บทที่ 1361 ฉีกหน้า

หลังจากที่นักปราชญ์ออกจากกองทัพ เขาไม่ได้กลับไปยังซินเจียง แต่ใช้ทางอ้อมไปยังเทือกเขาคุนหลุน

ทั้งซินเจียงกําลังค้นหานักปราชญ์อยู่ ถ้านักปราชญ์กลับไปทางซินเจียงเพื่อรวบรวมอาหารในครั้งนี้ จะดึงดูดความสนใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อถึงเวลานั้น ที่อยู่ของเขาจะถูกค้นพบหรือไม่

กองกำลังชาวยุทธ์แท้ที่นี่ยังคงรอให้เขาเข้ามาดูแลสถานการณ์โดยรวม และเขาจะต้องไม่ทำผิดพลาดใดๆ

ดังนั้น เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเลี้ยวมาที่เทือกเขาคุนหลุนอย่างเงียบ ๆ

การมาที่เทือกเขาคุนหลุนอยู่ใกล้กว่าการกลับไปทางซินเจียง และมีเพียงไม่กี่คนที่รู้จักนักปราชญ์ บวกกับนักปราชญ์มีความสัมพันธ์ส่วนตัวกับผู้ใหญ่ทั้งสี่ ถ้านักปราชญ์หลอกพวกเขาอีกสองสามคําและให้พวกเขาช่วยนักปราชญ์หาอาหาร ปัญหาก็ไม่น่าจะใหญ่

ในบรรดาผู้อาวุโสทั้งสี่ เมื่ออวิ๋นเฮ่อมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งที่สุดกับนักปราชญ์ อวิ๋นเฮ่อมีอคติต่อเซียวเฉวียนมาก เหตุผลของเรื่องนี้แน่นอนว่านักปราชญ์ไม่สามารถเป่าลมข้างหูให้อวิ๋นเฮ่อเป็นครั้งคราวได้

น่าเสียดายที่อวิ๋นเฮ่อได้ตายไปแล้ว。

นอกจากอวิ๋นเฮ่อแล้ว คนที่สองก็คือผู้อาวุโสชีซิง

การก่อตัวของผู้อาวุโสชีซิง สามารถผ่านช่วงคอขวดและประสบความสำเร็จมากขึ้นได้หลังจากได้รับคำแนะนำจากนักปราชญ์เท่านั้น เพื่อเป็นการขอบคุณนักปราชญ์ ผู้อาวุโสชีซิง ให้สัญญาว่าหากนักปราชญ์ต้องการความช่วยเหลือจากชีซิงในอนาคต เพียงแค่ถาม ตราบใดที่เป็นสิ่งที่ชีซิง สามารถทำได้ชีซิงจะทำสิ่งนั้นอย่างแน่นอน

สิ่งที่น่าหัวเราะก็คือพวกเขาไม่รู้ว่าสาเหตุที่พวกเขาถูกขังอยู่ในเทือกเขาคุนหลุนที่แห้งแล้งมานานหลายพันปีก็เป็นเพราะสำนักหมิงเซียนแอบเข้าครอบครองศัตรูตามธรรมชาติของพวกเขา - ไฟแห่งดาบบรรเทา

อย่างไรก็ตาม พวกเขามีมิตรภาพกับหัวหน้าสำนักหมิงเซียน และพวกเขาถือว่านักปราชญ์เป็นเพื่อนและคนที่สามารถช่วยพวกเขาได้

เป็นเรื่องปกติจริงๆ ถูกขายแล้วยังช่วยจ่ายเงินให้อย่างมีความสุข

แต่พวกเขาฆ่าเซียวเฉวียนซึ่งช่วยให้พวกเขาได้รับอิสรภาพกลับคืนมา เป็นเรื่องจริงที่ว่าคนไม่เห็นความตั้งใจดีของคนอื่น ยังมาแว้งกัดเขาอีก

จุดนี้ นักปราชญ์มีความสุขที่ได้เห็นความสำเร็จของมัน

และนักปราชญ์ก็ไตร่ตรองว่า หลายปีที่ผ่านมา นักปราชญ์ไม่เคยขอให้ชีซิงช่วยอะไรเลย ดังนั้น นักปราชญ์จึงมาหาเขาในครั้งนี้ เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่เห็นด้วย

ล็อคเป้าขอความช่วยเหลือ นักปราชญ์จึงตรงไปหาชีซิง

ชีซิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ นักปราชญ์มาเยี่ยม

หลังจากฟังคําพูดของนักปราชญ์แล้ว ใบหน้าของชีซิงก็ปรากฏตัวขึ้นว่า "นักปราชญ์ ท่านก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเทือกเขาคุนหลุน"

พวกเขาอาศัยอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายพันปี ผู้คนที่นี่มักมีอาหารไม่เพียงพอ และอยู่ได้โดยไม่มีอาหาร

พูดตรงๆ ไม่มีเสบียงในคลังบนเทือกเขาคุนหลุน

แน่นอนว่าสถานการณ์เหล่านี้ ชีซิงเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดกับนักปราชญ์

ท้ายที่สุดแล้ว การมีมิตรภาพระหว่างพวกเขาเป็นเรื่องหนึ่ง แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสภาพของประเทศ แต่นักปราชญ์เป็นชาวซินเจียง จุดยืนทางการเมืองแตกต่างกัน คําพูดบางคําก็ถูกกําหนดให้พูดไม่ได้

แม้ว่าขณะนี้ชาวคุนหลุนได้รับอิสรภาพกลับคืนมาและพิชิตประเทศเล็กๆ รอบๆ หลายแห่งแล้ว แต่สิ่งนี้ช่วยบรรเทาความยากลำบากของประชาชนได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

แต่เมื่อนักปราชญ์มาถึงตอนนี้ เขาขออาหารมากมาย ไม่ใช่แค่แปดหรือสิบ แต่เป็นห้าพัน

ชีซิงจะไปมีอาหารมากมายให้เขาได้ที่ไหน?

ชีซิงไม่ได้ถามว่านักปราชญ์ต้องการอาหารมากมายขนาดนั้นเพื่ออะไร ปัจจุบันชีซิงได้ยินมาบ้างเล็กน้อยเกี่ยวกับสถานการณ์ของสำนักหมิงเซียน ในซินเจียงสันนิษฐานว่านักปราชญมาที่เทือกเขาคุนหลุนเพื่อขออาหารเพื่อทำความเข้าใจความต้องการเร่งด่วนของสำนัก

อย่างไรก็ตามชีซิงทำอะไรไม่ถูกจริงๆ ในเรื่องนี้ เขาพูดอย่างมีชั้นเชิง: "นักปราชญ์ แม้ว่าข้าจะอยากช่วยท่านด้วย แต่สถานการณ์ในคุนหลุนไม่เอื้ออำนวย"

กองทัพคุนหลุนสามารถหาอาหารได้มากมาย แต่เมื่อถูกนำออกไปแล้ว แล้วกองทัพของตนเองก็จะอดอยาก

นอกจากนี้ นักปราชญ์ยังร้องขอว่าเรื่องนี้ไม่ควรเปิดเผยต่อสาธารณะ กล่าวคือ ไม่มีใครรู้ได้นอกจากชีซิง

ถ้าไม่มีอะไรอย่างอื่น แค่ขอให้ชีซิงเอาเมล็ดพืชไปห้าพันกิโลกรัมโดยไม่มีใครสังเกตเห็น ซึ่งชีซิงไม่สามารถทำได้

การสูญเสียอาหารจำนวนมากอย่างกะทันหันจะกระตุ้นให้เกิดความสงสัยอย่างแน่นอน

สิ่งที่ชีซิงพูด นักปราชญ์เข้าใจว่า แต่นักปราชญ์ไม่มีทางเลือก จึงมาขอความช่วยเหลือจากชีซิง