บทที่ 1271 ออกแต่คำถามยากๆ

เว่ยเชียนชิวเกิดมาในฐานะชาวยุทธ์ การคิดอย่างรอบครอบมาก ไม่เหมือนใครจริงๆเลย

แม้ว่าฮ่องเต้ยังทรงพระเยาว์ ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเขาจะสู้คนที่เฉลียวฉลาดมีความสามารถได้อย่างไร ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะไม่คาดคิดถึงระดับนี้

หากไม่ใช่เพราะเซียวเฉวียนคุ้นเคยกับประวัติศาสตร์ของฮวาเซี่ย และทำความเข้าใจกิจวัตรการต่อสู้ระหว่างนายพลและเจ้าชายในราชวงศ์ต่างๆ ถ้าหากเขาไม่มีความได้เปรียบนี้ละก็ เขาอาจจะไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไมเว่ยเชียนชิวถึงวางแผนจ้องมองไปที่ห้องหนังสือชิงหยวน

นอกเหนือจากความเกลียดชังแล้ว เว่ยเชียนชิวเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากจริงๆ

น่าเสียดายที่เว่ยเชียนชิวหลงทาง

“เป็นแบบนี้นี่เอง”ฮ่องเต้ก็เข้าใจทันทีและพยักหน้าอย่างครุ่นคิด หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ฮ่องเต้ก็ยกเปลือกตาขึ้นแล้วพูดต่อ:“แล้วตามความเห็นของราชครูแล้ว เรื่องนี้จะแก้ไขได้อย่างไร?”

ห้องหนังสือชิงหยวนไม่ใช่กลไกควบคุมของราชสำนักอยู่แล้ว ฮ่องเต้ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ ควรเป็นเซียวเฉวียนที่เป็นประมุขแห่งชิงหยวนโดยมีอำนาจในการตัดสิน

แต่ว่า เซียวเฉวียนได้พูดเช่นนี้ และได้เข้าใจเจตนาที่แท้จริงของเว่ยเชียนชิว ฮ่องเต้ก็อดไม่ได้ที่จะถามคำถามเพิ่มเติมอีกสองสามข้อ และอยากรู้ว่าเซียวเฉวียนจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร

ก่อนหน้านี้ เว่ยเชียนชิวถือโอกาสตอนที่เซียวเฉวียนไม่อยู่ในเมืองหลวง และได้ยัดเยียดจางเคอเข้าไปที่ประมุขแห่งชิงหยวน

หลังจากที่เซียวเฉวียนกลับมาที่เมืองหลวง ถือโอกาสพิธีบังสุกุลและใช้ความคิดเห็นของประชาชนขับไล่จางเคอออกจากห้องหนังสือชิงหยวน

ปกติแล้วเซียวเฉวียนจะทำทุกอย่างที่เขาต้องการเสมอ ครั้งนี้ เซียวเฉวียนน่าจะปฏิเสธทันที

โดยไม่คาดคิด เซียวเฉวียนพูดอย่างสงบ:"เว่ยเชียนชิวคิดแผนไว้ต้องการห้องหนังสือชิงหยวน ไม่ใช่ว่าไม่สามารถให้โอกาสกับท่านอีกครั้งไม่ได้ นั่นขึ้นอยู่กับความจริงใจของท่าน"

ตอนที่พูดคำนี้ ดวงตาของเซียวเฉวียนก็ส่องแสง ราวกับว่าเขากำลังวางแผนอะไรบางอย่าง

“โอ้?ความจริงใจของราชครูคือหมายถึง?”ฮ่องเต้ไม่แน่ใจว่าคำพูดของเขาหมายถึงอะไร แต่เขารู้ว่าเซียวเฉวียนอาจจะมีแผนการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่แน่

ห้องหนังสือชิงหยวนเป็นสถานที่ที่เซียวเฉวียนให้ความสำคัญมากที่สุด และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเซียวเฉวียน ถ้าไม่เช่นนั้น เซียวเฉวียนจะยอมปล่อยให้คนของเว่ยเชียนชิวดูหมิ่นมันได้อย่างไร

ในความเป็นจริง ไม่มีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่หรอก เซียวเฉวียนเพียงต้องการฉกฉวยโอกาสนี้รีดไถเว่ยเชียนชิวเท่านั้นเอง

ทุกวันนี้ เว่ยเชียนชิวมุ่งเป้าในการได้โอกาสพลิกตัวไว้ในห้องหนังสือชิงหยวน สามารถเรียกได้ว่าเป็นการทุ่มเททั้งหมดไว้ตรงนี้ หากไม่ถึงจุดมุ่งหมายเว่ยเชียนชิวจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

นี่ไง เซียวเฉวียนได้ขับไล่จางเคอออกไป และเว่ยเชียนชิวก็ได้วางแผนที่นำหวังหลินเข้ามาแทน แม้ว่าเซียวเฉวียนจะปฏิเสธ เว่ยเชียนชิวก็ยังคงคิดค้นวิธีอื่นจนกว่าเขาจะบรรลุเป้าหมาย

ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงจำเป็นต้องคิดหาวิธีปฏิเสธมากกว่านี้

ถ้าเป็นเช่นนี้ เซียวเฉวียนทำตามสิ่งที่เว่ยเชียนชิวปรารถนาไว้จะดีกว่า ตอบตกลงที่จะให้หวังหลินเข้ามารับหน้าที่ที่ห้องหนังสือชิงหยวน

แต่ว่า ห้องหนังสือชิงหยวนไม่ใช่ว่าใครจะมาก็เข้ามาได้ง่ายๆ หากคนของเว่ยเชียนชิวต้องการเข้ามา ยังไงก็ต้องจ่ายมาทองคำหนึ่งล้านตำลึงเพื่อเป็นบันได

สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเว่ยเชียนชิว แค่หนึ่งล้านตำลึง แม้ว่าเว่ยเชียนชิวจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจยังไงก็ต้องให้

แต่งตั้งชื่ออย่างสละสลวย เพื่อการมีส่วนร่วมในการก่อสร้างห้องหนังสือชิงหยวน

เปิดประตูท้ายให้แล้ว เซียวเฉวียนก็ให้หวังหลินเข้ารับตำแหน่งในห้องหนังสือชิงหยวน

ส่วนหวังหลินสามารถทำภารกิจของเว่ยเชียนชิวให้สำเร็จได้หรือไม่ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เซียวเฉวียนควรไปสนใจ

เซียวเฉวียนสัญญาว่าจะให้เว่ยเชียนชิวการตัดสินใจครั้งนี้ที่พยายามเอาเปรียบแต่สุดท้ายคุณก็ประสบกับความสูญเสีย!

หลังจากฟังคำอธิบายของเซียวเฉวียนแล้ว ฮ่องเต้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ

เว่ยเชียนชิวถึงขั้นจนมุมและติดอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง เขาต้องขอเงินจากฮ่องเต้อย่างไร้ยางอายเพื่อสร้างจวนเจียนกั๋วใหม่ เขาต้องรวบรวมเงินมาได้แค่บางส่วน ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เซียวเฉวียนยังไปขอเงินหนึ่งล้าน นี่คือการฉกฉวยโอกาสปล้นนี่

แต่ก็ พฤติกรรมของเซียวเฉวียนเป็นเช่นนี้มาโดยตลอด ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจ

ได้เจอกับศัตรูคนอย่างเซียวเฉวียน ฮ่องเต้รู้สึกหน่อยแทนเว่ยเชียนชิว

แต่ หนึ่งล้านตำลึงไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยสำหรับเว่ยเชียนชิวในปัจจุบัน

แม้ว่าเขาจะขอกับจางจิ่น แต่จางจิ่นก็อาจไม่เต็มใจที่จะให้มากนัก

จริงๆแล้วเดาได้ไม่ยากเลย การสร้างจวนเจียนกั๋วใหม่นั้น เว่ยเชียนชิวคงเอาเงินจากจางจิ่นมาไม่น้อยนัก

เมื่อเว่ยเชียนชิวได้ขอเงินนั้น เตะหมูเข้าปากหมา ให้ไปแล้วอย่าหวังว่าจะได้คืนมาอีก