บทที่ 1528 เห็นแล้วก็สงสาร

เมื่อถูกเปิดเผย จะอำนวยความสะดวกให้กับผู้ที่ดิ้นรนเพื่อค้นหาที่อยู่ขององค์หญิง

ราชวงศ์ของซินเจียงรู้ว่าองค์หญิงต้าถงยังมีชีวิตอยู่ หรือราชวงศ์ของซินเจียงจะแอบพาองค์หญิงต้าถงกลับไปยังซินเจียงแล้ว แม้ว่าจะมีคนที่ไม่รู้ข้อมูล ต้องการให้ราชวงศ์ของซินเจียงสอบสวนเรื่องขององค์หญิงต้าถงราชวงศ์แห่งซินเจียงโดยรู้ว่าตนผิดจึงจะหาทางจัดการกับเรื่องนี้ ควบคุมสิ่งต่างๆ ให้อยู่ในความควบคุม ไม่ปล่อยให้ใครก็ตามที่มีเจตนาไม่ดี ได้โอกาสที่จะสร้างปัญหา

เซียวเฉวียนบอกฮ่องเต้ตามความจริงด้วยคำพูดเหล่านี้

ดังนั้นองค์ฮ่องเต้จึงไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้เลย

เซียวเฉวียนยังคงพูดเหมือนเดิม: "โปรดช่วยข้าน้อยปกปิดเรื่องนี้ด้วยขอรับ"

การปกปิดการตายขององค์หญิงต้าถงต่อไป เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปกป้ององค์หญิงต้าถง

ฮ่องเต้พยักหน้าและตรัสอย่างสงบ: "ตกลง"

เนื่องจากเซียวเฉวียนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างชัดเจนแล้ว ฮ่องเต้จึงไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

ท้ายที่สุดแล้วเซียวเฉวียนได้ปกปิดเรื่องขององค์หญิงต้าถงเป็นอย่างดี และไม่มีใครพบเบาะแสใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นเวลานาน

ถ้าไม่ใช่เพราะจดหมายนิรนามนี้ ฮ่องเต้ก็คงไม่มีวันรู้เรื่องนี้

อย่างมาก พระองค์ก็แค่สงสัย และไม่สามารถยืนยันได้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเท็จ

หลังจากได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้แล้ว เซียวเฉวียนก็ยิ้มเบาๆ และพูดว่า "ขอบพระทัยฝ่าบาทที่กรุณา"

คำพูดเหล่านี้ฟังดูแปลกเล็กน้อยในหูของฮ่องเต้

ในอดีต องค์ฮ่องเต้รู้สึกว่าเซียวเฉวียนเป็นคนไม่เป็นทางการและไร้มารยาทเล็กน้อย แม้ว่าพระองค์จะไม่ได้พูดอะไร แต่พระองค์ก็ยังไม่พอพระทัยเล็กน้อย พระองค์รู้สึกว่าเซียวเฉวียนไม่เชื่อฟังและไม่เคารพเขาในฐานะฮ่องเต้

แต่ความรู้สึกนี้เปราะบางมาก และฮ่องเต้ก็ทรงทราบว่าเซียวเฉวียนมีนิสัยเช่นนี้ ดังนั้นจึงไม่ถือสาหาความ

ตอนนี้เซียวเฉวียนสุภาพกับเขา พระองค์กลับคิดว่าเซียวเฉวียนจะเหมือนแต่ก่อนที่ไม่สุภาพต่อหน้าเขา

อย่างน้อยนี่ก็พิสูจน์ได้ว่า ไม่มีการหมางเมินกันระหว่างเซียวเฉวียนกับฮ่องเต้

บางคนจำเป็นต้องรักษาความสุภาพ แต่สำหรับคนอย่างเซียวเฉวียน เมื่อพวกเขาสุภาพแล้ว นั่นหมายความว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับฮ่องเต้เปลี่ยนไป

เพียงเพราะคำขอบคุณนี้ พระทัยของฮ่องเต้ก็จมลงอีกเล็กน้อย

หากพระองค์รู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ พระองค์จะไม่เรียกเซียวเฉวียนเข้ามาในวังหรือยืนยันเรื่องนี้

แม้จะมีข้อสงสัยก็ยังดีกว่าได้รับการยืนยันเช่นนี้

ได้รับการยืนยันแล้วเป็นอย่างไรล่ะ?

มันทำให้ฮ่องเต้รู้สึกว่ามีความบาดหมางกันมากระหว่างเขากับเซียวเฉวียน

ฮ่องเต้ตรัสอย่างสงบ: "ท่านราชครูมิต้องเกรงใจ"

เซียวเฉวียนเหลือบมองฮ่องเต้เบาๆ แล้วพูดว่า: "หากฝ่าบาทไม่มีเรื่องอันใดแล้ว ข้าน้อยขอตัวกลับไปก่อนนะขอรับ"

ฮ่องเต้เหลือบมองที่เซียวเฉวียน อยากจะตรัสอะไรแต่ก็หยุดลง

ดูเหมือนว่า พระองค์ทรงมีอะไรจะตรัส แต่ไม่รู้ว่าจะตรัสอย่างไรดี

เซียวเฉวียนพอทราบว่าอะไรที่ทำให้ฮ่องเต้ไม่สามารถตรัสออกมาได้

เซียวเฉวียนพูดเบาๆ ว่า: "ฝ่าบาท พระองค์ทรงมีอะไรจะถามหรือไม่ขอรับ?"

ฮ่องเต้เหลือบมองที่เซียวเฉวียนแล้วตรัสว่า: "ข้าอยากรู้ว่า ตอนนี้องค์หญิงต้าถงอยู่ที่ใด?"

อย่างไรก็ตาม องค์หญิงต้าถงก็เป็นน้องบุญธรรมของฮ่องเต้ด้วย เมื่อรู้ว่านางยังมีชีวิตอยู่ ก็ควรให้ฮ่องเต้เข้าเยี่ยมเยียนเสียหน่อย

เนื่องจากฮ่องเต้รู้เรื่องนี้ เซียวเฉวียนก็บอกฮ่องเต้ได้เช่นกัน

เขาเลิกคิ้วแล้วพูดว่า "ฝ่าบาท โปรดเสด็จตามข้าน้อยไปขอรับ"

หลังจากพูดอย่างนั้น เซียวเฉวียนก็ยืนขึ้น หันหลังกลับและเดินไปที่ประตู

ฮ่องเต้ตามไปด้วยพระพักตร์ที่งุนงง

หลังจากออกจากตำหนักฉางอันแล้ว เซียวเฉวียนก็พาฮ่องเต้ไปที่ตำหนักของเม่ยซี

ระหว่างทาง แม้ว่าเซียวเฉวียนจะไม่พูดอะไร แต่ฮ่องเต้ก็มีความคิดคร่าวๆ เม่ยซีเป็นน้องสาวของไป๋ฉี่ และมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกับจวนเซียว

ตำหนักแห่งนี้เป็นสถานที่หลบซ่อนที่ดีที่สุดสำหรับองค์หญิงต้าถงจริงๆ

เนื่องจากองค์หญิงต้าถงซ่อนตัวอยู่ในพระราชวัง เธอจึงต้องอาศัยอยู่กับเม่ยซี

เพียงแต่ว่าฮ่องเต้เสด็จไปตำหนักของเม่ยซีบ่อยๆ แต่พระองค์ไม่พบเบาะแสใดๆ แม้ครั้งสุดท้ายที่สายลับได้ตรวจค้นในพระราชวังและตรวจค้นทั่วทั้งพระราชวัง พวกเขาก็ไม่พบองค์หญิงต้าถง