ตอนที่ 22 มันแตกต่างกันที่ตรงไหน

ตอนที่ 22 มันแตกต่างกันที่ตรงไหน

ตอนที่ฝ่ามือของหลินหยางวางไปที่บริเวณยอดของเนื้อนุ่มกลมๆ ชั่วขณะนั้นทั่วร่างกายก็ดูชาไปทั่งตัว จางฟางกลั้นไว้ไม่ไหวส่งเสียงครางออกมา

เสียงหายใจหอบถี่ เธอมองไปที่หลินหยาง ใบหน้าแดงเล็กน้อย ปากสีแดงเย้ายวนใจพูดออกมา “ฝีมือการนวดของนาย มันก็คล้ายๆกับการเล้าโลมระหว่างชายหญิงเลย”

“ที่ผมทำเป็นการนวดแพทย์แผนจีน ใช้หลักแพทย์แผนจีนกับออกแรงผสมกัน ถึงแม้ว่าผมนวดแล้วมันจะรู้สึกสบายแต่มันก็มีความแตกต่างจากการเล้าโลมระหว่างชายหญิง” หลินหยางพูดอธิบายเหตุผล

“ยังมีข้อแตกต่างตรงไหนอีก” จางฟางยิ้มแล้วถามออกมา

“ข้อแตกต่างก็คือ ผมแค่นวดเฉยๆ แต่ถ้าการเล้าโลมนั้น บางทีหลังจากทำเสร็จก็สามารถไปมีความสุขกับน้าต่อบนเตียงก็ได้”

“ไปตายซะ” จางฟางมองค้อนหลินหยางแล้วพูด

หลินหยางก้มหน้ามองจางฟาง เวลานี้ใบหน้าของเธอแดงเถือก จึงเกิดอารมณ์อีกอย่างออกมา ใจของหลินหยางยิ่งเกิดอาการกระสับกระส่ายขึ้น พยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ให้วู่วาม แล้วนวดเนื้อนุ่มนิ่มที่อยู่ในมือต่อไปเรื่อยๆ

เมื่อมองดูสีเม็ดองุ่นของจางฟาง หลินหยางจึงยิ้มแล้วถามออกมา “น้าฟาง ขนาดของหัวนมของน้าใหญ่แบบนี้ ใครมาบุกเบิกได้รุนแรงถึงต้องอยู่ในสภาพขนาดนี้”

“อะไรคือใครมาบุกเบิก มันขยายด้วยตัวเอง” จางฟางจ้องตาหลินหยางอย่างโมโห

ปลายนิ้วของหลินหยางสัมผัสโดนเม็ดองุ่นด้วยความเร็วไปมาหลายครั้ง ตรงนั้นเป็นจุดที่ไวต่อการสัมผัสแค่ชั่วขณะก็ก่อให้เกิดความรู้สึกโลกสบาย

“นายอยากตายหรือไง” จางฟางหายใจหอบพูด ตอนนี้พึ่งจะผ่านไปประมาณแค่ห้านาทีก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าถูกหลินหยางนวดครึ่งชั่วโมงเธอจะมีอาการอย่างไร

จางฟางรู้สึกแค่ว่ามีน้ำไหลผ่านออกมากางเกงชั้นในตัวเองก็กั้นน้ำที่ไหลออกมาไม่อยู่ปล่อยให้ไหลออกมานอกกางเกงชั้นในเป็นทางระหว่างขา

และจากการที่ถูกหลินหยางกระตุ้น จางฟางรู้สึกว่าหน้าอกค่อยๆตั้งตรงขึ้นโดยเฉพาะตรงเม็ดองุ่นนั้นตอนนี้ดูแข็งขึ้นเป็นอย่างมาก

“อา....” จางฟางอดไม่ได้ร้องครวญครางออกมา จากนั้นก็รู้สึกตัวได้ว่าไม่เหมาะสมจึงกัดริมฝีปากไว้เหมือนกับได้รับความทรมานอย่างหาอะไรมาเปรียบไม่ได้ เห็นอย่างนั้นหลินหยางก็เริ่มร้อนรุ่มขึ้นมา

“น้าฟาง มานั่งที่ข้างหน้าผมไหมผมจะนวดให้ แบบนั้นประสิทธิภาพจะยิ่งดีขึ้นอีกหน่อย” หลินหยางคิดแผนดีๆได้จึงพูดออกมา

“ตกลง” จางฟางได้ยินแล้วจึงลุกขึ้นนั่ง รู้สึกถึงหน้าอกค่อยๆเต่งตึงขึ้น ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเป็นเพราะจากใจเธอเองที่กำลังกระสันหรือว่าเป็นผลจากการนวดจริงๆ ดูแล้วเหมือนเห็นภาพมันกระดกขึ้นมาเล็กน้อย

หลินหยางนั่งที่เบาะนั่งด้านหลัง ก้นเขยิบไปชิดทางข้างหลัง ขาแยกออกจากกัน ด้านหน้าตัวเองเหลือที่ว่างไว้เล็กน้อย

จางฟางปีนเข้ามานั่งตรงด้านหน้าขาของหลินหยาง ก้นแนบชิดกันกับสะโพกของหลินหยาง

มือของหลินหยางเริ่มนวดที่หน้าอกของจางฟางต่อไปเรื่อยๆ ปลายนิ้วอันแสนชำนาญไหลเลื่อนไปมาที่ด้านบน ไฟความต้องการของหลินหยางค่อยๆเพิ่มขึ้นเขารับรู้ได้ว่ามังกรของเขามันขยายพองตัวขึ้นกว่าเดิม

กางเกงที่หลินหยางนั้นบางมาก กระโปรงที่จางฟางใส่ก็ไม่ได้หนา รู้สึกถึงความร้อนที่ส่งมาจากก้นและจากมังกรขนาดความยาวที่น่าทึ่งนั้น ใจของจางฟางก็เต้นระรัวแรงขึ้นหลายครั้ง

“อย่าว่าเถอะ ตรงนั้นของเด็กคนนี้จะยาวขนาดนั้นเลยหรือ” จางฟางคาดเดาอย่างต่อเนื่อง ไม่อยากจะคิดต่อแต่ว่าความรู้สึกสบายที่อยู่ด้านหน้าหน้าอกกับความรู้สึกส่วนสะโพกจากหลินหยางที่ส่งมา ทำให้ภายในใจของจางฟางปรากฎรูปร่างลักษณะตรงนั้นของหลินหยางอย่างต่อเนื่อง

“เทคนิคนี้ของนายมันเยี่ยมมากจริงๆ ต่อไปใครได้แต่งงานกับนายต้องเป็นคนโชคดีมากแน่ๆ” เมื่อถูกหลินหยางนวดยิ่งก่อให้เกิดความรู้สึกสบาย จางฟางจึงยิ้มแล้วพูดออกมา

“ใครได้แต่งกับน้าฟางก็โชคดีเหมือนกัน ซาลาเปลาลูกใหญ่ขนาดนี้ กินได้เป็นเวลานานเลย” หลินหยางใช้มือบีบเคล้นตรงหน้าอกอ่อนนุ่มนั้น จู่ๆหัวก็ขยับเข้ามาถามที่ข้างหู “น้าฟาง กระต่ายของน้าฟาง ถูกคนจับมากี่คนแล้ว”

“นายบ้าไปแล้วหรือไง ทำไมถามคำถามนี้” จางฟางพูดอย่างไม่พอใจ

“แค่สงสัยเลยถามถามดู น้าฟางมีเสน่ห์ขนาดนี้ ต้องมีคนจำนวนไม่น้อยอยากจะลองแน่นอน” หลินหยางเริ่มพูดจาประจบเอาใจอีกจึงทำให้จางฟางลดความรู้สึกต่อต้านลง

“จะมีได้เท่าไหร่กัน ก็แค่ไม่กี่คน” จางฟางหน้าแดงพูดออกมา

ในใจแอบด่าว่าไอ้บ้า ถูกคนลูบคลำก็มีแค่ไม่เท่าไหร่หรอก

“ไม่กี่คนน่ะคือกี่คน” หลินหยางถามต่ออีก ลมหายใจร้อนเป่ารดลงหูของจางฟาง ตัวของจางฟางก็เริ่มระทวยลง

“รวมนายแล้วก็หกคน” เวลานี้จางฟางดูเคลิ้มไม่ได้สติเล็กน้อยจึงตอบคำถามด้วยความรวดเร็ว

“ถ้างั้นน้าขึ้นเตียงกับผู้ชายมาแล้วกี่คน” เวลานี้จิตวิทยาการล่าสัตว์ในธรรมชาติของมนุษย์ของจางฟางเริ่มปรากฎออกมาชัดเจน

“สี่คน”

“ไม่รวมสามีของน้า ยังมีใครบ้าง” หลินหยางถามอย่างประหลาดใจ

“พูดมากจริงๆดูฉันจะจัดการกับนายยังไงดี” จางฟางขยับสะโพกไปมาอยู่หลายครั้งแรงๆ สะโพกอ่อนนุ่มเสียดสีไปมาอยู่บนกางเกงของหลินหยาง ชั่วพริบตาหลินหยางก็รู้สึกสบายตัวขึ้นและไฟความต้องการยิ่งโหมแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

“น้าฟางอย่าขยับไปทั่ว น้าไม่กลัวว่าผมจะลวนลามน้าจริงๆหรือไง”

“เชอะ ตอนนี้รู้ถึงความร้ายกาจของฉันแล้วใช่ไหมล่ะ”

“น้าน่ะเป็นนางแม่มดชัดๆ” มือของหลินหยางยังนวดเรื่อยๆไม่ได้หยุด จางฟางจะทนการกระตุ้นนี้ไปได้อย่างไร ตอนนี้ในใจร้อนรุ่ม กางเกงชั้นในภายใต้กระโปรงเปียกชื้นแม้กระทั่งบริเวณต้นขาก็มีน้ำใสๆไหลลงมาอยู่เล็กน้อย

ต้นขาเบียดชิดกันบิดเร้าไปมาโดยไม่รู้ตัวหลายครั้ง บางทีอาจเป็นเพราะกลัวน้ำไหลโดนกระโปรงเปียก จางฟางจึงเลิกกระโปรงขึ้นไปด้านบน ขาขาวนั้นจึงปรากฏออกมาให้หลินหยางได้เห็นทันที

กระโปรงเลิกขึ้นไปด้านบนจนหมด หลินหยางก้มหน้าลงมอง เห็นกางเกงชั้นในสีดำไม่มีกระโปรงปิดคลุมไว้แล้ว ช่วงล่างของหลินหยางรับรู้ได้ถึงความอ่อนนุ่มของสะโพกจางฟาง