บทที่ 139 ถึง 140 ชายาปีศาจและเม่ยซี

นักพเนจรนั้นตะคอกอย่างเยือกเย็น ท่าทางดูแคลนยิ่งนัก ควงหมัดกระโจมเข้ามา

คืนฝนตกหนาวเหน็บ ไร้แสงสว่างทั้งเหนือฟ้าบนดิน พลังของร่างกายผสมผสานแลกรับกับดาบที่คมกริบ