ตอนที่ 114 ไม่สนอะไรแล้ว

ตอนที่ 114 ไม่สนอะไรแล้ว

“เมื่อกี้ดูไปนานขนาดนั้น ดูอีกแป๊บจะเป็นอะไรไป อีกอย่าง อีกไม่นานก็เสร็จแล้ว ดูอีกหน่อยคงไม่ตายหรอก?”จางเยว่พูดด้วยความล้อเลียน

“พี่เยว่ ฉันขอร้องละพี่รีบออกไปเถอะ”หลิวหลิงหลิงขอร้อง

“ขอร้องพี่ก็ไม่มีประโยชน์ หลินหยาง ออกแรงหน่อยให้เธอได้ร้องครางหนักๆ จะได้ไม่พูดมาก”จางเยว่หัวเราะ

“นางปีศาจ ปกติดูเป็นคนเรียบร้อยนิ ทำไมตอนนี้จึงเป็นแบบนี้!”หลิวหลิงหลิงอายมาก

“คุณกล้าบอกว่าฉันไม่ปกติ?พี่จำได้เสียงครางเสียวที่สูงของคนบางคนเมื่อกี้น๊า ในปากบอกว่าเร็วหน่อย ออกแรงอีกหน่อย”จางเยว่เลียนแบบเสียงร้องของหลิวหลิงหลิง จนทำให้หลิว หลิงหลิงหน้าแดง

ตอนที่ทั้งสองคนพูดคุยอยู่ หลินหยางไม่ได้หยุดทำ หลิวหลิงหลิงที่พึ่งถึงจุดสุดยอดไปหนึ่งทีแล้วกลับสู่สภาพเดิม อีกครั้งที่มีความสุขกับความเสียวที่หลินหยางให้ ในเวลานั้นก็ไม่มีเวลาไปสนใจจางเยว่แล้ว

ผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง ในที่สุดหลิวหลิงหลิงก็ทนไม่ไหวแล้ว ทั้งตัวนอนอ่อนเพลียอยู่บนเสื่อ ในปากพูดออกมาว่าไม่ไหวแล้ว

มองดูหลิวหลิงหลิงที่นอนอ่อนเพลียอยู่บนเสื่อ วันนี้ถือว่าหลินหยางทำเธอมากพอแล้ว ความเร่าร้อนยังไม่หมด สายตามองไปที่จางเยว่

“คุณดูอะไรของคุณ ฉันไม่ทำกับคุณที่นี่หรอก “จางเยว่นั่งมองดูสภาพของพวกเขา ใบหน้าแดง เหมือนจะมีน้ำไหลออกมา

“หลินหยาง ฉันไม่ไหวแล้ว คุณหาพี่เยว่เถอะ ผู้หญิงคนนี้ก็ร่านเหมือนกัน คุณไปชิมเธอดู”หลิวหลิงหลิงพูดติดๆขัดๆ

จางเยว่ได้ยินเช่นนี้หน้ามืดขรึม พูดด้วยความโมโห “หลินหยาง อย่าไปสนเธอ ความหมายของเธอคือยังอยากได้อีก”

“พี่เยว่ ยังไงพี่ก็ดูนานขนาดนี้แล้ว ไม่มีอารมณ์แม้แต่นิดเลยเหรอ?อีกอย่างพี่ก็มองน้องนานขนาดนี้แล้ว ถ้าพี่ไม่มาสนุกกับพวกเราหน่อย ต่อไปฉันเห็นพี่คงอายน่าดู”หลิวหลิงหลิงพูดด้วยความน้อยใจ

“ทำแบบนี้ได้ไง ของน้องคือรักษาโรค ถ้าพี่ทำคงดูไม่ดีหรอก”จางเยว่ไม่ตอบตกลง แต่ดวงตาแวววาวคู่นั้นเผยความอยากได้ ทำยังไงก็ปิดบังไม่อยู่

“พี่เยว่ พี่อย่าเสแสร้งอีกเลย “หลิวหลิงหลิงดึงมือมา จางเยว่ที่เดิมทีนั่งอยู่ไม่ทันตั้งตัว ทันใดนั้นคว่ำลงไปบนตัวของหลินหยาง

หลิวหลิงหลิงยื่นมือไปจับก้อนเนื้อสองก้อนของเธอ จางเยว่ร้องออกมาหนึ่งคำ

“เสี่ยวหยาง ฉันไม่ไหวแล้ว คุณลองดูพี่เยว่ละกัน “หลิวหลิงหลิงหายใจหนัก

หลินหยางยื่นมือไปจับลูกบอลสีขาวของจางเยว่ ลูบเล่นไปมา ขับเคลื่อนพลังมังกรและหงส์ไว้ในมือ เหมือนมีมนต์บางอย่างกระตุ้นจางเยว่ไว้ เธอที่เมื่อกี้มองดูพวกเขาสองคนต่อสู้กันในใจก็อยากได้จนใจจะขาดแล้ว ตอนนี้ร่างกายเธออ่อนแล้วนอนลงไป

มือของหลินหยางไม่หยุด ไม่กี่ทีก็ถอดเสื้อผ้าของจางเยว่ออกหมด มองดูป่าศักดิ์สิทธิ์ของจางเยว่ พบว่าไหลเป็นแม่น้ำตั้งนานแล้วเหมือนกัน แม่น้ำไหลลงมาเรื่อยๆ

ปากอมลูกเชอร์รี่ของจางเยว่ไว้ หลินหยางเปลี่ยนสายตา ยกดาบขึ้นพุ่งเข้าไปที่เขตนกแก้ว

จางเยว่ที่ทนมานาน สัมผัสการเต็มเปี่ยมที่ส่งมาจากด้านใน ในปากส่งเสียงที่ยั่วยวนใจคน โยกย้านสะโพกของตนเองเริ่มทำการต่อสู้กับหลินหยาง

จางเยว่กับหลินหยางเคยทำมาหลายครั้งแล้ว ทุกครั้งจางเยว่ก็จะมีความสุขกับสิ่งนั้น ครั้งนี้ไม่นานจางเยว่ก็เข้าไปสู้สภาพนั้น ในปากส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด

ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงกว่า ภายใต้การขอร้องของจางเยว่ ร่างกายของหลินหยางกระตุกเสร็จ ก็ทิ้งแก่นแท้มากมายไว้ในร่างกายของจางเยว่

จางเยว่นอนอยู่บนเสื่อด้วยความอ่อนแรง หายใจหนัก ยังไม่ทันพัก ก็ได้ยินเสียงหัวเราะของหลิวหลิงหลิง

“ฉันว่านะพี่เยว่ เสียงร้องเมื่อกี้ของพี่ดังจริงๆ ฉันคาดว่าประชาชนเมืองจินหลิงทั้งเมืองก็ได้ยินกันหมดแล้ว”

“ไปตายไป ไอ้เด็กนี่ ตนเองเสียวจนทนไม่ไหวแล้ว ยังจะดึงพี่ลงไปในบึงไหด้วย นี่พี่คบคนผิดจริงๆ!”จางเยว่พูดด้วยความไม่พอใจ

“คบคนผิดจริงหรือ?เมื่อกี้ฉันเห็นหลินหยางแค่จับพี่ไปหนึ่งที พี่ก็จู่โจมด้วยตนเองแล้วนิ พี่ยอมรับมาดีๆ เมื่อก่อนเคยทำกับหลินหยางใช่ไหม”

ในใจหลินหยางกระตุก ถึงแม้รู้ว่าหลิวหลิงหลิงล้อเล่น แต่ว่ากันว่าผู้หญิงเป็นเทพแห่งการเดาไม่ใช่เหรอ โดนเธอเดาถูกจริงด้วย

“ไปตายไป คุณนะแหละที่เคยทำกับหลินหยางมาหลายครั้ง”หลังจากหัวใจวุ่นวายไปสักพัก จากเยว่ก็สวนกลับไป

“พี่เยว่ ยังไงตอนนี้พี่ก็ยังโสดอยู่ ไม่ก็พี่แต่งงานกับหลินหยางได้แล้ว ดูเขาเก่งกาจขนาดนี้ สามารถทำให้พี่อิ่มแน่นอน”หลิวหลิงหลิงล้อเลียน

“ทำไมน้องไม่ไปแต่งละ?”จางเยว่จ้องตาแล้วถาม

“ครั้งแรกของเค้าก็ถูกเขาเอาไปแล้ว เขายังจะไม่รับผิดชอบต่อฉันเหรอ?แต่แค่วันนี้พี่ก็เสียตัวไป ฉันเลยช่วยพี่คิดเรื่องอนาคตด้วย ให้หลินหยางรับผิดชอบพี่ด้วยเลย ถึงตอนนั้นน้องเป็นใหญ่ พี่เป็นรอง คิดดูแล้วก็ไม่เลวนะ”

เห็นท่าทางที่หลิวหลิงหลิงได้ใจ จางเยว่อยากตบเธอจริงๆ ยังจะเป็นใหญ่อีก?ตอนที่ฉันให้หลินหยางทำ น้องคงยังไม่รู้หลินหยางเป็นใครเลย จะเป็นใหญ่ ก็ต้องเป็นฉันเข้าใจป่าว?

“ไปตายไป ที่น้องทำกับหลินหยางเพราะต้องรักษา นี่พี่ขอร้องให้เขาช่วย จะรับผิดชอบก็ต้องรับผิดชอบพี่ก่อนสิ?”จางเยว่พูดด้วยความไม่เห็นด้วย

“แบบนี้ได้ไงละ หลินหยางทำหนูก่อนนะ พี่รู้การมาก่อนมาหลังไหม”หลิวหลิงหลิงปกป้องตำแหน่งของตนเอง

“พอๆๆ พวกคุณไม่ต้องพูดแล้ว รีบกลับไปพักผ่อนกันเถอะ”หลินหยางฟังอยู่ข้างๆรู้สึกปวดหัว ตนเองยังไม่พูดอะไร ผู้หญิงสองคนนี้กลับมาแย่งตำแหน่งเมียหลวงกับเมียรอง

แต่หลินหยางก็รู้ว่าผู้หญิงสองคนนี้ล้อเล่น ก็ไม่ได้เอามาใส่ใจ ลุกขึ้นมาให้จางเยว่ทำความสะอาดร่างกาย ทั้งสามคนสวมใส่เสื้อเสร็จแล้วเดินออกไป

ครั้งแรกนี้รุนแรงเกินไปจริงๆ หลิวหลิงหลิงลุกขึ้นเดินรู้สึกไม่สะดวก ขมวดคิ้วไว้รู้สึกว่าเจ็บขามาก

หลินหยางดูแล้วรู้สึกเป็นห่วง พูดคำว่าขอโทษ จากนั้นอุ้มเธอขึ้นมา กับสิ่งนี้หลิวหลิงหลิงไม่ได้ปฏิเสธ ในใจกลับรู้สึกอิ่มเอมใจ