บทที่ 1078 คนพิการ

ในปัจจุบัน องค์ชายหมิงเจ๋อช่างไร้ซึ่งศักดิ์ศรีในฐานะองค์ชายแห่งอาณาจักรหนึ่ง นอนราบกับพื้นสภาพยับเยิน แม้แต่ขอทานข้างถนนก็ไม่เท่า

“ช่วยข้าที!”

ไม่มีใครตอบกลับองค์ชายหมิงเจ๋อสักพักหนึ่ง หมิงเจ๋ออดไม่ได้ที่จะตะโกนว่า “ข้าคือองค์ชายแห่งซินเจียง!”

มีเพียงต้องออกจากที่นี่ องค์ชายหมิงเจ๋อจะมีโอกาสในการฆ่าเซียวเฉวียน เขาต้องการออกไป! เขาต้องการออกไป!

สายลับมองดูอีกครั้งอย่างตั้งใจ และในที่สุดก็กล้ายืนยันได้ว่าบุคคลนี้คือองค์ชายหมิงเจ๋อ

แต่สายลับมองดูอย่างละเอียดอีกครั้ง ดวงตาขององค์ชายหมิงเจ๋อหายไปแล้ว เหลือเพียงสองเบ้าตาว่างเปล่า สายลับอดไม่ได้ที่จะตกใจ “องค์ชายได้ล่วงเกินใครหรือที่ทำให้เขาถูกทำร้ายอย่างน่าเศร้าเช่นนี้”

และองค์ชายที่มักจะสูงส่งอยู่เสมอ ทำไมถึงไม่สนใจศักดิ์ศรีเช่นนี้ นอนราบกับพื้นแล้วล่ะ?

สายลับมองดูองค์ชายหมิงเจ๋ออย่างสงสัยอีกครั้ง และทันใดนั้นเขาก็พบว่าขาข้างหนึ่งขององค์ชายหมิงเจ๋อลากไปมา ไม่สามารถขยับได้ ดูเหมือนจะหัก

ดวงตาถูกควักออก แขนถูกตัด และขาก็หัก นี่เป็นองค์ชายที่นับถือมากในซินเจียง！

ไม่ว่าใครก็ตามจะคิดว่าเหตุการณ์ร้ายแรงนี้เกิดขึ้นกับองค์ชายถือเป็นข่าวใหญ่อย่างแน่นอน！

ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บถึงขนาดนี้ก็เหมือนกับคนพิการ

องค์ชายแห่งซินเจียงมียศศักดิ์และสูงส่ง ทำไมถึงต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ล่ะ？

ใครกันแน่ที่กล้าทำร้ายองค์ชายหมิงเจ๋อถึงขนาดนี้？

เขาไม่รู้หรือว่าองค์ชายหมิงเจ๋อเป็นองค์ชายแห่งซินเจียง การทำร้ายองค์ชายแห่งอาณาจักรหนึ่งถึงขนาดนี้เท่ากับเป็นศัตรูกับซินเจียงนะ？

ไม่ เขาต้องรู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้

ยิ่งไปกว่านั้น องค์ชายหมิงเจ๋อก็ฉลาดและเก่งกล้าสามารถ การทำร้ายองค์ชายถึงขนาดนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดา

แม้ว่าจะเป็นเช่นนั้น คนที่ทำร้ายองค์ชายก็ยอมเสี่ยงที่จะทำร้ายซินเจียงและกลายเป็นศัตรูกับซินเจียง นี่ต้องมีอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่อย่างแน่นอน！

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ก็น่ากลัวมาก สายลับมองไปรอบๆ อย่างหวาดกลัว กลัวว่าคนคนนั้นจะแอบดูอยู่

นี่เป็นครั้งแรกที่สายลับได้เห็นเหตุการณ์แบบนี้ คนที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังนั้นแข็งแกร่งมาก ถึงขนาดไม่สนใจแม้แต่องค์ชายแห่งอาณาจักรหนึ่ง เป็นคนที่สูงส่งและดูถูกผู้อื่น！

ลงมือหนักขนาดนี้!

ถึงจะเคยชินกับเรื่องราวต่างๆ ในโลกแห่งยุทธภพ ก็ยังอดตกใจไม่ได้

ศัตรูแบบนี้ช่างน่ากลัวจริง ๆ！

มองไปรอบๆ เงียบสงบ ไร้ผู้คน สายลับสั่นสะท้านเสียงพูดว่า “องค์...องค์ชาย ข้าจะไปหาคนมาช่วยท่านเดี๋ยวนี้”

คุกน้ำแข็งที่หลิงซานไม่มีกุญแจไขไม่ได้ และทหารยามที่ประจำอยู่ที่นี่ก็หายไปเช่นกัน สายลับทำได้เพียงกลับไปที่พระราชวังหากษัตริย์มาช่วยองค์ชายหมิงเจ๋อ

เมื่อได้ยินเสียงของสายลับ องค์ชายหมิงเจ๋อก็รู้ว่าตัวเองมีโอกาสรอดชีวิตแล้ว ใบหน้าที่หม่นหมองมาเป็นเวลานานของเขามีสีสันขึ้นบ้าง พูดด้วยความตื่นเต้นว่า “รีบกลับไปรายงานกับพระราชบิดาของข้า! บอกเขาว่าข้าอยู่ที่นี่! ให้เขามาช่วยข้า!”

ถูกน้องสาวที่รักที่สุดหักหลัง ตอนนี้องค์ชายหมิงเจ๋อไม่เชื่อใครเลย เชื่อเพียงพระราชบิดาของเขาเท่านั้น

“น้อมรับพ่ะย่ะค่ะ!” สายลับตอบ

พูดจบ สายลับก็หันหลังเตรียมออกจากคุกน้ำแข็ง ทันใดนั้นองค์ชายหมิงเจ๋อก็เรียกเขาไว้ด้วยเสียงหนึ่ง “เดี๋ยวก่อน บอกพระราชบิดาของข้าว่าเซียวเฉวียนเป็นคนทำร้ายข้า ห้ามปล่อยให้เซียวเฉวียนหนีไปได้”

ถึงเวลานี้ หมิงเจ๋อก็ยังไม่ลืมเซียวเฉวียน

ใช่แล้ว เขาลืมใครไม่ได้นอกจากเซียวเฉวียน！

ใบหน้าของหมิงเจ๋อเผยให้เห็นสีหน้าโหดร้าย เขาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ล้วนเป็นเพราะเซียวเฉวียน!

เป็นเซียวเฉวียนที่ลากหมิงเจ๋อลงจากสวรรค์ แล้วเหยียบย่ำเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า!