บทที่ 1508 คนโกงน้องสาว

เมื่อเห็นมีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ตรงหน้า เฉวียนเออร์ก็อดไม่ได้ที่จะคว้าโอกาสนี้ ก่อนที่ผู้หญิงคนนั้นจะพูดอะไร อำนาจสองก็พูดขึ้นว่า “แม่นาง ขณะนี้ที่จวนเซียวกำลังต้องการผู้บริจาคเลือด ราคาดี ไม่เจ็บปวด และไม่มีอันตรายถึงชีวิต แม่นางเต็มใจไหม?”

สิ่งที่ทำให้เฉวียนเออร์ประหลาดใจก็คือ หลี่เมิ่งตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิด

ตอบตกลงทันที?

เฉวียนเออร์ถึงกับอึ้งไปชั่วครู่ จากนั้นจึงพูดว่า “แม่นาง พูดจริง เจ้าคิดให้ดีแล้วหรือ”

หากผู้หญิงคนนี้เป็นเพียงอารมณ์ชั่ววูบ แล้วเปลี่ยนใจในภายหลัง เฉวียนเออร์จะทิ้งความประทับใจที่ไม่ดีต่อประสิทธิภาพการทำงานของเขาต่อหน้าเซียวเฉวียน ซึ่งจะส่งผลเสียอย่างมาก

ทว่าหลี่เมิ่งก็ยังคงพยักหน้าอย่างไม่ต้องคิดและพูดว่า “อืม ข้าคิดแล้ว ข้าตกลง”

หลี่เมิ่งเคยได้ยินชื่อเสียงของเซียวเฉวียนมาบ้าง นางไว้ใจเซียวเฉวียน หากถึงที่สุดแล้ว จวนเซียวจะเป็นหลุมพราง นางเต็มใจที่จะกระโดดลงไป กระโดดลงไปในหลุมพรางของจวนเซียวก็ยังดีกว่าตกไปอยู่ในมือของเจ้าของที่ดิน

หากเจ้าของที่ดินเป็นคนดี เขาจะไม่พยายามใช้วิธีนี้เพื่อพยายามให้หลี่เมิ่งตกไปอยู่ในมือของเขา แต่เขาจะบอกกับหลี่เมิ่งต่อหน้านางเอง เพื่อให้หลี่เมิ่งรู้เรื่องนี้

แต่การที่พ่อบ้านแอบไปคุยกับหลี่ซื่อแสดงว่าเขาไม่ต้องการให้หลี่เมิ่งรู้

มีคำกล่าวที่ว่า ด้านบนไม่ถูกต้อง ด้านล่างจะไม่ถูกต้อง

หากไม่ใช่เพราะเจ้าของที่ดินอยู่เบื้องหลัง พ่อบ้านจะกล้าใช้วิธีการต่ำช้าเช่นนี้ได้อย่างไร?

หลี่เมิ่งถึงกับสงสัยว่าหลี่ซื่อติดหนี้บ่อนพนันทั้งหมดนี้ เป็นฝีมือของคนของเจ้าของที่ดินหรือเปล่า ดึงหลี่ซื่อเข้ามา

หากเป็นอย่างที่หลี่เมิ่งคาดเดาไว้ ตกอยู่ในมือของเจ้าของที่ดินแล้ว หลี่เมิ่งจะต้องลำบากอย่างแน่นอน

ไม่ว่าอย่างไร นางก็ต้องหนีจากเงื้อมมือของเจ้าของที่ดิน

ก่อนอื่น นางต้องได้รับความช่วยเหลือจากจวนเซียวก่อน

หลี่เมิ่งก็เป็นผู้หญิงที่จริงใจ นางพูดสถานการณ์ของนางกับเฉวียนเออร์โดยตรงและขอร้องเฉวียนเออร์ช่วยนางส่งข้อความขอความช่วยเหลือถึงเซียวเฉวียน

แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าการถ่ายเลือดคืออะไร แต่นางก็ยินดีที่จะบริจาคเลือดเพื่อเป็นการตอบแทน

เฉวียนเออร์เป็นคนใจดี เขาหลี่เมิ่งไปหาเซียวเฉวียนยและอธิบายสถานการณ์ให้เซียวเฉวียนฟัง

เมื่อเป็นเช่นนี้ เซียวเฉวียนก็ต้องช่วยหลี่เมิ่งให้ผ่านพ้นความยากลำบากนี้

การผ่านพ้นความยากลำบากนี้ก็ไม่ยาก เพียงแค่ช่วยหลี่ซื่อล้างหนี้บ่อนพนันและทำให้หลี่ซื่อเลิกเล่นการพนันตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

เงินนั้น เซียวเฉวียนเต็มใจจ่าย

และหลี่เมิ่งก็ยังคงตกลงที่จะบริจาคเลือดหลังจากอำนาจสองอธิบายอย่างละเอียด

ด้วยเหตุนี้ เซียวเฉวียนและหลี่เมิ่งจึงต่างฝ่ายต่างได้รับสิ่งที่ต้องการ ต่างฝ่ายต่างมีความสุข

เดิมทีหลี่เมิ่งมาที่จวนเซียวโดยไม่ให้หลี่ซื่อรู้

แต่ไม่ทราบได้อย่างไร หลี่ซื่อก็รู้แล้ว และยังปลุกระดมอารมณ์ของประชาชน มาก่อกวนหน้าประตูจวนเซียว โดยบอกว่าเซียวเฉวียนใช้อำนาจของตนลักพาตัวน้องสาวของเขา

เซียวเฉวียนในฐานะประมุขแห่งชิงหยวน อาจารย์ใหญ่ และข้าราชการระดับสี่ กลับทำเรื่องเลวทรามเช่นนี้ ช่างเป็นการดูถูกผู้คนอย่างยิ่ง

ภายใต้การยุยงของหลี่ซื่อภายใต้แรงผลักดันของความโกรธ ประชาชนก็ไม่สนใจว่าเรื่องจริงเป็นอย่างไร พวกเขาก็ติดตามหลี่ซื่อมาก่อกวนจวนเซียว ต้องการช่วยหลี่ซื่อเอาคืน

เดิมทีหลี่ซื่อคิดว่ามีประชาชนมากมายหนุนหลังเขา เขาก็มีกำลังใจและไม่กลัวเซียวเฉวียน

แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่า เมื่อได้พบกับเซียวเฉวียนด้วยตัวเอง เซียวเฉวียนยืนอยู่ตรงหน้าเขาอย่างสงบ ไม่เคลื่อนไหว เพียงพอที่จะทำให้หลี่ซื่อใจเต้นระทึก

ในสายตาของหลี่ซื่อ เซียวเฉวียนเต็มไปด้วยออร่าที่กดดัน และดวงตาคู่นั้นราวกับสามารถมองทะลุเข้าไปในใจคนได้

พูดตามตรง หลี่ซื่อคลุกคลีอยู่ในสถานที่ต่างๆ มาหลายปีแล้ว แต่เขาไม่เคยเห็นเซียวเฉวียนที่มีอำนาจมากขนาดนี้มาก่อน

แต่เขาได้ยินคนบอกว่าหลี่เมิ่งเข้าไปในจวนเซียว แม้ว่าเขาจะกลัว แต่เขาก็ต้องหาหลี่เมิ่ง

หลี่ซื่อได้รับเงินจากเจ้าของที่ดินแล้วและได้ใช้ไปแล้ว

เมื่อถึงเวลาเจ้าของที่ดินมาเอาคน คนที่ไม่มีเงินและไม่สามารถชำระหนี้ได้ เจ้าของที่ดินจะเอาชีวิตเขา

เขายังไม่เคยแต่งงานและยังเด็ก เขาไม่อยากตายแบบนี้

เขารวบรวมความกล้าและพูดว่า “เซียวเฉวียน ข้ารู้ว่าน้องสาวข้าอยู่ในจวนของท่าน รีบเอานางออกมา”

เซียวเฉวียนยกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย มองหลี่ซื่อด้วยสายตาเย็นชา และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “น้องสาวเจ้าคือใคร?ทำไมถึงอยู่ในจวนของข้า?”