บทที่ 1174 พิธีบังสุกุล

สิ่งนี้ทำให้เว่ยเชียนชิวหมดความอดทนที่จะรอยิ่งนัก

เว่ยเชียนชิวเรียกเสียงลั่น: "หมาป่าดำ!"

ร่างของหมาป่าดำปรากฏขึ้นในพริบตา

“ไปที่หอสักการะฟ้าโดยเร็วแล้วเรียกท่านอ๋องรองมา” เว่ยเฉียนชิวพูดอย่างเย็นชา

เกิดอะไรขึ้นกับจางจิ่น ให้เขาไปแจ้งเว่ยเป้ยมาพบเว่ยเชียนชิวที่จวนจาง นี่ก็ครึ่งค่อนวันแล้ว ยังไม่มีวี่แววของเว่ยเป้ยเลย

ไม่มาก็ช่างเถอะ แต่ไม่มีแม้แต่สารมาด้วยซ้ำ

บางครั้งงานที่ให้จางจิ่นทำก็ไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่

“ขอรับ!” หมาป่าดำรับคำสั่งแล้วจากไปทันที

หมาป่าดำทำงานมีประสิทธิภาพจริงๆ ใช้เวลาไม่นานเขาก็กลับมารายงานแล้ว

ครั้งนี้ ต้องทำให้เว่ยเชียนชิวรู้สึกผิดหวังอีกครั้ง

หมาป่าดำบอกว่าเว่ยเป้ยไม่ได้อยู่ที่หอสักการะฟ้า เขายังได้ถามคนที่หอสักการะฟ้า และพวกเขาบอกว่าเว่ยเป้ยไม่ได้มาเลยในวันนี้

แล้วเว่ยเป้ยอยู่ที่จวนเซียวหรือ?

Xเอ้ย

คนอยู่หรือไม่อยู่หอสักการะฟ้าจางจิ่นก็ควรส่งคนมารายงานให้ทราบบ้าง มิใช่ปล่อยให้เว่ยเฉียนชิวมาตั้งหน้าตั้งตารออย่างมีความหวังเช่นนี้

เกี่ยวกับเรื่องนี้ เว่ยเชียนชิวให้คำวิจารณ์ที่ไม่ดีแก่จางจิ่น

อันที่จริงเรื่องนี้จะโทษจางจิ่นไม่ได้

หมาป่าดำกล่าวว่า แม้ว่าเขาจะไม่เห็นเว่ยเป้ย แต่เขาก็เห็นเซียวเฉวียน

จางจิ่นคอยตามเซียวเฉวียน โดยสังเกตทุกย่างก้าวของเซียวเฉวียนอย่างใกล้ชิด เพราะกลัวว่าเซียวเฉวียนจะค้นพบเบาะแส

หากเซียวเฉวียนเห็นถึงเหตุและผล ความพยายามทั้งหมดของจางจิ่นก็จะไร้ผล และเรื่องสำคัญของเว่ยเฉียนชิวจะถูกทำลาย

เรื่องนี้สำคัญมาก จนจางจิ่นไม่กล้าที่จะมองข้าม เขาติดตามเซียวเฉวียนตลอดเวลาโดยไม่กล้ากระพริบตา เขากลัวว่าในช่วงเขากระพริบตานั้นจะพลาดช่วงเวลาที่เซียวเฉวียนค้นพบสถานการณ์เอาได้

ดังนั้น แม้ว่าจางจิ่นจะเห็นหมาป่าดำมา แต่จางจิ่นก็เมินเฉยและติดตามเซียวเฉวียนอย่างตั้งใจ

เหตุผลหลักคือเซียวเฉวียนเจ้าเล่ห์เกินไป ในช่วงเวลาวิกฤตินี้ จางจิ่นต้องป้องกันเซียวเฉวียน

ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง เว่ยเชียนชิวพยักหน้าอย่างครุ่นคิด ครั้งนี้จางจิ่นถือว่าทำได้ดี

เมื่อรู้ว่าจางจิ่นพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเว่ยเชียนชิว ในที่สุดเว่ยเชียนชิวก็รู้สึกดีขึ้น: "ช่วงนี้เจ้าได้อะไรมาบ้าง?"

เว่ยเชียนชิวให้หมาป่าดำจัดคนให้ติดตามทุกความเคลื่อนไหวของจวนเซียวมากขึ้น เพื่อที่หมาป่าดำจะได้รายงานสถานการณ์ของจวนเซียวได้ตลอดเวลา

สิ่งที่แปลกคือ ไม่มีข่าวส่งกลับจากหมาป่าดำ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด

“เรียนท่านเจียนกั๋ว ข้าน้อยได้ส่งคนหลายกลุ่มไปติดตามทุกการเคลื่อนไหวของจวนเซียว แต่จวนเซียวนั้นมีปกปิดได้จเหมือนถังเหล็ก ไม่มีคนในออกมา และไม่มีคนนอกเข้า” หมาป่าดำตอบอย่างระมัดระวัง

ความกล้าหาญของหมาป่าดำพุ่งขึ้นถึงลำคอ โดยกลัวว่าเว่ยเชียนชิวจะโกรธมากเมื่อได้ยินข่าว

พูดแล้วก็น่าแปลก เห็นได้ชัดว่ามีคนอาศัยอยู่ในจวนเซียว แต่พวกเขาไม่ได้ออกมาให้เห็น อยู่แต่ด้านใน

อยู่กันได้อย่างไรนะ?

ในความเป็นจริง ไม่ใช่ว่าคนในจวนเซียวสามารถอยู่แต่ในบ้านได้ แต่เป็นสายลับที่จัดโดยหมาป่าดำไม่สามารถติดตามคนในจวนเซียวได้

ในจวนเซียว ยกเว้นเว่ยเป้ย, เว่ยอวี๋และมู่จิ่นคนใดคนหนึ่ง ความเคลื่อนไหวของพวกเขาลี้ลับนัก แม้แต่สายลับเหล่านั้น ถึงคนจะข้ามหัวของพวกเขาไป พวกเขาก็คงไม่ทันสังเกต

ไม่ต้องพูดถึงคอยติดตาม

แม้ว่าเว่ยเป้ยจะเข้าและออกจากจวนเซียวในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เว่ยเป้ยก็มีหญิงชราและเซียวจิ่ว คอยช่วยปิดบังความเคลื่อนไหวของเขา

ด้วยวิธีนี้ สายลับไม่สามารถติดตามเว่ยเป้ยที่เป็นเด็กคนหนึ่งได้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่มีข่าวเกี่ยวกับจวนเซียวเลย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง สายลับเหล่านี้กำลังซุ่มโจมตีอยู่ในจวนเซียว พวกเขากล่าวว่าพวกเขากำลังติดตามจวนเซียว แต่แท้จริงแล้วพวกเขากำลังสอดแนมความเงียบเหงาซะงั้น?

เว่ยเชียนชิวคิดแต่แรกแล้วว่าคอยติดตามสอดแนมจวนเซียวนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เขาไม่คิดว่าแม้แต่จะเจอตัวลูกชายสุดที่รักเว่ยเป้ยของเขาในตอนนี้มันจะยากขนาดนี้

ช่างเป็นการคำนวณที่ผิด

หากรู้แต่แรก เว่ยเชียนชิวน่าจะสมรู้ร่วมคิดกับเว่ยเป้ยตั้งแต่เว่ยเป้ยกลับมาที่เมืองหลวง ให้เว่ยเป้ยแฝงตัวอยู่ข้างๆ เซียวเฉวียนอย่างลึกซึ้ง ทำหน้าที่เป็นสายลับของเว่ยเชียนชิว