บทที่ 1181 กลัวหัวหด

การกระทำนี้ของเซียวเฉวียน บังเอิญถูกเสี่ยวเซียนชิวที่กลับมาจากภารกิจด้านนอกเห็นเข้า เสี่ยวเซียนชิวอดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย: "ท่านพ่อ ทำไมเจ้าถึงเอาขี้เถ้าหญ้ามาวางที่นี่เจ้าคะ"

"เพื่อความสนุกน่ะ" มองดูใบหน้าที่อยากรู้อยากเห็นของเสี่ยวเซียนชิว ที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาดูว่ามีอะไรพิเศษ เซียวเฉวียนรีบหยุดทันที "เสี่ยวเซียนชิวอย่าแตะต้องมัน"

"เจ้าค่ะ ฟังท่านพ่อเจ้าค่ะ" เสี่ยวเซียนชิวเห็นด้วยอย่างเต็มใจ

ถ้าเซียวเฉวียนบอกว่าแตะต้องไม่ได้ เธอก็จะไม่แตะต้อง

จากนั้นเซียวเฉวียนก็นึกขึ้นได้ว่า เสี่ยวเซียนชิวมิใช่ไปแยกย้ายกับอาเจิ้งหรอกรึ?

"เสร็จเร็วปานนี้หรือ?" เซียวเฉวียนถามอย่างสงสัย

ตามความเข้าใจของเซียวเฉวียน เพื่อให้วิญญาณที่สิงออกจากร่างของเจ้าของ จะมีปะทะที่ดุเดือดระหว่างเจ้าของร่างและวิญญาณที่มาสิง

แม้ว่าเสี่ยวเซียนชิวจะเป็นวิญญาณดาบที่แข็งแกร่ง มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว แต่เวลาที่เธอแยกออกจากวิญญาณของอาเจิ้งก็จะสั้นลง สัญญาณต่างๆ จะไม่ชัดเจนนัก แต่ก็คงไม่เร็วเช่นนี้กระมัง ไม่มีสัญญาณใดเลย

เสี่ยวเซียนชิวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเซียวเฉวียนตอนนี้ ไม่แตกต่างจากก่อนหน้านี้ ไม่มีอะไรแปลกเลย

เซียวเฉวียนอดไม่ได้ที่จะสงสัยเล็กน้อย

แต่เสี่ยวเซียนชิวพูดอย่างนิ่งสงบ: "เรื่องที่ท่านพ่อมอบหมาย เสี่ยวเซียนชิวทำเสร็จแล้วเจ้าค่ะ"

เอาเถอะ การมองวิญญาณดาบคือมิควรใช้สายตาในการมองผู้คนสินะ

"เยี่ยม!" เซียวเฉวียนหันกลับมาและยกนิ้วให้เสี่ยวเซียนชิว ให้คำชมกับเธอ

ได้รับคำชมจากเซียวเฉวียน เสี่ยวเซียนชิว ก็เผยสีหน้าที่ภาคภูมิใจ

ขณะนี้ ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเล็กน้อย

ในไม่ช้า เมฆสีดำก็รวมตัวกันเหนือหอสักการะฟ้า และท้องฟ้าก็อึมครึมลงทันที

ผ่านไปสักพัก ฝนก็ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ

สิ่งที่ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวเย็น

เสี่ยวเซียนชิวคอยเดินตามเซียวเฉวียนตลอด ในอดีตเธอเคยสูงส่ง แต่เธอก็กลายเป็นคนช่างพูดต่อหน้าเซียวเฉวียน: "ท่านพ่อ ท่านคิดว่า ผนึกจูเสินหรือหัวใจดาบมีพลังมากกว่ากันเจ้าคะ?"

คำพูดของเสี่ยวเซียนชิว ทำให้เซียวเฉวียนตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัด: "ยัยเด็กคนนี้ทำไมจู่ๆ ถึงเอ่ยถึงผนึกจูเสิน?

เป็นไปได้ไหมว่าเธอรู้อะไรบางอย่าง?

เซียวเฉวียนลองถาม: "ทำไมจู่ๆ เจ้าถึงถามคำถามนี้?"

"เสี่ยวเซียนชิวเคยเห็นความแข็งแกร่งของหัวใจดาบ ตอนที่เสี่ยวเซียนชิวถูกขังอยู่ในเพลิงไฟนั้น เขาเป็นคนที่ช่วยชีวิตข้าไว้” เมื่อพูดถึงหัวใจดาบ เสี่ยวเซียนชิวก็เผยสีหน้าชื่นชมนับถือ

หัวใจดาบเป็นบุคคลที่สองที่เสี่ยวเซียนชิว นับถือรองจากเซียวเฉวียน แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ใช่มนุษย์ เพียงสิงอยู่กับร่างกายของชิงหลง แต่ก็ไม่สามารถหยุดเสี่ยวเซียนชิว นับถือศรัทธามัน

อาจกล่าวได้ว่า ใครดีต่อเสี่ยวเซียนชิว เสี่ยวเซียนชิวก็ชอบคนๆ นั้น

ใครก็ตามที่ดีต่อเสี่ยวเซียนชิวยิ่งกว่า เสี่ยวเซียนชิวก็จะชอบเขามากขึ้นเท่านั้น

เสี่ยวเซียนชิวนั้นไม่ซับซ้อน มาตรฐานของคนดีในใจเธอคือทำดีต่อเธอ และดีต่อเซียวเฉวียน

หัวใจดาบไม่เพียงแต่เป็นผู้ช่วยของเสี่ยวเซียนชิวเท่านั้น แต่ยังช่วยเซียวเฉวียนจัดการกับเว่เชียนชิว และนักปราชญ์ด้วย ดังนั้นเสี่ยวเซียนชิวจึงต้องนับถือเขาโดยธรรมชาติ

"เช่นนั้นเสี่ยวเซียนชิวคิดว่าคิดว่าผนึกจูเสินหรือหัวใจดาบเก่งกว่า?" เซียวเฉวียนถามเซียวเซียนชิวอย่างชาญฉลาด

ไม่นานมานี้ บรรพชนทั้งสองได้ต่อสู้กันเพียงเพราะพวกเขาต้องการที่จะอวดว่าใครเหนือกว่า เซียวเฉวียนไม่อยากให้พวกเขาต่อสู้อีกครั้ง การต่อสู้จะส่งผลเสียต่อความสามัคคี

ถ้าเซียวเฉวียนบอกว่าผนึกจูเสินนั้นทรงพลัง อันที่จริงมันก็เป็นผนึกจูเสินด้วย แต่นั่นก็ไม่สามารถหยุดความไม่พอใจของชิงหลงได้

ทั้งสองใครมีแข็งแกร่งมากกว่ากัน ถ้าเสี่ยวเซียนชิวพูด ความหมายก็จะแตกต่างออกไป

ท้ายที่สุดแล้วเสี่ยวเซียนชิวเป็นวิญญาณดาบตัวน้อยที่สติปัญญายังไม่พัฒนาเต็มที่ บรรพชนทั้งสองจะไม่จริงจังกับวิญญาณดาบตัวน้อยผู้นี้

เสี่ยวเซียนชิวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเธอก็พูดอย่างมั่นใจ: "เสี่ยวเซียนชิว คิดว่าหัวใจดาบแข็งแกร่งมากกว่า"

"โอ้ ทำไมหรือ?" เซียวเฉวียนทำไม่ได้ อดไม่ได้ที่จะถามอย่างสงสัย

"ผนึกจูเสินไม่สามารถเอาชนะแม้แต่มนุษย์คนหนึ่งเช่นท่านพ่อได้เลย แล้วจะไปเปรียบเทียบกับหัวใจดาบได้อย่างไรล่ะเจ้าคะ?" เสี่ยวเซียนชิววิเคราะห์อย่างมีเหตุผล

อืม ก็ไม่มีอะไรผิดกับการวิเคราะห์ของเสี่ยวเซียนชิว

ข้อผิดพลาดคือเซียวเฉวียนโกหกทุกคนในโลกว่าผนึกจูเสินถูกทำลายแล้ว

โดยไม่คาดคิด ด้วยสถานการณ์ที่แปลกประหลาดบางอย่าง ทำให้ชิงหลงชนะใจเสี่ยวเซียนชิวในฐานะแฟนคลับ

ตามความคิดของเสี่ยวเซียนชิว ทุกคนในโลกคงคิดว่าชิงหลงมีพลังมากกว่าผนึกจูเสินสินะ?

บาปกรรม มันเป็นบาปกรรมจริงๆ ข้อผิดพลาดทั้งหมดทั้งมวล เป็นความผิดของเซียวเฉวียน