บทที่ 1466 ไร้สาระ

แต่ก็มีหลายคนคิดว่า เว่ยเป้ยคือผู้ที่นำดวงวิญญาณของกองทัพตระกูลเซียวกลับมายังเมืองหลวงผ่านป่าผ่านฝนมาโดยไม่สนใจร่างกายของตนเอง แค่บุญคุณที่ทำลงไปในครั้งนี้ มันก็เพียงพอที่จะชำระล้างความอคติในใจของพวกเขาไปได้

คนที่มีความคิดเช่นนี้อยู่ พวกเขามีคนในครอบครัวอยู่ในกองทัพตระกูลเซียว

โดยทั่วไปแล้ว คนที่เปลี่ยนแปลงทัศนคติ สุดท้ายแล้วก็มากกว่าคนที่ยึดมั่นในความคิดของตัวเอง

ดูเหมือนว่าผู้คนกว่าเก้าส่วนนั้นจะไม่ได้โต้เถียงต่อการที่เว่ยเป้ยจะมาเป็นครูฝึก

เรื่องราวเพิ่งจะเริ่มขึ้น แต่ผลลัพธ์กลับชัดเจนถึงเพียงนี้ เซียวเฉวียนรู้สึกพอใจกับมันเป็นอย่างมาก

หลังจากนี้อีกสามวัน คนที่ได้ยินเรื่องของอาจารย์จะต้องระบุตัวละครในเรื่อง และก็มั่นใจเป็นอย่างยิ่งว่าเรื่องนี้นั้นจะต้องพูดถึงเว่ยเป้ยกับเว่ยเชียนชิว

เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น เซียวเฉวียนได้เตรียมแผนการบางอย่างเพื่อทำให้ชื่อเสียงของเว่ยเป้ยนั้นดียิ่งขึ้น ทำให้ผู้คนที่ได้ยินเรื่องราวพอใจมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ผู้เป็นพ่ออย่างเว่ยเชียนชิวควรจะกบฏ!

ออกมาจากโคลนแต่กลับไม่มีรอยเปื้อน เว่ยเป้ยที่อายุน้อยเพียงนี้กลับแยกแยะผิดชอบชั่วดีได้อย่างชัดเจน ช่างเป็นเรื่องที่น่ายกย่องยิ่งนัก!

ใช่ ทัศนคติที่ผู้คนมีต่อเว่ยเป้ยได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ภายใต้คำบอกเล่าของอาจารย์ ผู้คนมากมายเกิดความเลื่อมใสในตัวของเว่ยเป้ยโดยไม่รู้ตัว

ได้คนที่ดีถึงเพียงนี้มาเป็นผู้ชี้นำให้กับลูกของพวกเขา มีอะไรไม่ดีงั้นหรือ?

การที่ได้รับคำสอนจากเว่ยเป้ย ถือเป็นพรของเด็กเหล่านั้น

ด้วยเหตุนี้ เมื่อพวกเขารู้ว่ายังมีพวกหัวดื้อที่ยังยึดติดกับความคิดของตัวเองหลงเหลืออยู่ พวกเขาก็เริ่มตำหนิผู้คนเหล่านั้น

กล่าวว่าพวกคนหัวดื้อนั้นไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี เป็นพวกที่สมองเลอะเลือน!

พวกเขาทำเช่นนี้ อาจทำให้สูญเสียครูฝึกที่ดีไปหนึ่งคน ด้วยเหตุนี้จะเป็นการขัดขวางการพัฒนาและความก้าวหน้าของลูกหลาน สำหรับพวกเขาแล้วมันไม่ใช่ผลดีแต่อย่างใด

ในตอนแรก พวกหัวดื้อยังคงโต้เถียงเกี่ยวกับข้อขัดแย้งของพวกเขาด้วยเหตุผลต่าง ๆ

แต่สุดท้ายจำนวนคนของพวกเขานั้นน้อยมาก ไม่อาจเอาชนะคนของอีกฝ่ายได้

และหลังจากที่ยืนกรานมาหลายวัน พวกเขาไม่เพียงแค่ไม่เห็นผลลัพธ์ใด ๆ แต่ยังถูกผู้คนชี้หน้าหาว่าเป็นพวกสับสน ไม่รู้จักแยกแยะผิดชอบชั่วดี

ขณะที่พวกเขาดิ้นรน พวกเขาก็รู้สึกว่าพวกเขานั้นไร้พลัง ทำให้ความดื้อรั้นของพวกเขาค่อย ๆ อ่อนแอลง

เสียงแห่งความต่อต้านอ่อนแอลงเรื่อย ๆ

แม้ว่าจะยังมีอยู่ แต่พลังก็อ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนกับคนที่กำลังจะตาย แม้ว่าจะยังหายใจอยู่ แต่ลมหายใจดังกล่าวก็พร้อมที่จะดับไปได้ทุกเมื่อ

หลังจากผ่านไปสองสามวัน ผู้คนก็เริ่มเข้ามาเดิมพัน และจำนวนคนที่เดิมพันว่าเว่ยเป้ยเป็นครูฝึกได้ก็มากกว่าแต่ก่อนหลายเท่า

ผู้ที่เข้ามาเดิมพัน ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนที่มีความสามารถในการชักจูง ซึ่งในจำนวนนั้นก็มีจางจิ่นและสวีซูผิงอยู่ด้วย

ทั้งสองคนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนขี้โกง พวกเขาเข้าใจเซียวเฉวียนเป็นอย่างดี รู้ว่าเซียวเฉวียนไม่เคยสู้หากไม่มั่นใจว่าตนเองจะเป็นฝ่ายชนะ

หากจวนเซียวกล้าที่จะเดิมพันเว่ยเป้ยในฐานะผู้ฝึก เช่นนั้นก็มีโอกาสถึงเก้าส่วนที่เว่ยเป้ยจะได้เป็นผู้ฝึก

โอกาสทองในการทำเงินเช่นนี้ หากไม่เข้าร่วมสนุก เกรงว่าพวกเขาคงต้องเสียใจในภายหลัง

นี่จึงเป็นเหตุผลให้พวกเขานำทรัพย์สินในครอบครัวเกือบทั้งหมดมาทำการเดิมพันกับเซียวเฉวียน

หลังจากนี้จะได้กินดีอยู่ดีหรือไม่ ทั้งหมดมันก็ขึ้นอยู่กับการเดิมพันแล้ว

เฮ้ย เฮ้ย!

จากการคำนวณของพวกเขา หลังจากนี้พวกเขาจะไม่ต้องกินข้าวอีกต่อไป แต่ละมื้อของพวกเขาจะเต็มไปด้วยเนื้อชิ้นใหญ่

ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา บ่อนการพนันเต็มไปด้วยความครึกครื้น เหล่าขุนนางและเจ้าหน้าที่มากมายต่างหัวเราะเยาะกับเรื่องที่เว่ยเป้ยจะเป็นครูฝึก

สมองของพวกเจ้าไปอยู่ที่ไหนกัน?

ยังคงเป็นคำพูดเดิม เจ้าจะทิ้งอนาคตอันสดใสกับเรื่องที่มอบแวบเดียวก็รู้ไปแบบนี้งั้นหรือ?

บรรดาผู้ที่เดิมพันว่าเว่ยเป้ยจะได้เป็นครูฝึก พวกเจ้าเตรียมร้องไห้ไว้ได้เลย!

หลายวันที่ผ่านมา เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับเว่ยเป้ยยังคงถูกพูดถึง

แม้แต่ในศาลเฉาก็ยังพูดถึงเรื่องของเว่ยเป้ย

พระราชวังฉางหมิง ฮ่องเต้นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าอันนิ่งสงบ เหลือบสายตามองเหล่าเสนาบดีที่อยู่ด้านล่างเป็นครั้งคราว

เซียวเฉวียนที่ไม่เคยเข้าร่วมการประชุมในราชสำนัก วันนี้ก็ได้มาเข้าร่วมเป็นครั้งแรก

แต่อย่างไรก็ตาม เขายืนนิ่งอยู่ตลอด ไม่พูดอะไรสักคำ

สิ่งนี้ทำให้เหล่าเสนาบดีสับสนเล็กน้อย ไม่มีเรื่องอะไร เหตุใดเซียวเฉวียนถึงได้เข้าร่วมการประชุมราชสำนัก?