกมา

จ้าวชิวเยว่รีบพูดอย่างเป็นห่วงว่า “พี่ พี่เลือดไหลอีกแล้ว”

“ไม่เป็นไร เธอเตรียมตัวไว้ให้ดี ครั้งนี้คงต้องทำการรบอย่างจริงจังแล้ว” หลินหยางเตือน

จ้าวชิวเยว่ขยับแขนแล้วพูดว่า “เตรียมตัวไว้ตั้งนายแล้ว แค่ไม่รู้ว่าจะช่วยได้มากแค่ไหนเท่านั้นเอง”

ท้องฟ้าข้างนอกในตอนนี้เริ่มมืด หลังจากที่เมื่อวานหลินหยางโดนยิงหลูยี่ก็พาคนหนีไปหมด แต่ว่าแค่ไม่ไปจากเจียงหลิง ท่าทางคงหวังไม่น้อย

หลินหยางมาถึงทางเข้าชุมชนจื่อตง ยามตรงปากทางเข้าก็ได้ห้ามพวกเขาไว้อย่างเต็มหน้าที่ จ้าวชิวเขว่อยู่ๆ ก็เอาเอกสารออกมาหนึ่งใบ อีกฝ่ายเห็นก็เลยปล่อยพวกเขาเข้าไปทันที

“คิดไม่ถึงว่าเธอจะมีตำแหน่งแบบนี้ด้วย？” หลินหยางพูดอย่างโล่งใจ

“เหล่าโกวทำให้ฉันน่ะ เพื่อสะดวกแก่การเคลื่อนไหวของฉัน กันถ้าเจอปัญหาแล้วหนีไม่พ้น” จ้าวชิวเยว่พูดทั้งหัวเราะ

ทั้งสองคนนิ่งมาก ยังเอาตำแหน่งในสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติของจ้าวชิวเยว่มาล้อเล่นอีก แต่ว่าพวกเขารู้ว่าใกล้จะต้องเกิดศึกใหญ่ นี้เป็นแค่การทำตัวชิวๆ ชั่วคราวเท่านั้นเอง

ได้ขับรถมาถึงหน้าบ้านของเถียนเสี่ยวเสี่ยว ประตูใหญ่ล็อกไว้แน่น หน้าต่างข้างในก็ปิดม่านไว้หมด

“จัดการเลย” หลินหยางพูด

จ้าวชิวเยว่เอาลวดเล็กๆ ออกมาแล้วค่อยๆ เสียบเข้าไป ประตูใหญ่ก็ถูกเปิดออกอัตโนมัติ ทั้งสองคนรีบวิ่งเข้าไป ที่เฝ้าอยู่หน้าประตูเป็นทหารรับจ้างของหลูยี่จริงๆ ด้วย

หลินหยางตาไวมือไว ได้บีบคอของอีกฝ่ายไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะจับปืน ผู้ชายคนนี้เบิกตาโตไม่กล้าขยับแม้แต่เล็กน้อย

“ฉันพูดอะไร นายตอบอันนั้น ถ้านายกล้าร้องออกเสียง ฉันก็ทำให้ให้นายลงนรกได้เดี๋ยวนี้” หลินหยางพูดอย่างเบา

ทหารรับจ้างพยักหน้า หลินหยางถึงจะถามว่า “พวกนายมีทั้งหมดกี่คน ข้างในมีตัวประกันกี่คน？”

“ทั้งหมด 20 คน ตัวประกันมีผู้หญิง 2 คน” ทหารรับจ้างพูดอย่างกลัว

“ส้งเจียวอยู่ไหม？” หลินหยางถาม

ทหารรับจ้างส่ายหัว ก้อนหินสองก้อนในใจของหลินหยางได้หล่นหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว แต่ว่าทหารรับจ้างพูดขึ้นมาอีกว่า “บอดี้การ์ดของส้งเจียวมา ถูกจับไว้แล้วถูกพอตัวไปแล้ว”

หลินหยางใช้แรงบีบ ทหารรับจ้างคนนี้สลบไปทันที

หลินหยางเอามือของเขาโยนไปให้จ้าวชิวเยว่แล้วพูดว่า “ให้เธอจัดการ ฉันใช้อันนี้ไม่ถนัด”

ทั้งสองคนได้เดินไปข้างหน้าอย่างระวังต่อ สัมผัสทั้งหกของหลินหยาง......... สังเกตเหตุการณ์บนตึกอย่างละเอียด คาดว่าน่าจะประมาณตำแหน่งของแต่ละคนได้แล้ว

เอาเข็มเงินออกมา 5 เล่ม หลินหยางพูดว่า “หลังจากขึ้นจากบันไดไปทางซ้ายกับทางขวาต่างมี 4 คน ต้องจัดการให้เร็ว”

จ้าวชิวเยว่พยักหน้า ทั้งสองคนวิ่งขึ้นไปอย่างกับเสือดาว หลังจากมีเสียงซิ้วๆ ไปไม่กี่เสียง คน8คนที่ตรงบันไดสองข้างก็ล้มลงไปทันที

การเคลื่อนไหวข้างนอกทำให้คนที่อยู่ข้างในเฝ้าระวังขึ้นมาทันที คนที่เหลือที่อยู่ในห้องก็รีบพุ่งออกมา หลินหยางและจ้าวชิวเยว่ได้เตรียมความพร้อมไว้ตั้งนานแล้ว กระโดดจากทางปากบันไดลงไป