บทที่ 1054 ตัดขาดเส้นทางการเงิน

มาถึงตอนนี้ไม่ว่าชิงหลงจะจัดการได้หรือไม่ ที่จริงแล้วเว่ยเชียนชิวไม่ใส่ใจอีกแล้ว

ตอนนี้สิ่งที่เขาใส่ใจมากที่สุด ก็คือหลายปีที่ผ่านมานี้เขาได้เก็บสมบัติที่มีค่าซ่อนไว้ที่ซินเจียง

เนื่องจากจวนเจียนกั๋วของเว่ยเชียนชิวต้องเลี้ยงดูฝึกฝนคนหลากหลายประเภท ตอนที่ต้องการหาคน จึงต้องเสนอข้อดีให้ไปมาก ดังนั้นต้นทุนค่าใช้จ่ายมีมาก

ตามที่ทุกคนเห็น กองกำลังชาวยุทธ์แท้ของเว่ยเชียนชิวขึ้นอยู่กับต้าเว่ย แต่ที่จริงแล้วกองกำลังนี้เป็นของเว่ยเชียนชิวคนเดียว ฟังคำสั่งจากเว่ยเชียนชิวคนเดียวเท่านั้น

เว่ยเชียนชิวใจกว้างต่อคนที่มีประโยชน์ต่อเขามาตลอด ดังนั้นจวนเจียนกั๋วใช้จ่ายเงินไปอย่างมากมายมาตลอด ถ้าไม่มีสมบัติล้ำค่าที่มาจากซินเจียง เว่ยเชียนชิวก็ไม่สามารถแบกรับค่าใช้จ่ายที่มากมายอย่างนี้ได้

และก่อนหน้านี้รัฐไป๋ลู่และรัฐมู่อวิ๋นทั้งหมดเป็นพื้นที่ของเว่ยเชียนชิว หลังจากนั้นเป็นเพราะเซียวเฉวียน ทั้งสองรัฐนี้ก็ตกเป็นของฮ่องเต้

พูดตามจริงแล้ว เซียวเฉวียนฆ่าคนของเว่ยเชียนชิวไป ที่จริงเว่ยเชียนชิวไม่ได้โกรธอะไรมาก

แต่สิ่งที่เว่ยเชียนชิวโกรธจริงๆ ก็คือเซียวเฉวียนหยิ่งยโสมากเกินไป และยังตัดขาดเส้นทางการเงินของเว่ยเชียนชิวอีกด้วย

รัฐไป๋ลู่และรัฐมู่อวิ๋นของตราประทับเหวินอิ้น ทั้งหมดเป็นเพราะเซียวเฉวียนถึงได้ตกไปอยู่ในมือของฮ่องเต้ ตัดขาดเส้นทางการเงิน ก็เหมือนกับฆ่าพ่อแม่ของคนๆนั้น เมื่อเว่ยเชียนชิวคิดถึงเซียวเฉวียนขึ้นมาก็ต้องกัดฟันเกลียดโมโหอย่างมาก แต่ตลอดเวลาไม่ได้แสดงออกมา

เขาเป็นผู้นำเว่ยเจียนกั๋ว ถ้าให้คนอื่นรู้ว่า เพื่อเงินแล้วทำให้เขาเกลียดเซียวเฉวียน เขาอับอายไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน？

ที่เมืองหลวง ถึงแม้ว่าจะมีเด็กเพียงคนเดียวรู้ ว่าเขาเว่ยเจียนกั๋วร่ำรวยมาก มีเงินทองมากมาย และยังใจกว้างกว่าฮ่องเต้

ผู้ชายต้องการรักษาเกียรติไว้เสมอ

ผู้ชายที่มีตำแหน่งสำคัญสูงส่ง ยิ่งเห็นว่าการรักษาเกียรติไว้สำคัญยิ่งกว่าชีวิต

ดังนั้น เว่ยเชียวชิวทำเพื่อยืดขยายสร้างตัวตนให้ตนเองว่ามีเงินมากมาย แม้จะโดนทำร้ายก็อดทนกล้ำกลืนฝืนทนเอาไว้

ก่อนหน้านี้เซียวเฉวียนยังไม่รู้ว่าเว่ยเชียนชิวชอบความร่ำรวย

เซียวเฉวียนมาจากสังคมโบราณ ไม่รู้ว่าราชวงศ์หนึ่งราชวงศ์จะสามารถทำเงินได้เท่าไร

ดังนั้น เซียวเฉวียนก็ไม่รู้ว่าเว่ยเชียนชิวเกลียดเขามากแค่ไหน โดยส่วยใหญ่แล้วจะมีสาเหตุเพราะเรื่องเงินทั้งหมด

ทำได้เพียงโทษว่าเมื่อก่อนเว่ยเชียนชิวเหิมเกริมมากเกินไปแล้ว เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ จนได้ยืนอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิตแล้ว และเว่ยเชียนชิวก็เส้แสร้งแกล้งทำได้เป็นอย่างดี จะมีใครคาดคิดได้ว่า เว่ยเชียนชิวใส่ใจเรื่องเงินทองมาก？

ตอนนี้เกิดไฟไหม้ เผาจวนเจียนกั๋วจนหมดสิ้น

และไฟไหม้นี้ เห็นได้ชัดว่าไฟมีความรุนแรงกว่าปกติ ของโบราณของเว่ยเชียนชิว สมบัติของมีค่า เงินทองหลอมละลายไปหมดแล้ว

ที่จริงแล้วทองและเงินเมื่อละลายไปแล้ว รอให้เย็นลงก็ยังสามารถหาเจอได้ แต่สุดท้ายกองทัพตระกูลเซียวได้สร้างเมฆดำทำให้ฝนตกหนักลงมาอีก เฮ่อ ตกหนักอย่างมากจนทุกอย่างหายไปจนหมดสิ้น

ดีละ ทองและเงินก็หายไปหมดแล้ว

เมฆดำนั้น ก็เปลี่ยนเป็นไปมีประกายสีทองวิบวับ

เว่ยเชียนชิวโกรธอย่างมาก ดังนั้น ความหวังของเขาทั้งหมดจึงอยู่ที่ของมีค่าเหล่านั้นที่อยู่ที่ซินเจียง

“ของมีค่าพวกนั้น ข้าได้ซ่อนไว้ที่ซินเจียงหลายปีแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่จะนำมาใช้แล้ว” เว่ยเชียนชิวกำหมัดแน่น：“ในเมื่อติดต่อพวกเขาไม่ได้ เจ้าก็ไปหาด้วยตัวเอง จะต้องนำของมีค่าเหล่านั้นกลับมาด้วยให้ได้！”

“ขอรับ！เจียนกั๋ว！” เฮยหลังรับคำสั่งและออกไป

หลายปีมานี้ เว่ยเชียนชิวเก็บสะสมของมีค่าไว้ได้มากอยู่ที่ซินเจียง

ก่อนหน้านี้เขามีเงินมาก ดังนั้นไม่ได้แตะต้องของล้ำค่าในส่วนนี้เลย เจ้าเล่ห์ฉลาดวางแผนการสำรองไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงฮ่องเต้ที่จะจัดการเขาได้ในครั้งเดียว ดังนั้นจึงสั่งให้ต้าจ้วงอยู่ที่ซินเจียงสร้างสถานที่หนึ่งไว้ ภายในนั้นทั้งหมดเป็นสมบัติล้ำค่าที่หลายปีมานี้เขาได้เก็บสะสมจากเมืองต่างๆ

ด้วยของล้ำค่าพวกนี้ เว่ยเชียนชิวก็สามารถกลับมาร่ำรวยอย่างไม่มีใครเทียบได้อีกครั้ง

นี้เป็นรูปแบบต้าเว่ยของเห่อคุน

ไป๋ฉี่บังคับพาคนของต้าจ้วงไป เว่ยเชียนชิวรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล

แต่เขาก็ยังรอค่อยความหวังอยู่ เขาหวังว่า เซียวเฉวียนจะลดความกล้าหาญลงบ้าง อย่ามาต่อต้านกับเขาอีก

แค่นี้ เซียวเฉวียนไม่ได้ตั้งใจที่จะไปแตะต้องจุดอ่อนอย่างที่สองของเว่ยเชียนชิวก็คือ——เงิน

จุดอ่อนอย่างแรกของเว่ยเชียนชิวคือความเป็นอมตะ เซียวเฉวียนใช้ประสบการณ์ของตัวเองเดาได้ถูกต้อง