บทที่ 1316 แผนฉุกเฉิน

เซียวเฉวียนกลับดูสบาย ๆ ราวกับกำลังเล่นอยู่ เขาไม่ได้คิดจะฆ่า เฮยหลังเพราะเขาฆ่าไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ปล่อยให้ เฮยหลังมีทางหนีไปไหน เพียงเล่นกับเขาไม่ให้ไปช่วยเหลือเว่ยเชียนชิว

เฮยหลังคนนี้ แม้ว่าจะเก่งกาจกว่า เฮยหลังคนก่อน แต่เมื่อเทียบกับ เซียวเฉวียนตอนนี้ เซียวเฉวียนก็แข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน ดังนั้น เฮยหลังจึงย่อมสู้ เซียวเฉวียน ไม่ได้

ทั้งสองคนมีฝีมือที่แตกต่างกัน

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เซียวเฉวียนก็พลันนึกถึงเรื่องหนึ่ง เขาเกือบลืมไปแล้วว่า เฮยหลังคนก่อน ก็ถูก เซียวเฉวียนฆ่า และ เว่ยเป่าก็เป็นเซียวเฉวียนฆ่าเช่นกัน เขาเป็นคนฆ่าเอง

ดังนั้น คำกล่าวของมู่จิ่นจึงไม่เป็นความจริง ที่ว่า คนจากต่างมิติไม่สามารถฆ่าคนจากมิตินี้ ฟ้าลิขิตไม่ให้พวกเขาฆ่าคนจากมิตินี้

อย่างไรก็ตาม เซียวเฉวียนฆ่าเฮยหลัง คนก่อน และเว่ยเป่ามีจุดร่วมอย่างหนึ่ง นั่นคือ พวกเขาทำร้ายคนรอบข้างของเซียวเฉวียน

เว่ยเป่ากับหมิงเจ๋อร่วมกันสังหารจวนซียวและเฮยหลัง คนก่อน เกือบจะฆ่าเหมิงเอ้า

และเซียวเฉวียนฆ่าพวกเขาทั้งสองคนในเวลาเร่งด่วนและโกรธเกรี้ยว

และในเวลานั้นเซียวเฉวียนมีเจตนาฆ่าพวกเขาอย่างแน่วแน่

ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงมีความคิดอย่างหนึ่งว่า น่าจะไม่ใช่คนจากต่างมิติเหล่านี้ไม่สามารถฆ่าคนจากมิตินี้ ฆ่าได้หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับทัศนคติในเวลานั้น

กล่าวคือ เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู เซียวเฉวียนมีความคิดลังเลแม้เพียงเล็กน้อย เขาก็จะไม่สามารถฆ่าคนนั้นได้ และในอนาคต หากต้องการฆ่าอีกฝ่าย ก็จะได้รับผลกระทบจากทัศนคตินี้เช่นกัน

เว้นแต่ว่า เซียวเฉวียนมีเจตนาฆ่าอย่างแน่วแน่ จะต้องฆ่าให้ได้

เหี้ยมจริง ๆ

ยังมีวิธีแบบนี้ด้วย

โลกช่างกว้างใหญ่ มีเรื่องแปลกประหลาดมากมายจริงๆ

ในเวลานี้เอง ทหารช่วยของเว่ยเชียนชิวก็ควบม้ามาอย่างบ้าคลั่ง พวกเขามาถึงแล้ว!

พวกเขาไม่มีเวลาหายใจ รีบเข้าร่วมการต่อสู้ ต่างคนต่างถืออาวุธปกป้องเจ้านายของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม ด้วยพลังของฉินซูโหรวตอนนี้ แม้จะต่อสู้กับเว่ยเชียนชิวได้ แต่หากมีตัวช่วยอีกคน ก็คงจะยากที่จะต้านทานได้ ยิ่งกว่านั้น หากมีมากมายขนาดนี้ คงจะต้านทานไม่ไหว

ดังนั้น เซียวเฉวียนย่อมไม่ให้พวกเขามีโอกาสปกป้องเจ้านายของพวกเขา

เซียวเฉวียนร่างหนึ่งพุ่งเข้าไปขวางหน้าพวกเขา เซียวเฉวียนเหงื่อท่วมตัวหนึ่งโบก พลังภายในที่เขาหมุนเวียนอยู่ร่วมกับเหงื่อท่วมตัวหนึ่ง ร่วมกันแสดงออกถึงอำนาจอันยิ่งใหญ่และน่ากลัว ขับไล่ทหารช่วยออกไปสองเมตร

“องค์หญิง ถอยห่างออกไป” เซียวเฉวียนสั่ง

ตั้งใจให้ฉินซูโหรว ขับไล่เว่ยเชียนชิวไปยังที่อื่น ให้ เซียวเฉวียนมีที่ว่างเพียงพอในการต่อสู้กับทหารช่วยและเฮยหลัง

ฉินซูโหรว เข้าใจแล้ว ใช้แรงผลัก เว่ยเชียนชิวออกไปข้างหลัง

การต่อสู้ดำเนินมาถึงตอนนี้ แม้ว่า เว่ยเชียนชิวจะไม่ได้เปรียบ แต่เขาป้องกันอย่างแน่นหนาฉินซูโหรว ก็ไม่มีทางมีโอกาสโจมตีจุดสำคัญของเขา เธอถึงแม้จะทำร้ายเว่ยเชียนชิวแต่ก็ไม่ร้ายแรง

และถึงแม้ฉินซูโหรว จะมีพลังมากแค่ไหน เธอก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง พลังกายของนางย่อมสู้กับ เว่ยเชียนชิวผู้ชายร่างกำยำไม่ได้

การต่อสู้ สำหรับฉินซูโหรว เป็นการต่อสู้ที่รวดเร็วและเด็ดขาด หากต่อสู้นานไป ก็เป็นสงครามที่เสียพลังงาน ยิ่งนานไปฉินซูโหรว ก็ยิ่งเสียเปรียบ

ฉินซูโหรว ตอนนี้ ท่าทีการโจมตีเริ่มมีท่าทีเหนื่อยล้า หากปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป หากฉินซูโหรว อ่อนล้าจากพลังงาน ก็ไม่น่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะพ่ายแพ้

และเว่ยเชียนชิวก็คิดถึงจุดนี้เช่นกัน เขารู้ว่าเซียวเฉวียนอยู่ที่นี่ เขาก็ไม่สามารถเอาชนะฉินซูโหรว ในระยะเวลาอันสั้นได้ จึงป้องกันเป็นสำคัญ ลากฉินซูโหรวไป