ตอนที่1 ผู้หญิงคนที่ไปหาหมอ

ตอนที่1 ผู้หญิงคนที่ไปหาหมอ

ณ หมู่บ้านวี่หลง แห่งเมืองเจียงหลิงที่อยู่แสนไกล

สีเหลืองอร่ามของพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน ควันลอยโขมง ทำให้อากาศร้อน และในหมู่บ้านนั้นก็ยังคงมีอากาศร้อนมากเช่นเคย

ป่าผืนเล็กข้างๆหมู่บ้าน มีสุนัขสีดำตัวหนึ่งกำลังนอนคว่ำเพื่อผสมพันธุ์อยู่ด้านหลังของสุนัขสีเหลืองทองตัวหนึ่ง

“หลินหยาง เทคนิคทางการแพทย์ของตระกูลเซียวของเราก็ธรรมดาเสียที่ไหน ไม่ใช่เป็นเพราะความเป็นแพทย์แผนจีน แต่เป็นเพราะเป็นมรดกทางการแพทย์ที่เราสืบทอดกันมานานนับพันปี”

“เทคนิคทางการแพทย์ของตระกูลเรา จะต้องใช้ควบคู่กับตำราบทหลงเฟิ่งเจว๋ และเหตุผลที่เธออายุยี่สิบเอ็ดแล้วยังไม่ได้รับการฝึกฝนนั้น ก็เป็นเพราะวิชานี้ จะต้องมีความสัมพันธ์กับผู้หญิง ถึงจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้”

“หนี้ความรักครั้งแล้วครั้งเล่า จำได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ไม่แสวงหาใดๆ เข้าใจผิดในหัวใจความเป็นแพทย์ของตัวเอง...”

ขณะนั้นหลินหยางที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ในหัวสมองคิดย้อนไปถึงคำพูดที่คุณปู่เอ่ยพูดไว้ก่อนเสียชีวิต

หลินหยางกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาการแพทย์เจียงหลิง เดิมทีช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนเอยากจะหางานทำอยู่ที่เมืองเจียงหลิง แต่กลับได้รับโทรศัพท์ว่าคุณปู่ของเขาจะไม่ไหวเสียแล้ว

เมื่อคุณปู่ของเขาเสียชีวิตไปได้เจ็ดวัน นอกจากเงินสะสมที่ทิ้งไว้ให้เขาห้าพันและตำรายาจีนกองโตนั้น ก็ไม่มีอะไรทิ้งไว้ให้เขาอีกเลย

สำหรับเทคนิคทางการแพทย์ของตระกูลตัวเองนั้น หลินหยางก็ไม่ได้รู้สึกสงสัยหรือลังเลในคุณค่าเหล่านั้นเลย ในปีนั้นขาเห็นกับตาตัวเองว่าคุณปู่ของเขารักษาผู้ป่วยโรคหัวใจ แต่เมื่อคุณปู่ของเขาไม่ได้สนใจในเงินทองเหล่านั้น ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านวี่หลงอย่างสันโดษ

ขณะนั้นเป็นเวลาหกโมงเย็นแล้ว หลินหยางหยิบกล่องเข็มของคุณปู่ออกมา แล้วนำเข็มออกมาเล่นอยู่ในมือ

เข็มเงินที่เคลื่อนไหวไปมาราวกับงูที่อยู่ระหว่างนิ้วมือของเขา เมื่อเปรียบกับเข็มปักลายของผู้หญิงในหมู่บ้านแล้วดูมีความเชี่ยวชาญและดูดีกว่าเสียอีก

เทคนิคการฝังเข็ม ตอนที่เขายังเด็ก ก็ถูกคุณปู่บังคับให้ตัวเขาเรียนไว้แล้ว อีกทั้งสาขาที่เขาเรียนในมหาวิทยาลัยก็เป็นสาขาทางการแพทย์แผนจีน สำหรับการฝังเข็มแล้วนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับเขา แต่ไม่มีการสนับสนุนจากการฝึกจิตของตระกูลแล้วนั้น เขาก็เป็นเพียงแค่แพทย์แผนจีนธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น ความแตกต่างระหว่างเขากับคุณปู่นั้นไม่ใช่น้อยๆเลย

“อยากพัฒนาศักยภาพ ก็ต้องใช้ผู้หญิงเป็นตัวช่วย ดูแล้วคงจะต้องหาแฟนซักคนแล้วสิ” หลังจากที่รู้วิธีการฝึกฝนของตระกูลตัวเองแล้วนั้น หลินหยางก็เริ่มวางแผนชีวิตในอนาคตของตัวเอง

"ตึง ตึง ตึง..." และในขณะที่หลินหยางกำลังครุ่นคิดอยู่นั้น มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นอยู่ทางด้านนอก