ตอนที่16 แพทย์แผนจีนเป็นมรดกอันยอดเยี่ยมของวัฒนธรรมจีน

ตอนที่16 แพทย์แผนจีนเป็นมรดกอันยอดเยี่ยมของวัฒนธรรมจีน

ประเมินสิบกว่าวินาที หลินหยางที่คิ้วขมวดอยู่นั้นก็ค่อยๆคลายลง

"ผิดแล้วล่ะ" หลินหยางเอ่ยขึ้น แล้วจึงยื่นมือทั้งสองออกมาแล้วอุ้มผู้หญิงคนนั้นขึ้นมา มองดูภายในร้านขนาดใหญ่ แล้วสังเกตเห็นโต๊ะตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่อยู่ตรงด้านหน้าของผู้สูงวัยคนนั้น

เขาจึงเดินไปยังโต๊ะตัวนั้นแล้วเอาปากกาและกระดาษเหล่านั้นแอบไว้ด้านข้าง แล้วว่างร่างของผู้หญิงคนนั้นลงบนโต๊ะ แล้วหยิบกล่องเข็มในกระเป๋าเป้ของตัวเองออกมา

แต่กลับถูกชายวัยรุ่นคนนั้นขวางไว้ ผู้หญิงคนนั้นยังคงเจ็บปวดอย่างรุนแรง อีกทั้งยังรู้สึกอึดอัดอีกด้วยเช่นกัน และในขณะนั้นหลินหยางจึงพาตัวเองขึ้นมาอยู่บนโต๊ะ ผู้หญิงคนนั้นจึงเอ่ยถามเขา "เธอจะทำอะไร?"

"ผมจะรักษาคุณ ความเจ็บปวดของคุณทำให้คุณเจ็บถึงเพียงนี้ หากคุณเชื่อผม คุณหลับตาลง เพราะถ้าหากการรักษาของผมไม่ทำให้คุณหาย ค่าใช้จ่ายที่คุณจะไปหาหมดที่โรงพยาบาลผมจะเป็นคนออกให้คุณเองทั้งหมด"

เมื่อได้ยินหลินหยางพูดเช่นนั้น ผู้หญิงคนนั้นจึงหลับตาลงอย่างไม่ลังเล

"มาดูกันเร็ว ตรงนี้มีแพทย์แผนจีนกำลังจะรักษาคน"

"จะรักษาได้หรือ? แพทย์แผนจีนตอนนี้จะยังมีคนเก่งๆอยู่อีกหรือ?"

"หึ ถ้าเขารักษาได้ล่ะก็ วันนี้ฉันจะคลานออกไปจากร้านนี้ให้ดูเลย" หลิวกุ้ยเบะปากใส่แล้วพูดออกมา

หลินหยางไม่ได้สนใจกับเสียงพูดคุยของคุณรอบๆข้าง เขาเปิดเสื้อของเธอออกอย่างเบามือ ปรากฏให้เห็นช่วงท้องของเธอ ผิวพรรณที่ขาวผ่องปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขา

และยังไม่ทันที่จะได้ชื่นชมเรือนร่างตรงหน้า เขาก็สูดหายใจเข้า แล้วหยิบเข็มขึ้นมาหนึ่งเล่ม แล้วแทงลงไปยังช่วงท้องของผู้หญิงคนนั้น ปรากฏให้เห็นเข็มที่เหลือเพียงเศษหนึ่งส่วนสาม

ท่ามกลางสายตาความตกใจของผู้คนที่ยืนมองนั้น มือของหลินหยางก็ไม่ได้หยุด เขาฝังเข็มอีกสี่เข็มลงไปอย่างรวดเร็วตามจุดลมปราณ หลังจากนั้นจึงขยับที่ปลายเข็มอย่างเบามือ

"ดูสิ ดูเหมือนจะได้ผล คิ้วที่ขมวดอยู่ของเธอค่อยๆผ่อนคลายลงแล้ว" หลังจากนั้นประมาณหกถึงเจ็ดนาที จู่ๆก็มีคนเอ่ยขึ้นมา

ผู้คนพากันมองดูสีหน้าชองเธอ เมื่อเทียบกับใบหน้าเหลืองซีดก่อนหน้านี้ของเธอแล้วนั้น ตอนนี้เริ่มมีสีแดงระเรื่อปรากฏออกมาให้เห็นแล้วจริงๆ