บทที่ 1396 ความคืบหน้าไม่ราบรื่น

หมายความว่าตอนนั้น ฮ่องเต้จะไม่ทรงมีบัญชาให้เซียวเฉวียนประหารเว่ยเชียนชิวอย่างแน่นอน

แม้ว่าต้าเว่ยจะมีคำกล่าวที่ว่า "ราชวงศ์ทำผิดกฎหมาย สามัญชนก็ผิดด้วย"

แต่ในทางปฏิบัติ เนื่องจากการปกครองแบบเผด็จการในระบบกฎหมาย มีคำว่า “พิจารณาเชื้อพระวงศ์” นั่นคือ แปดข้อยกเว้น เช่น ราชวงศ์ (พิจารณาเชื้อพระวงศ์) ผู้ที่มีผลงาน (พิจารณาผลงาน) ผู้มีความสามารถ (พิจารณาความสามารถ) ฯลฯ เมื่อพวกเขาละเมิดกฎหมายและถูกพิจารณาคดี กระบวนการพิจารณาคดีและโทษทัณฑ์ของพวกเขาจะแตกต่างจากสามัญชน

“แปดข้อยกเว้น” ในกลุ่มแปดนี้ การตัดสินโทษทัณฑ์ของราชวงศ์วงศ์เป็นกรณีพิเศษที่สุด

ประเด็นนี้คล้ายคลึงกับประวัติศาสตร์ของฮว๋าเซี่ยอย่างมาก

ตัวอย่างเช่น ฮ่องเต้องค์แรกของราชวงศ์หมิง จูหยวนจางมาจากครอบครัวยากจน เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับชีวิตที่ยากลำบากในช่วงต้นปี ดังนั้น หลังจากได้เป็นฮ่องเต้แล้ว เขาจึงเข้มงวดกับเจ้าหน้าที่อย่างมาก แต่เขาก็ใจดีกับลูกหลานของเขา

เขาระบุไว้ใน “คำสั่งสอนของปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์หมิง” ซึ่งเป็นกฎหมายดั้งเดิมของราชวงศ์หมิงว่า “หากญาติของฮ่องเต้ก่ออาชญากรรม กษัตริย์องค์ต่อไปจะทรงตัดสินใจเอง หากอาชญากรรมที่เหลือเป็นคดีเล็กน้อย เขาจะจัดการประชุมกับญาติในเมืองหลวง และหากอาชญากรรมร้ายแรงเขาจะจัดประชุม โดยมีกษัตริย์อยู่ข้างนอกและญาติๆ ในเมืองหลวง ซึ่งทั้งหมดนี้จะถูกตัดสินโดยผู้บังคับบัญชา ส่วนครอบครัวของผู้กระทำผิดจะได้รับอนุญาตให้ยื่นคำไว้อาลัยกับเจ้าหน้าที่ตุลาการเท่านั้น และไม่ได้รับอนุญาตให้สอบปากคำโดยไม่ได้รับอนุญาต”

กล่าวคือ หากราชวงศ์วงศ์ละเมิดกฎหมาย อำนาจการพิจารณาคดีจะอยู่ในมือของฮ่องเต้ หน่วยงานตุลาการที่ใช้กับประชาชนทั่วไปสามารถรายงานสถานการณ์ต่อฮ่องเต้ได้เท่านั้น แต่ไม่สามารถจับกุมและสอบสวนได้

การตัดสินโทษทัณฑ์ของราชวงศ์วงศ์ที่กระทำผิดจะพิจารณาโดยราชวงศ์วงศ์อื่นร่วมกัน

และจูหยวนจางยังเน้นเป็นพิเศษว่า “โทษเบาให้ลดตำแหน่งลงโทษหนักให้ถอดเป็นสามัญชน แต่ให้ชัดเจนในการให้รางวัลและลงโทษ ไม่เพิ่มโทษทางอาญา”

หมายถึง ราชวงศ์วงศ์ที่กระทำผิดมากที่สุดจะถูกถอดออกเป็นสามัญชน ไม่สามารถลงโทษที่โหดร้ายได้

โดยรวมแล้ว จะเห็นได้ว่า ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา วิธีการจัดการกับราชวงศ์วงศ์ที่ละเมิดกฎหมายนั้นได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ ในกระบวนการบังคับใช้กฎหมายและการพิจารณาคดีและโทษทัณฑ์ก็แตกต่างจากประชาชนทั่วไป

แน่นอนว่า หากราชวงศ์วงศ์กระทำความผิดที่เป็นกบฏ ทรยศต่อราชวงศ์และระบอบการปกครองศักดินา ซึ่งคุกคามอำนาจของฮ่องเต้และระเบียบการปกครองศักดินา ก็จะถูกลงโทษอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะเป็นคนเลวเช่นเว่ยเชียนชิวถึงแม้เขาจะชั่วร้ายที่สุด แต่ก็ยังทำได้เพียงให้ฮ่องเต้และราชวงศ์วงศ์ตัดสินความผิดและตัดสินชีวิตและความตายของเขาเท่านั้น

หากเซียวเฉวียนและฉินซูโหรว ฆ่าเว่ยเชียนชิวจริงๆ ไม่ว่าจะพูดอะไร เพียงแค่ละเมิดอำนาจ ก็สามารถทำให้เซียวเฉวียนและจวนเซียวลำบากได้!

โอกาสดีเช่นนี้ อู๋ฟานย่อมไม่ปล่อยผ่าน เขารวบรวมเจ้าหน้าที่บางคนที่ติดต่อกับเขาอย่างใกล้ชิดอย่างรวดเร็ว เพื่อหารือเกี่ยวกับแผนร่วมกัน คราวนี้พวกเขาจะต้องกัดเรื่องนี้ไม่ปล่อย บังคับให้ฮ่องเต้สอบสวนอย่างเข้มงวด และจะต้องทำให้เซียวเฉวียนและจวนเซียวอับอายอย่างแน่นอน

กล่าวได้ว่า อู๋ฟานคนนี้ช่างฉับไวจริงๆ วันนี้ในตอนเช้าเขานำเจ้าหน้าที่มากกว่าครึ่งมาเข้าร่วมในเรื่องนี้

ในจำนวนนี้ มีบางคนที่ร่วมมือกับเขาจริงๆ บางคนมีความคิดล้าสมัยมาก และถูกอู๋ฟานหลอกให้เข้าร่วม บางคนมีจุดยืนที่เป็นกลางมาก หรือแม้แต่บางคนยืนอยู่ข้างฮ่องเต้พวกเขาคิดว่าเรื่องนี้ร้ายแรงมาก และพวกเขามีความคิดเห็นต่อสไตล์การทำงานของเซียวเฉวียนอยู่แล้ว จึงฉวยโอกาสนี้เพื่อดึงเซียวเฉวียนลงมา

เดิมที พระตำหนักฉางหมิงเป็นที่สงบสุข ทันใดนั้น ก็ระเบิดออกมา

นำโดยอู๋ฟานเจ้าหน้าที่แต่ละคนพูดอย่างจริงจังและรุนแรง พูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าต้องสอบสวนเรื่องนี้อย่างเข้มงวด

พวกเขาไม่คิดถึงเรื่องนี้เลย ข่าวการเสียชีวิตของเว่ยเชียนชิวมาจากฮ่องเต้

เห็นได้ชัดว่าฮ่องเต้ได้พิจารณาอย่างรอบคอบแล้ว

หากฮ่องเต้ตกลงตามคำขอของอู๋ฟานและทำการสอบสวนเว่ยเชียนชิวอีกครั้ง นั่นคือฮ่องเต้ตีหน้าตัวเองหรือไม่?

สิ่งนี้ทำให้ฮ่องเต้มีสีหน้าอย่างไร?

นอกจากนี้ ฮ่องเต้รู้แล้วว่าเว่ยเชียนชิว จริงๆ แล้วถูกฉินซูโหรวฆ่า ไม่ว่าเขาจะรู้หรือไม่ เขาก็ไม่สามารถสอบสวนเรื่องนี้ใหม่ได้

ฮ่องเต้อายุยังน้อยก็นั่งอยู่ในตำแหน่งที่สูงส่ง เขาไม่รู้หรือว่าคนเหล่านี้คิดอะไรอยู่ในใจ?

พวกเขาคิดว่าฮ่องเต้ไม่รู้หรือว่าพวกเขาต้องการใช้ประโยชน์จากการตายของเว่ยเชียนชิว เพื่อกัดเซียวเฉวียน และจวนเซียวอย่างตายตายไปซะ

พูดง่ายๆ ก็คือ มีคนไม่พอใจกับสถานการณ์ปัจจุบัน และต้องการก้าวขึ้นมา

หากพวกเขาสามารถโค่นล้มจวนเซียวและจวนฉฺนได้ พวกเขาก็จะสามารถกลายเป็นผู้มีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ได้

หรือแม้แต่จะกลายเป็นเว่ยเชียนชิวผู้มีอำนาจและตำแหน่งสูงคนต่อไป

เมื่อเผชิญหน้ากับการรุกรานที่ดุเดือดของอู๋ฟาน ฮ่องเต้ไม่ได้พูดอะไรเลย เขานั่งอยู่ที่นั่นอย่างเย็นชาและฟังพวกเขาพึมพำจนพอแล้ว ฮ่องเต้ก็เอียงศีรษะและแกล้งสลบ

ต่อหน้าคนที่มีจิตใจโลภและคิดร้าย ฮ่องเต้ไม่แม้แต่จะพูดคำเดียวเพื่อคบหา