บทที่136 ภารกิจในรถ

บทที่136 ภารกิจในรถ

เห็นหลินหยางกำลังคะเนดูตนเอง หยางหวั่นจึงรีบเอามือปิดบังลูกบอลสองลูกนั้นไว้ แต่แขนท่อนน้อยนั้นดูแทบจะปิดไม่มิด

หลังจากที่เชอรี่สีชมพูถูกปิด ลูกบอลอีกครึ่งลูกก็ไม่เหลืออะไรปิดบังไว้ ภาพแบบนี้ ทำให้หลินหยางยิ่งตัณหากลับ

แม้ว่าเผิงจิ้งจะเปิดเผย แต่อย่างไรเสียก็เป็นเด็กสาว เห็นหลินหยางจ้องแบบนี้ จึงหน้าแดงก่ำไปถึงหู ดูเย้ายวนเต็มที่

“เมื่อกี้พวกเราเห็นคุณหมดแล้ว ตอนนี้อยากดูพวกเรากลับล่ะสิ”เผิงจิ้งทำท่าผ่าเผย

“ที่ไหนกัน ผมก็แค่คุยกับพวกคุณธรรมดา ไม่ได้คิดอะไรเลย”หลินหยางทำสีหน้าจริงจัง

“ไม่ได้คิดอะไรเลยเหรอ คุณแน่ใจเหรอ”เผิงจิ้งหัวเราะคิกคักถาม ลูกบอลสองลูกเด้งไปเด้งมาตามจังหวะเสียงหัวเราะ

หลินหยางมองลูกบอลหิมะสองลูกอย่างเกิดความใคร่ เขากลืนน้ำลายแล้วพูดว่า“แน่นอนอยู่แล้วสิ ผมเป็นคนจริงจังนี่”

“เป็นคนจริงจังงั้นเหรอ คุณก็ถอดกางเกงออกสิฉันจะดูว่าคุณมีปฏิกิริยาอะไรบ้าง ถ้ามีคุณยังจะพูดว่าคุณเป็นคนจริงจังอีกไหม”เผิงจิ้งหัวเราะอย่างกล้า และจ้องมองหลินหยางอย่างท้าทาย ราวกับจะบอกเขาว่าเขาแพ้แน่นอน

“นี่เป็นปฏิกิริยาปกติโอเคป่ะ ผมเชื่อว่าผู้ชายปกติ เห็นภาพแบบนี้ก็ต้องมีปฏิกิริยาทุกคน ผมไม่ได้ฉวยโอกาสอะไรนะ พวกคุณน่าจะพอใจได้แล้ว”หลินหยางแก้ต่าง

“งั้นสาวๆอย่างเราสองคนโดนคุณจ้องอยู่แบบนี้ก็ขาดทุนน่ะสิ หันหน้าไปเลยนะ！”เผิงจิ้งจือปากเล็กน้อย

“พวกคุณหุ่นดีขนาดนี้ ถ้าผมไม่มองให้เยอะๆหน่อย ก็ผิดต่อพวกคุณน่ะสิ”หลินหยางตอบอย่างหน้าไม่อาย

เห็นหลินหยางหนังหน้าหนาขนาดนี้ เด็กสาวทั้งสองจึงรู้สึกรำคาญ แต่ก็ไม่รู้จะเถียงกลับ อย่างไร

“มีแต่คุณที่ดูพวกเรา พวกเราไม่ได้ดูคุณได้ยังไงล่ะ คุณถอดเสื้อผ้าคุณออกด้วยสิ”เผิงจิ้งยังคงตื้อ

พอได้ยินคำพูดของเผิงจิ้ง หลินหยางยังไม่ทันได้ตอบอะไร หยางหวั่นที่อยู่ด้านข้างก็ตอบขึ้นมา“คิดอะไรบ้าๆน่ะ！”

“ทำไม ไม่อยากดูเหรอ ของหลินหยางแข็งแรงยังกับวัวเลยนะเธอ ตอนนี้ดูเยอะๆ ต่อไปจะได้หาผัวที่มีใหญ่ๆแบบนี้ไง”เผิงจิ้งพร่ำสอนเพื่อนรัก

“ไปตายเถอะ！”หยางหวั่นหันหน้าหนีไม่สนใจเธอ

“ก็ได้หลินหยาง ตอนนี้ชายหญิงเท่าเทียมกัน พวกเราก็ขนาดนี้แล้วคุณยังใส่เสื้อผ้าอยู่อีก คุณไม่คิดว่าเกินไปหน่อยเหรอ”เผิงจิ้งยังคงกระตุ้นหลินหยางต่อไป

“พวกคุณไม่กลัวว่าพอผมถอดเสื้อผ้าออกแล้ว จะทำอะไรพวกคุณเหรอ”หลินหยางพูดอย่างไม่ยอมรามือ

ก่อนหน้าตอนที่หลินหยางอยู่ที่บ้านพี่หาน ก็โดนพี่หานชักจนตัวอ่อนปวกเปียกไปหมด จาก การโจมตีทั้งทางปากและมือของพี่หาน หลินหยางเองก็ยังตั้งตัวไม่ติดเลย ก็โดนพี่หานเทเสียแล้ว แล้วหานเฉิงลูกสาวของเจ้าหล่อนยังจะกลับมาอีก พอตัวเองอาบน้ำดับไฟในตัวเรียบร้อยแล้ว นางปิศาจน้อยๆสองตนนี้ก็ดันมาจุดประกายไฟในตัวเขาขึ้นอีก แล้วไฟนี้ ยังลุกโชนมากขึ้นกว่าเดิมด้วย

“ถ้าคุณกล้าทำอะไรพวกเรา พวกเราก็จะแจ้งความไง แจ้งข้อหาพรากผู้เยาว์”หยางหวั่น พูดเสียงค่อยอยู่ข้างๆ น้ำเสียงเหมือนตัดพ้อหลินหยาง

“เร็วๆเข้าเถอะ ผู้ชายอกสามศอกคิดจะเอาเปรียบผู้หญิงอย่างพวกเราหรือไง นายยังเป็นผู้ชายอยู่หรือเปล่า”เผิงจิ้งแดกดันหลินหยางต่อ

แม้จะรู้ว่าเผิงจิ้งแดกดัน แต่หลินหยางเองก็ไม่ยอม กระโดดลงรถอย่างไม่เต็มใจ เขาเปิดท้ายรถนั่งลงด้านหลังเผิงจิ้ง ร่างกายสัมผัสกัน

“ตอนนี้ยังจะให้ถอดไหม”หลินหยางแกล้งดุ

เมื่อได้กลิ่นอายชายชาตรีที่ออกมาจากกายของหลินหยาง ใจของเผิงจิ้งจึงเต้นตุ้มๆต่อมๆ แต่ก็ยังกล้าเชิดหน้าใส่หลินหยาง“กล้า ถ้าคุณกล้าถอด ก็มานั่งตรงกลางพวกเรา”

“นั่งก็นั่งสิ ไม่กลัวสักหน่อย”หลินหยางยืนกร่างข้างเผิงจิ้ง ทั้งสามคนนั่งเบียดอยู่ด้านหลัง

หลินหยางรีบถอดเสื้อผ้าออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ

เมื่อเห็นรูปร่างอันหล่อล่ำของหลินหยาง สาวๆทั้งสองก็ใจเต้นตุ้มๆต่อมๆ

“ยังจะต่ออีกไหม”หลินหยางเร่งเร้า

หลินหยางประเมินผู้หญิงสมัยนี้ผิดไปเสียแล้ว เผิงจิ้งกัดริมฝีปากพูดว่า“ก่อนหน้าตกลงกันดิบดีว่าถอดทั้งหมด คงจะไม่กลับคำนะ”

หลินหยางรู้ว่าถ้าตัวเองยังไม่รีบถอด เผิงจิ้งคงจะดูถูกเข้าให้ เพื่อศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย จึงกัดฟันถอดกางเกงพร้อมกางเกงใน

มังกรยักษ์ที่โดนพันธนาการอยู่ จึงโบยบินออกมา

เมื่อเห็นสภาพที่แท้จริงของมังกร สองสาวจึงตาค้าง สิ่งที่เหมือนมะเขือยาวห้อยอยู่ตรง นั้น ดูเย้ายวนชวนเสน่ห์เหลือเกิน

มองดูหญิงสาวทั้งสองคน หลินหยางดูเหมือนจะควบคุมตัวไม่ได้เล็กน้อย พูดเสียงแหบแห้งว่า“เห็นแล้ว ดีใจแล้วสินะ”

“พวกเราก็ให้คุณดูแล้วนี่ คุณให้พวกเราดูบ้างเป็นไรไปเล่า”เผิงจิ้งพูดอย่างใจกล้า ก่อนหน้าตอนที่อยู่บนเรือไม่ได้ตั้งใจดูให้ดี ตอนนี้เธอโดนหลินหยางเห็นหมดแล้ว ตัวเองจะเก็บดอกเบี้ยบ้างเป็นไรไป แววตาเธอจับจ้องมังกรยักษ์ของหลินหยางไม่ปล่อย แล้วคอยเปรียบเทียบกับของแฟนเธออยู่เรื่อยไป

เปรียบไปเปรียบมาเผิงจิ้งจึงเลิกเปรียบ ถ้าเทียบของแฟนเธอกับของหลินหยางแล้ว เทียบไม่ได้สักครึ่ง ของสั้นขนาดนั้นทำให้เธอรู้สึกโหวงเหวงเป็นประจำ พอเจอของใหญ่แบบหลินหยาง เกรงว่านอกจากทำให้เธออิ่มเอมเต็มที่แล้ว ในด้านเวลาก็น่าจะยาวนานกว่าของแฟน เธออีกด้วย

เผิงจิ้งไม่เคยคิดจะเลิกกับแฟนหรอกนะ แต่แฟนของเจ้าหล่อนก็ไม่เคยจะสามารถทำให้เจ้าหล่อนพอใจได้สักที แต่ว่าเขามีเงิน เผิงจิ้งอยากจะเลิกก็ทำไม่ได้ เวลาที่เจอแฟนทำให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เธอรู้สึกอึดอัดเหลือเกิน

“หลินหยาง คุณมีแฟนสาวไหม”เผิงจิ้งถามอย่างใคร่รู้

“ไม่มี”